Australische wol hardhandig verkregen

De Australische wolindustrie heeft het aan de stok met de dierenliefhebbers. Die vinden dat er een einde moet komen aan het 'mulesing', waarbij zonder verdoving een lap huid van het achterwerk van een lam wordt afgesneden. Ook veel Australiërs wisten niet wat ' mulesing' was, totdat vorig jaar bloederige beelden ervan op de televisie verschenen. Men snijdt een lap huid bij het achterwerk van het lam af om te voorkomen dat vliegen daar eieren leggen en de vliegenmaden zich door het schaap heen eten, iets wat erg pijnlijk en uiteindelijk dodelijk is. Op de plek van de genezende wond ontstaat een stukje kale huid, dat onaantrekkelijk is voor vliegen omdat er geen urine en ontlasting blijft hangen. Een Australische schapenhouder vergeleek het eens met ' het aantrekken van schoon ondergoed'.

In Australië worden dit jaar 17 miljoen lammeren op deze manier behandeld, meest merino-schapen, bekend om hun zachte wol. De procedure is vernoemd naar John Mules, die het ontwikkelde in de jaren 1930. Zonder deze ' mulesing' zouden veel schapen sterven. Volgens schattingen bij heet en vochtig weer zelfs 3 miljoen per jaar.

Inmiddels heeft de internationale dierenrechtenorganisatie Peta, met 800 000 leden en jaarlijks 20 miljoen euro aan donaties, er een aantal grote Amerikaanse detailhandelaars van weten te overtuigen de Australische merinowol te boycotten. Ook poogt Peta het Italiaanse Benetton tot een boycot over te halen.

Peta eist dat de Australische schapenhouders andere methoden gebruiken, zoals bijvoorbeeld insecticiden, verbeterd voedsel voor de schapen (waardoor ontlasting niet in de vacht klontert) en selectie van resistente schapen. Volgens Martin Oppenheim, van de organisatie van Australische wolproducenten AWGA, worden deze methoden al toegepast, maar géén ervan is doeltreffend.” Met insecticiden boeken we succes in gebieden met veel regen. Maar wij willen het gebruik van insecticiden juist verminderen vanwege

het milieu”, aldus Oppenheim, die meent dat het wegens tekort aan mankracht niet eens haalbaar is om elk schaap herhaaldelijk met insecticiden te behandelen. Bovendien blijven insecticiden achter in de wol en het schapenvlees.

Vorige maand is de Australische branche-organisatie Wool Taskforce begonnen met een dure publiciteitscampagne in Amerikaanse modevakbladen, waarin ze toegeeft dat de wolindustrie een probleem heeft. Bovendien heeft de branche-organisatie de dierenwelzijnorganisatie voor de rechter gesleept om de boycot ongeldig te verklaren.

Ingrid Newkirk, oprichter van Peta: ” Een rechtszaak werkt juist in ons voordeel, omdat men er over blijft praten.” Maar ook de Australische wolproducenten keerden zich tegen de agressieve koers van hun brancheorganisatie en begon vorige maand gesprekken met Peta. Ze kwamen overeen dat er tegen 2010 een einde komt aan de ' mulesing'-praktijken.

Dit jaar wordt al een nieuwe, pijnstillende spray geïntroduceerd. In 2007 stapt men over op een geheel andere manier van ' mulesing', waarbij men een eiwit inbrengt rond het achterwerk van het dier. Dit eiwit veroorzaakt plaatselijk woluitval en doet de huid samentrekken. Nog niet duidelijk is hoe dit eiwit precies moet worden ingebracht.

Er staat veel op het spel want Australië is de grootste wolproducent ter wereld, met meer dan 2 miljard euro aan inkomsten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden