Bakker Bett und Brot

Gerbrand Bakker is schrijver en hovenier. Hij verhaalt over zijn huis, tuin en buren in de Duitse Eifel.

GERBRAND BAKKER

Tuinieren is dingen laten rusten, niet krampachtig iets verzinnen

Er zijn dagen dat ik denk dat er een nieuwe tuin bij moet, dat ik veel te weinig werk heb in de mijne, dat ik me afvraag wat ik met mijn tijd aan moet; waarop de stille wens het buurhuis te kopen om er 'Bakker Bett und Brot' te beginnen niet ingegeven lijkt door een economisch, maar door een horticultureel motief.

Maar dan ineens valt mijn oog op de klinkers die ik niet gebruikt heb voor het laatste terras, opgetast tegen het verhoogde bloembed voor het gastenkamerraam. Vrijwel tegelijkertijd valt mijn oog op de grensafscheiding met buurvrouw Weiers. Daar staat een sparrenhaag, zelf gemaakt door inmiddels bijna drie jaar geleden de toppen uit een rij sparren te zagen en stug te blijven snoeien. Het is er een rommeltje bij die heg, er staat veel onkruid, het gras wil er niet groeien. Er staat een tuinbank tegen de haag, een oude, door mij antiekgroen geschilderd. Onder en achter de bank plastic plantenpotten. Schuin voor de bank twee lijsterbesjes die ik uit het bos haalde, een beetje sneu in het schamele gras.

Als ik nu eens dat stuk gras zou gaan bestraten, met een uitsparing voor die lijsterbesjes? Ik deed het. Rechts naast de bank kwam een terrasje. De lijsterbessen zijn door de verharding eromheen ineens een blikvanger geworden. Nog steeds klinkers over. Voor de bank kwam een verharding, zo'n 60 centimeter breed. Dat zag er allemaal al stukken strakker en netter uit. Nóg steeds klinkers over: aan de linkerkant heb ik een rechthoek uitgezet met touw, pas als ik weer zand heb - dat was op - zal ik daar een straatje kunnen leggen. Zo ben ik in één klap van dat rommelige stuk tuin af, en een bijkomend voordeel is dat ik minder schamel gras te maaien heb.

De nacht na het straten sliep ik nauwelijks, ik zag steeds een lijn voor me, de denkbeeldige lijn tussen een blok met Brachyglottis 'Greyii' en buxus helemaal links aan die zijkant van de tuin, en een border helemaal rechts, tegen de muur van het verhoogde terras aan. De ochtend erop bleek dat die beide blokken inderdaad precies op één lijn lagen, ik kan me niet herinneren of ik dat met opzet zo bedacht had.

'De ochtend erop' is niet zomaar een ochtend, het is déze ochtend waarop ik deze column zit te tikken. Voor de bank heb ik met stokken al een rechthoek uitgezet, in het bos ligt een beukenstam van de juiste dikte, in de Hauswirtschaftsraum ligt de kettingzaag. Er komt voorlopig een tulpenbed voor de bank - precies op de denkbeeldige lijn - en gelukkig ben ik bijna klaar met tikken, ik moet hoognodig naar buiten.

Dat is ook of misschien wel juist tuinieren: dingen laten rusten, niet krampachtig iets verzinnen, beplantings- of bestratingsplannen links laten liggen: er komt altijd een dag dat je metaforische klinkers plotseling combineert met een metaforische tuinbank.

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden