Attje Kuiken

'Ik voel me het dubbeltje dat een kwartje is geworden'

Attje Kuiken (38) is tien jaar PvdA-Kamerlid en sinds vorig jaar vicefractievoorzitter. Ze is woordvoerder asiel en migratie. Eerder werkte ze bij het ministerie van binnenlandse zaken.

'Ik maak vaak korte nachtjes, maar droom dan wel heel veel. Vaak moet ik ergens naartoe, of iets regelen. Dan ben ik koffers aan het pakken en denk ik: waar is die jurk? Of ik moet van A naar B en dan zijn er omleidingen. Het lukt me uiteindelijk wel, maar het kost me ongelofelijk veel tijd.

Die dromen passen bij de symboliek van politiek. Je bent nooit klaar. Politieke nachtmerries heb ik gek genoeg niet. Ik droom nooit dat ik voor het spreekgestoelte sta en denk: waar zijn mijn kleren of wat moet ik ook alweer zeggen? Ik heb heus wel eens een nachtmerrie. Toen ik net moeder was, droomde ik heel vaak dat ik mijn kind was vergeten. Dat is denk ik de onzekerheid over je moederschap.

Ik pak er soms een boek bij om op te zoeken wat mijn dromen betekenen. Ze zijn bijna altijd symbolisch. Natuurlijk komen er weleens personen in voor, maar nooit direct gerelateerd aan onderwerpen waar ik mee bezig ben. Ik droom meer over het zoeken naar oplossingen, het verlangen iets te willen bereiken.

Toen ik tien jaar geleden twijfelde of ik me beschikbaar zou stellen voor de kandidatenlijst, zei een heel gerespecteerde partijgenote: 'Als alle vrouwen zoals jij blijven denken dat ze het op een presenteerblaadje aangereikt moeten krijgen, wordt het natuurlijk nooit wat in het leven.' Ze bedoelde dat je moet gaan voor wat je belangrijk vindt. Dat heeft mij gemotiveerd.

Ik groeide op in zo'n zogeheten krachtwijk, driehoog-achter in Hoogezand-Sappemeer. Ik voel me het dubbeltje dat een kwartje is geworden. Dat heeft mij enorme vechtlust gegeven, en het besef dat je kansen moet grijpen, maar ze ook moet krijgen in het leven. En dat je dingen samen moet doen, een gevoel van solidariteit.

Ik ben heel erg van de idealen, maar niet van het dromen over grote vergezichten. Als het niet meteen lukt om grote stappen te zetten, moet je knokken voor de kleine stapjes. Iemand die bang is voor vluchtelingen, zal niet meteen buddy worden van een vluchteling. Maar het zou wel fijn zijn als diegene eens een open dag zou bezoeken of een gesprek aanknoopt.

Als een schoolklas vraagt of ik het lastig vind om in de politiek compromissen te sluiten, zeg ik: als je met een gezin samenleeft, doe je niets anders dan dat. Het hele leven gaat over op een prettige manier samenleven en samen tot afspraken komen. Ik zou willen dat we in de politiek ook iets meer zoeken naar waar we het wel in plaats van niet over eens zijn.

Deze zomer ga ik duiken. Duiken is voor mij het ultieme dromen. Onder water ben ik helemaal vrij, ontspannen, en in het hier en nu. Dan denk ik niet aan asielzaken of wereldproblemen, maar alleen: ik zie een haai, wat gaaf!"

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden