Baren en zorgen (1)

Annelies Huygen versimpelt in haar column (Podium, 4 juli) mijn betoog 'Wordt er nog gebaard' van 29 juni, waarna het natuurlijk ook wel simpel is om het neer te sabelen.

Ik heb niet gesteld dat vrouwen betaald moeten worden voor de zorg. Als dat al het geval zou zijn, zouden ook zorgende mannen een zorgloon moeten krijgen. Een directe betaling voor zorg is geen haalbare optie. Wel kunnen we nadenken over meer regelingen waardoor de zorg indirect betaald wordt en dus onderdeel is van het maatschappelijk systeem: betere en langere verlofregelingen, betere terugkeergaranties naar de arbeidsmarkt, makkelijker te verkrijgen deeltijd en dit alles voor mannen én vrouwen. Het gaat in essentie om maatschappelijke solidariteit met de afhankelijken: kinderen, chronisch zieken en gehandicapten en dus solidariteit met de verzorgers. Als we willen dat de kwaliteit van de zorg hoger wordt en geen haastklus erbij is, moeten we erkennen dat goede zorg tijd en aandacht vergt. Degene die zich een paar jaar volledig, of gedeeltelijk, daaraan wijdt zou niet 'gestraft' moeten worden met maatschappelijk isolement, een financieel gat en dus afhankelijkheid van partner of maatschapppij, en een overeenkomstig waardeloos gevoel. De Scandinavische landen lopen voorop in zorg- en arbeidsmarktvriendelijke regelingen. Ook in Nederland is dus nog veel meer mogelijk. Het zou leuk zijn als Annelies Huygen creatief mee zou willen denken in plaats van alles oppervlakkig zwart-wit te maken.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden