Babyboomers slaan stevige bres in Zwitserleven-gevoel

door Wilma van Meteren

Een flinke bres slaan in het Zwitserleven-gevoel. Dat hebben de vooraanstaande babyboomers, verzameld in de burgerbeweging ILC Zorg voor Later, zich voorgenomen.

Hun ‘zilveren generatie’ moet langer actief blijven, ook met – betaald of onbetaald – werken. ,,Het is onze morele plicht om zoveel mogelijk voor ons zelf te zorgen”, vinden de initiatiefnemers. Vroegpensioen hoort daar niet bij. En zeker niet achter de geraniums zitten, want iedereen weet dat actief zijn minder risico’s geeft voor de gezondheid. ,,We staan midden in het leven, hebben nog tien, twintig jaar te gaan, zijn middle-age en – velen van ons – middle-class”, beschrijft Martin Boekholdt (1944) , leider van het dagelijks bestuur van de beweging. ,,We willen niet worden geperst in het huidige culturele beeld.” Het begrip oudere moet daarom herijkt worden en het liefst zouden ze worden aangesproken als een ‘nieuwe’ generatie, die van tussen 55 en 75 jaar. Ze voelen zich anders dan hun ouders, van wie er velen nog leven. Die komen uit het industriële tijdperk, zij zelf meer uit de kennissamenleving. ,,Onze ouders hebben een belangrijk fundament gelegd. Daar plukken we de vruchten van, maar daarmee moeten we ook verantwoordelijk omgaan”, meent Boekholdt. Daar hoort (aangepast) werken bij en het scheppen van een goede fysieke en sociale omgeving. De zelfbewuste beweging van de babyboomers wil niet ,,de schrale publieke zorg die hun ouders nu krijgen”.

Ze zijn draagkrachtig, wensen hun eigen toekomst in de hand te hebben. Meer keuzes willen ze niet alleen voor zichzelf, maar juist ook voor jongere generaties. Voor hen het pad effenen, zien ze als hun taak. Nu worden generaties soms tegen elkaar uitgespeeld, constateert bestuurslid Bert Breij (1945), directeur van een communicatiebureau. ,,We willen juist zorgen voor goede verhoudingen en banden met alle generaties. Door actief en gezond te blijven nemen we verantwoordelijkheid.” Dat onder de huidige regelingen het niet zo gemakkelijk is die eigen toekomst vorm te geven , heeft bestuurslid Tineke van den Klinkenberg (1947) ervaren. In plaats van rustig op haar zestigste met pensioen te gaan als hoofd van Forum, het instituut voor multiculturele ontwikkeling, startte ze een aantal jaren geleden haar eigen bedrijf. ,,Ik zie het als een tweede carrière. Maar als ik ziek word, kan ik nergens op terugvallen.” Flexibilisering van arbeid en inkomen staan daarom hoog op de agenda bij de beweging. Het liefst ziet ze dat haar appèl overgenomen wordt door bedrijven en werknemers, want ze is geen lobbyclub. ,,Daar moet een cultuuromslag komen, het is een andere manier van werken”, weet Jacques Schraven (1942), oud-werkgeversvoorzitter. En als de sociale partners er niet toe komen, dan moet het nieuwe kabinet het doen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden