Audrey Hepburn 1929-1993

In verband met het overlijden van Audrey Hepburn brengt Ivo Niehe in zijn TV Show van vanavond een deel van het portret dat hij in 1987 van haar maakte tijdens een bezoek aan haar landgoed 'La Paisible' bij Geneve: Ned. 2, 21.03 uur. De KRO-televisie zendt morgen de speelfilm 'The Children's Hour' (1962) uit, waarin Audrey Hepburn naast Shirley MacLaine de hoofdrol speelt: Ned. 1, 23.321.15 uur.

Hepburn werd in 1929 in Brussel geboren als dochter van een Engelse zakenman en Nederlandse barones. Na de scheiding van haar ouders verhuisde ze met haar vader naar Londen. In 1939 haalde haar moeder naar Nederland. In Arnhem volgde ze lessen aan de jeugdafdeling van het conservatorium.

Kort na de oorlog trok ze met haar moeder naar Amsterdam om balletlessen te nemen bij Sonia Gaskell, de Russishe ballet-pedagoge, die later Het Nationaal Ballet zou oprichten. "Van Gaskell heb ik discipline geleerd" , zei Hepburn later. "Niet de dagelijkse, zoals mijn moeder me die bijbracht, maar in de zin van arbeidsethiek: niet klagen, niet toegeven aan vermoeidheid, niet 's avonds uitgaan als je de volgende dag moet dansen."

In 1947 stond Hepburn voor het eerst voor de camera. Ze speelde een piepklein rolletje als stewardess in 'Nederlands in zeven lessen', een mengeling van documentaire en speelfilm van Charles Huguenot van der Linden.

Een verslaggever die haar op de set observeerde, wist toen al aardig te formuleren waarin Hepburns aantrekkingskracht school. "In een lieftallig zomerjurkje met witte mouwtjes, lange handschoenen en met een snoezig hoedje op het haar, kijkt ze met een allerliefste kostschoolmeisjesgilmlach naar de camera-man."

Omdat er in de Nederlandse film geen emplooi voor haar was, week Hepburn omstreeks 1950 uit naar Engeland, waar ze in een paar films te zien was. Bij filmopnames aan de Franse Riviera trok ze de aandacht van de Franse schrijfster Colette, die er op stond dat ze de hoofdrol zou spelen in de Broadway-versie van haar roman 'Gigi'.

Door 'Gigi' ontdekte Hollywood Hepburn. In 1953 speelde ze de hoofrol in 'Roman Holiday', waarvoor ze meteen een Oscar kreeg. Het maakte haar in een klap tot een wereldster. Het volgende decennium speelde ze in vele films (ondermeer 'Sabrina', 'Love in the afternoon', 'Breakfast at Tiffany's en 'My fair lady') steeds het type van de 'jeune premiere', de elegante, naieve en hartveroverende eeuwige maagd. Hoe zeer dit nu verouderde vrouw-type destijds aansloeg, bleek bijvoorbeeld in Japan. Door 'Roman holiday' kortwiekten de Japanse vrouwen voor het eerst in de geschiedenis massaal hun haar.

Vanaf 'Sabrina' (1954) tot aan haar dood liet Hepburn zich in en buiten haar films kleden door de beroemde Parijse mode-ontwerper Hubert de Givenchy. "Hij creeert" , zei ze eens, "elegantie. Niet in de holle betekenis van dat woord, maar elegantie als pure vorm, zoals een dier elegantie bezit. Een zebra, een windhond, een poes die gaat slapen, alles in de natuur bestaat uit vloeiende, ononderbroken lijnen."

Het knappe van Hepburn was dat ze, ondanks haar samenwerking met De Givenchy nooit een modepop werd. Enerzijds was ze de perfecte mannequin die zijn creaties optimaal tot hun recht laat komen, was ze beheerst en afstandelijk. Anderzijds was ze heel beweeglijk, natuurlijk en expressief. Hepburn was kortom een perfecte synthese van hoofd en hart, van cultuur en natuur.

Voor Hepburn, die een was met het jeugdige type dat ze speelde, was het ouder worden een groot probleem. Ze overwon het op imposante wijze. Na haar glorietijd verscheen ze steeds minder in films en ontpopte ze zich tot een gewaardeerde gast in het internationale media-circus en tot een waardig en succesvol ambassadrice van Unicef, het kinderfonds van de Verenigde Naties.

Zeker toen ze de vijftig gepasseerd was, wist ze haar jeugdig imago en uitstraling uitstekend in het oud(er) worden te integreren. Hepburn werd een oudere vrouw aan wie je zag dat ze jong was geweest, aan wie je merkte dat ze nog feeling had met haar jeugdigheid. In 1976 wist Richard Lester deze ontroerende kwaliteit van de oudere Hepburn voortreffelijk te benutten in 'Robin and Marian', een love-story tussen de oud geworden Robin Hood en zijn ook door het verstrijken der tijd aangeraakte jeugdvriendin.

In de laatste film waarin Hepburn verscheen, Spielbergs 'Always' (1989), werd haar jeugdigheid vereeuwigd. Ze speelde een engel. Gekleed in een strakke, witte broek en elegante, witte kabeltrui en gehuld in een ijle, witte mist, zag ze er jonger uit als ooit.

Zou ze nu ook zo door de hemel schrijden?, ben je geneigd je af te vragen. Zeker is, dat Audrey Hepburn - zelfs nu ze het tijdelijke voor het eeuwige verwisselde - 'for ever young' blijft.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden