Batterij

Andrea Bosman schrijft elke week over ons vermaak, in de breedste zin van het woord. Reacties naar andreabosman@trouw.nl

We zouden naar Rotterdam, naar het Internationale Filmfestival. Met de trein, want tegenover Rotterdam CS staan toch De Doelen, waar het festival zich grotendeels afspeelt. In de trein zou ik in het programmakrantje rustig lezen over de films die mijn vriendin had uitgezocht. Ja, ik had het me allemaal lekker laten aanleunen. Mijn festivalangst - voor drukte, online verdwalen in een agenda, niet weten wat te kiezen, overlappende tijdstippen, leuke films die toch meteen uitverkocht zijn - waren daarmee ondervangen. We zouden het met drie films niet overdrijven, maar een van de drie bleek inderdaad uitverkocht. In plaats daarvan konden we tijd nemen voor koffie aan een van de lange leestafels - met boeken en plantjes - in De Doelen en voor de interactieve installaties die er waren opgesteld onder de noemer 'Everyday Propaganda'. Daarna zouden we naar 'Phoenix' van de Duitse regisseur Christian Petzold, dan iets eten en dan naar 'Amour fou', van de Oostenrijkse Jessica Hausner. Ik verheugde me op twee Duitstalige films.

Het was koud. Op Utrecht CS bleek een algehele stroomstoring gaande. Er reed geen enkele trein. We schakelden naar plan B: naar huis fietsen en de auto nemen. Bij Gouda moest ik tanken maar de batterij van mijn autosleutel bleek op. Daardoor ging het klepje van de benzinedop niet open. Bij het tankstation verkochten ze niet de goeie batterij. Bij het volgende tankstation ook niet. De tank raakte leeg, de tijd begon te dringen. "We halen Rotterdam net", zei ik. "De film ook", zei mijn vriendin. "Als ie om half zes is afgelopen moeten we wel een batterijtje scoren'', zei ik, "anders komen we niet thuis."

We ploften net op tijd neer in de grote zaal, mijn ziel was nog ergens bij Gouda. Gelukkig zonk ik vrij snel weg in het merkwaardige 'Phoenix', waarin de prachtige Nina Hoss een Joodse vrouw speelt, Nelly, die na de oorlog met een ander gezicht - ze was zwaar verminkt - terugkeert uit het concentratiekamp. Ze zoekt haar man - die haar wellicht ook verraadde, al wil zij dat niet geloven. Hij herkent haar niet, denkt dat zijn vrouw dood is, maar wil wel dat ze zijn vrouw spéélt om aan haar geld te komen. Nelly doet erg haar best om op haar oude zelf te lijken, in de hoop dat haar man haar toch herkent. Pas als ze de lelijke waarheid ontdekt lukt het haar om zichzelf te zijn. De symboliek lag er wat dik op, het acteren was stijfjes vonden wij, toch scheurde ik een 'goed' in het enquêtekaartje, misschien vooral omdat ik zo blij was dat we de film hadden gehaald.

Nu trokken we een sprintje door de Rotterdamse binnenstad, via een telefoonwinkel (mis) naar een hoortoestellenzaak (mis) naar de mediamarkt (raak!), voor dat ellendige batterijtje. Ons diner werd een zak patat van Bram op straat. Ook lekker.

Daarna volgde een snelle koffie en toen 'Amour Fou'. De eerste scenes waren al zo beeldschoon en innemend dat ik spijt had van mijn 'goed' voor 'Phoenix'. De dichter Heinrich von Kleist zoekt een vrouw die met hem wil sterven. Als een vleiend huwelijksaanzoek, zo verkoopt de droef ogende dichter, wiens ogen zelfs het daglicht niet kunnen verdragen, zijn doodswens. Waardoor je er ook weer om moet lachen. De dialogen zijn heerlijk theatrale declamaties, de scènes waarbij de camera lang inzoomt op bijvoorbeeld een gezelschap dat naar een huiskamerconcert luistert zijn prachtige plaatjes, alles is volkomen gestileerd en toch zo waarachtig, echt. We hadden dubbel geluk: een van onze twee films bleek een juweel. En het batterijtje van de sleutel bleek het te doen.

Later keek ik op de site van het festival. Bij de publieksfavorieten (ruim 140 films) stond 'Phoenix' op 16 en 'Amour Fou' op 102. Hoe kon dat nou?

Vandaag en morgen kunt u nog naar filmfestival, zie iffr.com. 'Amour Fou' draait in de bioscoop.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden