Bankierskloof tussen Europa en Verenigde Staten wordt dieper

Hoe verhoudt het salaris van 550.000 euro voor de nieuwe SNS-topman Gerard van Olphen zich tot de salarissen van topbankiers in het buitenland? In de VS stijgen de topsalarissen weer. In Groot-Brittannië gaan de banksalarissen (nog) sterk gebukt onder de publieke discussie.

Verenigde Staten
Het verschil tussen de Amerikaanse en de Europese bankiersbeloningen wás al aanzienlijk, maar zal dit jaar nog groter worden. De Europese banken worstelen nog steeds met zowel crisis als imagoproblemen: de grootste investeringsbanken keren dit jaar naar schatting 20 procent minder aan bonussen uit.

Hun Amerikaanse concurrenten staan er veel florissanter voor. Stijgende winsten geven daar weer volop aanleiding tot hogere prestatiebeloningen.

Voor Lloyd Blankfein, al sinds 2006 baas van investeringsbank Goldman Sachs, lijkt het alsof het nooit crisis is geweest. Zijn basissalaris over vorig jaar bedroeg 1,5 miljoen euro en zijn bonus werd vorige maand vastgesteld op ruim 14 miljoen euro, uit te keren in Goldman Sachs-aandelen. Dat is twee keer zoveel als het jaar daarvoor. Daarmee is Blankfein weer terug als de grootste grootverdiener van Wall Street.

Jarenlang heeft hij Jamie Dimon voor zich moeten dulden, de topman van JPMorgan Chase. Maar die zag zijn inkomen over 2012 gehalveerd worden, vooral vanwege een Londens handelsfiasco dat zijn concern een slordige 4,3 miljard euro heeft gekost.

Dimon moest genoegen nemen met in totaal 8,5 miljoen euro, het grootste deel in niet direct verzilverbare aandelen.

De in oktober teruggetreden directeur van Citigroup, Vikram Pandit, is een verhaal apart: zijn jaarsalaris lag in de crisisjaren 2009 en 2010 op het symbolische bedrag van 1 dollar. Citigroup was in 2008 een van de grootste ontvangers van Amerikaanse overheidssteun.

Vorig jaar was Pandit weer helemaal de oude: dankzij het voorspoedige herstel van Citigroup verdiende hij 5 miljoen euro aan salaris en 6,5 miljoen euro aan andere beloningen.

"Europese banken staan voor een dilemma: hun toezichthouders, investeerders en politici zetten hen onder grotere druk dan in de Verenigde Staten", zei de Britse analist Tom Gosling begin deze week tegen de Financial Times. "Maar in deze mondiale sector strijdt iedereen om dezelfde talenten, dus de Europeanen kunnen de salarisverschillen niet te hoog laten oplopen."

Groot-Brittannië
Als er ergens reden is tot volkswoede c.q. heksenjacht tegen exorbitante bankierssalarissen, is het wel in Groot-Brittannië. Vergeleken met de recente bankschandalen aldaar is het wanbeleid bij de SNS Bank kinderspel.

Grote Britse financiële instellingen liggen al tijden onder vuur wegens gesjoemel met belangrijke rentetarieven (neem de Libor-affaire), het witwassen van Mexicaanse drugsgelden en het omzeilen van internationale sancties door klanten te bedienen in allerlei omstreden landen zoals Iran, Soedan, Libië en Burma.

Maar de topmannen in de branche lijken daar financieel in het geheel niet onder te lijden.

In de Londense City, het financiële hart van het land, waren exorbitante beloningen na 2008 korte tijd not done. Dat was het jaar dat ook in Groot-Brittannië van belastingbetalers offers werden gevraagd om de bankensector overeind te houden.

Maar de soberheid bleek van korte duur: de term BAB ('bonuses are back') werd jaren geleden al een gevleugelde afkorting in de City.

Bob Diamond, de inmiddels opgestapte (Amerikaanse) baas van de Britse bank Barclays - spil in het Libor-schandaal - werd voor veel Britten een icoon van hebzucht. Onder grote druk zag hij uiteindelijk af van 25 miljoen euro aan bonussen en vertrekpremies.

Zijn Britse opvolger Antony Jenkins, in dienst sinds 30 augustus, kreeg aanvankelijk over 2012 een salaris toebedeeld van 1,3 miljoen euro en een bonus van 3,2 miljoen. En dat voor een jaar waarin Barclays voornamelijk slecht in het nieuws kwam. Jenkins liet vorige week schielijk weten af te zien van zijn bonus.

Deze week mengde ook de nieuwe aartsbisschop van Canterbury, geestelijk leider van de anglicaanse kerk, zich in de discussie. Justin Welby, die ooit een hoge managersfunctie had bij een oliebedrijf, beschuldigde de banken van hypocrisie omdat ze gewoon doorgaan met de dikke salarissen terwijl ze tegelijk de buitenwereld voorhouden dat ze hun leven aan het beteren zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden