Avondje NAC leeft als nooit tevoren Zigge..zagge..zigge..zagge.. en Pietje Keur is een amateur

BREDA - Roda JC, VVV, Feyenoord en Groningen moesten het al eerder ervaren en na dit weekeinde weten ook de spelers van Heerenveen het. Voor een bezoek aan de Beatrixstraat in Breda moet je stevig in je schoenen staan. De Friezen beseften niet in welke heksenketel ze terecht kwamen en hadden vanaf de eerste seconde last van trillende knietjes.

Er zijn van die zaterdagavonden dat het opvallend rustig is in de theaters en de bioscopen van Breda. Cafehouders moeten lang wachten op hun eerste klanten. Toch heerst er een enorme bedrijvigheid. Uitpuilende stadsbussen zakken bijna door hun assen. Een omvangrijke geelzwarte meute spoedt zich naar een bijzonder evenement. In Breda wordt eens in de veertien dagen een speciaal soort carnaval gevierd. Door het buitensporig lange verblijf van de club in de eerste divisie was het fenomeen in de vergetelheid geraakt, maar voetbalminnend Nederland kan er niet meer omheen: het 'avondje NAC' is weer springlevend.

Het stadionnetje ziet er bij aandachtige observatie heel eigenaardig uit. Een extreem hoge, bijna vertikaal gebouwde eretribune en achter de doelen enkele onbeduidende betonnen traptreden waartussen de huizenblokken zichtbaar zijn. Maar recht tegenover het ereterras gebeurt het allemaal; daar zit de befaamde en beruchte B-side.

De fanatieke clan produceert een hoeveelheid geluid waar een volle Kuip zich niet voor zou hoeven schamen. Een avondje NAC is een avond lang zingen, schreeuwen en juichen. Een avond Engels voetbal ook, want, verzekeren de fans, 'wij eisen dat er echt gevoetbald wordt'. Een voorsprong nemen en de tent dichtgooien is er dus niet bij. Als de helden al eens wat gas terugnemen is er de Bside die het vuurtje opstookt.

De methode die daarbij gebruikt wordt is onorthodox. De Bredanaars hebben hun eigen voorzanger, hun eigen aanjager: Siep. Als het aantal decibels onder een bepaalde grenswaarde komt - Siep eist continu een oorverdovend lawaai - klimt hij op een van de muren en laat hij zijn schorre 'zigge zagge zigge zagge' horen. De massa reageert onmiddellijk met een luidkeels N..A..C. Om het publiek scherp te houden zoekt de Bside ook voortdurend contact met de andere tribunes. Zelfs de notabelen op het vak voor de genodigden moeten eraan geloven en worden uit hun luxe kuipstoeltjes gebruld.

En dan zijn er de liederen. In het afgelopen jaar heeft men na enig praatwerk met succes de anti-racistische teksten uitgebannen. Het publiek vermaakte zich zaterdag met onschuldige, ludieke liedjes als 'Foppe, ik zie tranen in je ogen' en 'Pietje Keur, amateur'. Net zo onschuldig is de rituele billen-act van Siep. Als de B-side smeekt: “Siep, laat ons je reetje zien”, zoekt de animator een geschikte plek en laat hij zijn broek zakken. Elke week, uit en thuis. Het hoort er gewoon bij.

Maar bekent een van de vaste bezoekers: “Als NAC verliest is het heel wat minder gezellig. Dan kan het hier aardig spoken. Sommigen worden behoorlijk agressief als het niet goed loopt. Begrijpelijk, want NAC is meer dan een club, NAC is een geloof. Je ziet hier soms volwassen kerels met tranen in de ogen.”

Niet bekend

De NAC-aanvallers - John Lammers in het bijzonder - maakten dankbaar gebruik van de onzekerheid in de Heerenveen-defensie. De mist, veroorzaakt door de enorme hoeveelheid vuurwerk, was nog maar nauwelijks opgetrokken of Carlo l'Ami ( hij moest in de eerste helft met een lelijke hoofdwond het veld verlaten ) mocht de eerste gang naar het net maken. John Lammers profiteerde dankbaar van een dekkingsfout en verzilverde de voorzet van Francois Gesthuizen. Ook bij de doelpunten drie en vier zorgde Gesthuizen voor de assist en mocht Lammers de bal binnenschuiven. Daartussendoor zag Ton Lokhoff (Spelbos: 'Hij heeft een voorbeeldfunctie. Je hoeft hem nooit op zijn verantwoordelijkheden te wijzen.') zijn voortreffelijke werk met een doelpunt beloond. Ook Heerenveen kreeg een aantal kansen en kansjes, maar Piet Keur zag de ballen zaterdag op vreemde wijze van zijn schoenen ketsen. Pierre van Hooijdonk (terug na een schorsing van vier weken) en invaller Dennis Gerritsen drukten de Friezen in het tweede bedrijf nog dieper in het moeras. Het doldwaze publiek vermaakte zich inmiddels met enkele adviezen aan bondscoach Advocaat. Heel Breda vindt dat de topscorer van de eredivisie, John Lammers, een plaats in de spits verdient en over de prestaties van de eigen doelwachter is men al helemaal verrukt, getuige de yell: 'Karelse in Oranje, say fuck you Ed de Goeij.'

Trainer Spelbos is de nuchterheid zelve ('We leven gewoon van wedstrijd naar wedstrijd'), maar de supporters dromen al hardop van Europees voetbal. Daar zullen ze zelf hun steentje aan bijdragen, want, zo zegt men: “De sfeer die je bij het Nederlands elftal ziet, heb je hier aan de Beatrixstraat elke week.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden