Baaldagen voor Keen en Noor

ROTTERDAM - Op de mondiale ranglijst staat voor de naam van Paul Haldan dit tekentje: . Volgens de handleiding wil dat zeggen dat de betreffende speler in zes maanden geen resultaten heeft geboekt. In het geval van Haldan klopt dat, maar hoe is het dan mogelijk dat hij op de lijst van 8 december stijgt van plaats 48 naar 46?

De natte vinger regeert nog altijd bij de samenstelling van de wereldranglijst in het tafeltennis. Niemand weet precies welk resultaat wel zwaar meetelt en welke prestatie er geen donder toe doet. In Rotterdam, tijdens de nationale kampioenschappen, wordt wat gegniffeld om de stijging van Haldan, die al lang niet meer actief is en ook niet de moeite heeft genomen om zijn titel van vorig jaar te verdedigen.

Maar er wordt niet altijd gelachen als de nieuwe ranglijst op de deurmat ploft. Neem Trinko Keen. Op de lijst van november staat hij twee plaatsen te laag om zich rechtstreeks te kwalificeren voor de Olympische Spelen in Atlanta. En op de lijst van december stijgt hij net niet hoog genoeg om verzekerd te zijn van deelname aan het Europese Top Twaalf-toernooi in Charleroi. En dat terwijl hij vorige week tijdens de open Zweedse kampioenschappen wint van toppers als Von Scheele, Creanga, Primorac en Lindh.

Het humeur van Keen wordt er in Rotterdam niet beter op als hij in de NK-finale verliest van Danny Heister, op de wereldranglijst 45 plaatsen lager geklasseerd: 25 om 70. De Randwijker is moe, baalt van alles en iedereen, ook van zichzelf. In de kwartfinales komt hij goed weg tegen Merijn de Bruin (21-19 in de vijfde game), maar in de finale is hij kansloos tegen Heister. “Danny heeft het vermogen om tegen mij altijd goed te spelen”, zegt Keen, die maar drie maanden hoeft te wachten op een herkansing, want de bond heeft de titelstrijd verplaatst naar maart.

Heister is blij met zijn vierde titel. Hij heeft een moeizame periode achter de rug en bewijst in Rotterdam dat hij nog wel degelijk goed kan tafeltennissen. De klare zege op Keen (21-15, 21-14, 21-18) geeft Heister vertrouwen voor het Olympisch kwalificatie-toernooi, dat in januari in Manchester wordt gehouden en waaraan ook Keen meedoet. “Het wordt een battlefield, maar niets is onmogelijk”, zegt Heister. die aan zijn titel 650 gulden overhoudt. Net genoeg om de onkosten van zijn begeleiders (Van der Helm en Barens) te betalen.

Terug naar de wereldranglijst. Ook Emily Noor kijkt sip als zij de lijst van december onder ogen krijgt. De Brabantse staat twee plaatsen onder Gerdie Keen, die daardoor samen met Mirjam Hooman naar het Olympisch kwalificatie-toernooi in Manchester mag. “Ik win de afgelopen weken van toppers als Badescu, Petterson en Fazlic, terwijl Gerdie verliest van de nummers 150, 140 en 100”, mijmert Noor. “Als dat gebeurt op de ranglijst bij tennis kelder je als een baksteen. En wat moet ik doen om hoger te komen”.

Om haar gelijk aan te tonen verheugt Noor zich in Rotterdam op de duels tegen Keen en Hooman. Maar wat blijkt? Keen blijft thuis na een migraine-aanval en Hooman zegt af van vanwege een griepje. “Ik zeg er niks van, maar ik vind het wel toevallig”, aldus Noor. “Ik denk dat ze voor het kwalificatie-toernooi in Manchester niet snel ziek zullen zijn. En van Mirjam vind ik het raar. Vrijdag speelt ze nog competitie en zaterdag is ze ziek. Alle selectiespelers zijn verplicht deel te nemen aan het NK, maar het veld is nog nooit compleet geweest. Ik vind het een aanfluiting.”

Door het wegvallen van Keen en Hooman, die allebei in haar helft zitten, speelt Noor een echte wedstrijd: de finale tegen Bettine Vriesekoop, die in de halve eindstrijd boft dat Elena Timina geblesseerd opgeeft en die later geen kind heeft aan Noor: 21-17, 21-16, 21-18. Ook voor Vriesekoop is de Brabantse flap-uit niet aardig. “Ze neemt veel te veel tijd tussen de punten en de scheidsrechters zijn bang om haar aan te pakken.” Vriesekoop haalt de schouders op. “Dat is de zwakte van Emily. Als je verliest moet je dat jezelf verwijten.” Vriesekoop is blij dat zij na een moeilijke periode (het overlijden van haar moeder) op de weg terug is. “Mentaal sta ik weer sterk.” Zelfs de aanwezigheid van Gerard Bakker in de zaal, brengt haar niet van haar stuk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden