Baseline Road

Oké, goed, ik ga al. Naar het westen. Geen kunst aan en geen kompas bij nodig: ik begin in het oosten en neem een straat: Baseline. Dan volgen de dikke banden van mijn fiets precies de veertigste breedtegraad. Maar dan ook precies. Want zoals het een doorgaande weg betaamt in dit in rechthoeken gekochte, bebouwde en bestuurde stuk van Amerika is Baseline van een meedogenloze doorgaandheid. Nergens krijgt mijn stad respijt: die weg moet naar de Rocky Mountains en zal dan ook de kortste weg daarheen zijn.

Voluit is het: Baseline Road. Maar het road, street of avenue laten we er hier meestal af. En geef toe: dat bekt geweldig. Je kaak wordt er zelf gewoon ook een beetje rechthoekig van: To Baseline, Then Take a Right at 55th. Daar zijn we trouwens al bijna en dan ben je ook bijna bij mij.

Het laantje waar ik woon is obscuur, maar een ferm at Baseline and 55th garandeert dat de pizzabezorger de boel warm aan de deur krijgt. Dat is het voordeel van straten die hele steden mogen doorsnijden: Go east, young man, waar je ook bent en dan kom je 55th vanzelf tegen.

55th . . . de Europese minachting over dat fantasieloze benummeren van straten heeft het maar een dag gehouden. De tweede keer dat we hem insloegen had het nummer al een andere klank, juist omdat 'bijna thuis' dus al aan de andere kant van de stad kan beginnen. De derde keer was het naambordje met dat bondige letterbeeld vertrouwd.

Het taalorgaantje dat dag en nacht de betekenis van de woorden in ons leven proeft en bijstelt, had zich natuurlijk bij voorrang uitgeleefd op zoiets belangrijks als onze fysieke omgeving. Want hoezo betekent 55th niks? Het betekent: fietspad, gekanaliseerd beekje, vorige week nieuw asfalt en duidelijke strepen en net breed genoeg om een beetje op te schieten als je vanuit het noorden uit de stad komt.

55th alleen maar een nummer? De helft van de bewoners van Euclid hier om de hoek leest geen krant en die zouden moeten weten wie Euclides was? Taal is krachtig genoeg om zelfs degeen die hier woont en 'Kennedy' zegt, te beletten aan vermoorde presidenten te denken en in plaats daarvan aan strakke gazons en de garage sale dit weekend van die mensen van nummer 2030.

Wij zijn ondertussen al lang weer voorbij 55th en de presidentenbuurt. Nu komt Foothills Parkway! De naam stamt uit de tijd dat autorijden nog puur een lolletje was en iedereen dacht dat de lol zou toenemen als je er speciale, mooi groen aangeklede wegen voor ging bouwen. Ga er nu eens kijken in de ochtendspits.

Maar baas boven baas: als je hier toch rechts gaat kom je even later onder een sierlijke betonnen fietsersfly-over door. De Parkway van de jaren negentig heet Centennial Trail en is alleen voor fietsers, rollerblades en joggers.

Verder west. De dikke banden zoemen, de bergen komen al dichterbij maar hoewel de stad er pal tegenaan gebouwd is, blijft de weg vlak. En recht. 30th over, de handigste weg naar de mall. Lang wachten bij het stoplicht voor 28th, waar het vakantieverkeer uit Denver doorheen moet op weg naar Rocky Mountains National Park in het noorden. Dan langs het groen van de universiteit, dat staatje in de stad waar ze allemaal weten wie Euclides was en dat willen weten ook. En waar de rest van de stad graag komt om de Boulder Buffaloes toe te juichen. En daar komt Broadway. Als je hier rechtsaf gaat, kom je langs de campus en over University Hill met zijn winkeltjes en kroegjes. Waar in mei het studentenvolk in opstand kwam omdat op straat een flesje bier niet open mag zijn.

En nu begint het aftellen. 22th, 21st, 20th, mijn stad is bijna afgelopen. Maar Baseline is een doorgaande weg in hart en nieren, wil van geen wijken weten. Go west!. 9th. De bergen torenen nu boven de laatste stoplichten uit. Bij 6th krijgen ze hem er toch onder. Met vereende krachten leren reliëf en zwaartekracht hem het slingeren. Een ervaring die Baseline zo vernedert dat hij van naam verandert: Flagstaff. Vijf minuten later ben ik gelukkig alle gevoel voor richting kwijt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden