Baarn op de bres voor broertjes

Grote actie in dorp tegen uitzetting van Russisch-Georgisch gezin met jonge kinderen

Twee ogenschijnlijk doodnormale jongens van 11 en 10 jaar. De een zit bij de scouting, de ander voetbalt graag. Ze houden van pizza, stamppot en kroepoek. Ze gaan naar de kerk, logeren bij vriendjes en weten niets meer over Rusland dan dat "het er heel koud is" en "dat het heel groot is, het grootste land ter wereld zelfs". Toch moeten de broers David en Daniël terug naar dit land. Het land waar hun moeder vandaan komt. Het land dat ze kennen van aardrijkskundeles op school en waarvan ze de taal amper spreken.

"Niemand kan zich voorstellen dat hier straks een busje voorrijdt, ze naar Schiphol brengt en dat het dan 'doei' is", zegt Eelco Dam, directeur van de protestants-christelijke basisschool Gaspard de Coligny, waar de broers op zitten. De brief was echter duidelijk: de ouders van David en Daniël krijgen geen verblijfsvergunning en moeten Nederland verlaten.

En dus komt Baarn in actie. Morgen komen leerlingen van acht basisscholen bijeen op de Brink voor een manifestatie. Zij worden gesteund door de kerken in het dorp, sportclubs, politici en de Kinderombudsman. Er is een speciaal lied geschreven door een voormalig muzikaal leider van Kinderen voor Kinderen: "Hoe zou jij je voelen als je hier niet wonen mag. En dat je moet vertrekken naar een land dat je nooit zag. Ver weg van je vrienden, van je school en van je huis."

De broertjes bevatten amper wat hun boven het hoofd hangt. Op vragen over hoe een toekomst in Rusland eruit kan zien, hebben ze geen antwoord. Wel willen ze snel weer naar buiten en daar voetballen met vrienden. Gezeten in de kamer van de directeur, achter een kop warme chocolademelk, zegt Daniël, de jongste: "Ik weet alleen dat de burgemeester voor ons is. En dat de staatssecretaris niet voor ons is. Toen we vorige week hoorden dat we weg moeten, schrokken we erg. Er kwamen wel wat tranen." David: "Waarom moet een kind opeens naar een ander land?"

Volgens de actiegroep die zich om het gezin bekommert, ontmoetten moeder Larissa Mytnik en vader David Khantadze, die de Georgische nationaliteit heeft, elkaar in een Russische visfabriek in Noorwegen waar ze uit economische nood werkten. Zij zou zijn opgeleid tot voedingstechnoloog, hij tot jurist. Toen de fabriek moest sluiten, zijn ze naar Nederland gekomen. Volgens Larissa "gewoon met het vliegtuig". Hun zoons werden in Amsterdam geboren. Larissa, die al negen jaar de straatkrant verkoopt voor de deur van een supermarkt in Baarn, zegt dat ze toen direct een verblijfsvergunning hebben aangevraagd. Hoe het verhaal precies verlopen is, blijft echter onduidelijk.

Blijft het feit dat twee kinderen die hier geworteld zijn, teruggestuurd worden naar een voor hen onbekend land, zegt burgemeester Mark Roëll. "In Baarn maken de jongens deel uit van de samenleving." Schooldirecteur Dam: "Die kinderen moeten hier blijven, waar ze alle liefde en zorg krijgen die ze nodig hebben."

Kritiek op pardon

Volgens Martine Goeman van Defence for Children is het verhaal van David en Daniël het zoveelste voorbeeld dat het Kinderpardon, bedoeld om te voorkomen dat 'gewortelde' kinderen worden uitgezet, niet sluitend is. In Den Haag gaan stemmen op om de wet aan te passen. Onder andere GroenLinks pleit daarvoor.

Jongeren die voor hun 18de vijf jaar in Nederland hebben gewoond, mogen blijven. Plus hun directe familieleden. Dit Kinderpardon trad in 2013 in werking, met een overgangsregeling en een definitieve regeling. Er gelden wel voorwaarden. Kinderen mogen niet uit zicht van het Rijk zijn geweest en moet er sprake van een asielaanvraag zijn. Daarop liep het bij David en Daniël (die onder de overgangsregeling vallen) stuk. Hun ouders vroegen geen asiel aan, maar een verblijfsvergunning.

Er zijn volgens Goeman nog zo'n 100 andere kinderen die onder de overgangsregeling vallen maar nul op hun rekest krijgen omdat hun ouders geen asiel aanvroegen. Onder de definitieve regeling worden nog eens 500 kinderen per jaar afgewezen - 92 procent van alle aanvragen. Meestal omdat de ouders niet hebben meegewerkt aan terugkeer. Goeman vindt dat bij het pardon niet de fouten van de ouders moeten tellen, maar de rechten van de kinderen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden