Audrey Tatou zet Coco Chanel mooi en weerbarstig neer

Het grootste plezier schuilt in het bestuderen van het gezicht van Audrey Tautou, dat in deze rol meer afhoudend en androgyn oogt. (Trouw)

Chanel bevrijdde ons meisjes van het korset. Ze bracht ons de pantalon, het zwarte jurkje, en Chanel no 5, maar ’Coco Avant Chanel’ reikt niet veel verder dan de eerste schreden op die ladder.

De ’biopic’ van Anne Fontaine vertelt over het begin van de carrière van Frankrijk bekendste stijlicoon ’avant la lettre’. Dat is geen onverdeeld mooi verhaal, Chanel vrijt zich deels omhoog, maar het is wel een stoer verhaal.

’Coco avant Chanel’ begint als de zesjarige Gabrielle door haar vader bij het weeshuis wordt afgeleverd nadat haar moeder aan armoede en ellende is bezweken. Ze laat in deze ’Oliver Twist’-achtige setting direct haar oog vallen op de kunstige witte kappen van de nonnen die het huis bestieren, maar hoewel die blik een voorbode is van wat gaat komen, zal het nog even duren tot Chanel dat zelf ook doorheeft.


Geleverd door Filmtrailer.com ]]>

Eerst zien we haar kokette liedjes zingen in een bar, aanpappen met de energieke rijkaard Balsan en in zijn landhuis intrekken. Pas daar registreert ze de opgedirkte kledingstijl van de rijken en weet ze met wat handige bewegingen haar eigen jurken tot de bekende elegante eenvoud om te toveren, gelijk wat Julie Andrews ooit deed met die gordijnen.

Je kunt je voorstellen dat Coco een sensatie was destijds. Voor het paardrijden trekt ze mannenkleren aan, op een bal verschijnt ze in een zwierige zwarte jurk.

Anne Fontaine had haar verhaal wel wat stoerder mogen opdienen. Interessant is de ruzieachtige verhouding met Balsan (een charismatische Poelvoorde) met wie Coco in zee gaat om zijn geld, maar die ze ook kwalijk neemt dat hij hun verhouding voor de buitenwereld niet wil weten. Stukken saaier en zoeter is daarna Chanels ’ware’ liefde voor de Engelse zakenman Capel, temeer daar de onbekende Nivola wee afsteekt tegenover zijn tegenspelers.

Maar de wat brave, op den duur zelfs wat taaie biopic wordt opgetild door de almaar voortpaffende Tautou (in Frankrijk werd het affiche met sigaret verboden!) die even weinig moeite heeft met Chanels weerbarstigheid als ze eerder had met Amélie’s lieftalligheid. Coco’s stijl zit deze meest Franse actrice ooit uiteraard als gegoten, maar het grootste plezier schuilt in het bestuderen van dat gezicht, dat in deze rol meer afhoudend en androgyn oogt.

Fontaine laat haar af en toe eenzaam afsteken in de menigte. En Tautou zet Chanel mooi neer als een vrouw die wel het podium wil, maar niet wil dat iemand in haar ziel kijkt.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden