Bakker Bett und Brot

Gerbrand Bakker is schrijver en hovenier. Hij verhaalt over zijn huis, tuin en buren in de Duitse Eifel.

GERBRAND BAKKER

Mijn pruimenbomen en oeroude peer dragen vruchten. Dat is nog niet eerder gebeurd.

Als ik zou willen, kan ik elke seconde een column doormailen, die dan ook diezelfde seconde nog aankomt (dat laatste is natuurlijk veel belangrijker). Mijn internetsnelheid zit rond de 50.000 kilobits per seconde. Maar dat wil ik helemaal niet, elke seconde een column doormailen. Eens per week is voldoende. Ik wilde dit even melden omdat de column van 4 juli onbedoeld - ik had niet door dat het de laatste was voor de zomerstop - een cliffhanger bevatte, inclusief dreigende uitlooppuntjes. Het spijt me als ik lezers hierdoor een rotzomer heb bezorgd. Verder is tijdens de afgelopen hete, droge juli en augustus weinig noemenswaard gebeurd hier. Dat hoort ook zo, zo moet het zijn.

Ik ben weinig in de tuin geweest, heb veel geschreven. Ik ben bezig met een Privédomeindeel dat volgend jaar uitkomt. Ik kon ook rustig aan doen in de tuin: na een afwezigheid van twee weken was ik in een uur klaar met het verwijderen van onkruid. Vorig jaar rond deze tijd zat ik zelfs na slechts een weekje weg met mijn handen in het haar. De tuin wordt volwassen. En dat al na drie zomers. Mijn pruimenbomen en oeroude peer dragen vruchten. Dat is niet eerder gebeurd, hoe het kan is me een raadsel, mogelijk voelen de bomen zich thuis in hun nieuwe omgeving. Ik heb er trouwens niets aan want alle vruchten hangen (ver) boven grijphoogte, dus alles valt op de grond. En ik heb drie potten zwartebessenjam gemaakt, terwijl de struiken pas sinds afgelopen najaar staan.

Nu ben ik onrustig. Onlangs heeft buurvrouw Weiers haar heup gebroken, zonder te vallen. Haar botten zijn zó broos geworden dat blijkbaar een heup op je 95ste spontaan breken kan. Twee weken ziekenhuis, en omdat ze volgens zoon Willi niet

kooperationsfähig is, is ze niet teruggekomen naar huis. Of zei hij nou kooperationswillig? Hoe dan ook: ze ligt in Balesfeld, in het verzorgingstehuis. Het huis zou niet verkocht worden, zei zoon Reinhold, wiens geboortehuis het is. Willi en Reinhold spraken een avond en de dag erop hing er al een door Willi zelf geschilderd bord met ZU VERKAUFEN aan de schuurdeur.

Nu komt de onrust: ik heb het in mijn hoofd gehaald het huis, plus 4000 m2 grond, te kopen. Het idiote is dat ik een koopsom in mijn hoofd had, en dat Reinhold precies hetzelfde bedrag noemde. Dat was al plezierig. Waarom ik het huis wil kopen? Om Zimmer mit Frühstück te beginnen. Ik ben lang geleden korte tijd barkeeper geweest. Kort, want ik blafte de dranklustigen af en vond het nogal zwaar dienstbaar te zijn. Dus of het iets voor mij is? Toch zie ik het voor me: in koeienletters over de hele gevel BAKKER BETT UND BROT. Zoals ik ooit een busje wilde met BAKKER BOEKEN EN BOMEN erop. Maar ja, dat rijbewijs...

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden