Bankiers moeten in VS sociale kant laten zien

CHICAGO - ABN Amro opent binnenkort twee bankkantoren in een van de armste wijken van Chicago. De terugkeer van de dienstverlener in deze troosteloze afbraakwijk is een gevolg van overheidsingrijpen.

In het kapitalistische Amerika dwingt de overheid banken tot het openen van vestigingen in arme wijken, kredietverlenen aan kansarme bevolkingsgroepen en het verlenen van service aan werkloze behoeftigen. “Hallstead is niet direct een lokatie die we zelf zouden overwegen”, geeft Gerry Washington van de bank toe. Dat ABN Amro er nu toch een vestiging opent, is een gevolg van de Community Reinvestment Act. Deze wet dwingt bankiers zich ook van hun sociale kant te laten zien door een deel van de winst terug te sluizen naar de gemeenschap. Bankiers die alleen maar kredietverlenen aan bemiddelde mensen, uitsluitend bankkantoren openen in goede wijken en alle winst snel overboeken naar de aandeelhouders, vallen bij de tweejaarlijkse test door de mand. En wie bij de CRA-test een onvoldoende scoort, moet vaak heel lang wachten op een vergunning voor een nieuwe vestiging in een lucratieve yuppen-wijk. Of wordt bureaucratisch en traag behandeld bij een fusie-verzoek. Een 'voldoende' of - beter nog - de kwalificatie 'uitmuntend' van de CRA-controleurs, levert goodwill van de klanten en smeerolie bij de bureaucratische procedures met de gemeente.

Gerry Washington is niet zo'n gevierde werknemer van ABN Amro in Chicago. Dat heeft niets te maken met zijn donkere huidskleur. Hij is de CRA-officer die uit hoofde van die functie zijn collega-bankmedewerkers aanzet tot 'goed doen'. Mensen hebben niets tegen 'goed' te doen, als het hen maar niet afhoudt van hun werk en hun winstdoelen. Maar ze houden niet van dwang en Washington heeft de wet als drukmiddel achter zich. De CRA-officer vraagt bedrijfsleiders leningen te verschaffen aan noodlijdende kruideniers, werklozen in dienst te nemen, arme scholieren in de vakantie een baan en opleiding te geven, personeel de ruimte te bieden voor vrijwilligerswerk en nog zo wat sociale doelen.

“Ik breng ze het slechte nieuws dat we te weinig leningen hebben uitstaan bij inwoners uit het arme zuidwesten van de stad”, verklaart Washington zijn geringe populariteit bij zijn collega's. “Het is mijn werk om vestigingsdirecteuren ervan te overtuigen dat ze er wat aan kunnen doen, en ze daarmee te helpen.”

Voor de meeste banken is sociaal maatschappelijk beleid niet het eerste streven. “Onze bank is natuurlijk geen liefdadigheidsinstelling. Ik probeer de vestigingsdirecteuren er altijd van te overtuigen dat er geld te verdienen is in dit segment. Voor hypotheken ten behoeve van mensen met een laag inkomen geldt een extra belastingvoordeel van 15 procent. Daar wijs ik dan op, en hoe we dat kunnen gebruiken. Die regeling heeft de bank al 2 miljoen dollar aan besparingen opgeleverd en een hoop arme mensen geholpen aan financiering voor hun huis. Wij verdienen goed aan kredietverlening aan zakenlieden uit minderheidsgroepen, een markt-niche waarheen ik de weg heb gewezen.”

De wet heeft de banken teruggebracht naar de woonwijken waar ze eerder op de loop gingen voor criminaliteit en armoede. Washington voelt zich geen weldoener: “We worden natuurlijk gedreven door winstbejag. Een sterke betrokkenheid maakt een sterke markt. Dat is onze drijfveer.”

Er zit een limiet aan de 'goede werken' die de bank op zich neemt. Washington: “Wij hebben nu discussies of je moet toewerken naar een CRA-waardering 'uitmuntend' of genoegen kunt nemen met 'goed'. Het vergt enorm veel van de bank om de kwalificatie 'uitmuntend' te krijgen. Daarom vraag ik me af of het niet beter is te streven naar een 'goede' CRA-rating en te zorgen dat je die vasthoudt.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden