Atletiek: vaker is niet lucratiever

Sfeerloos Luzhniki Stadion trekt zelfs op topavond met Usain Bolt niet meer dan 25.000 toeschouwers

MOSKOU - Wie het nog niet wist, weet het nu. De internationale atletiek verkeert in grote problemen. Waar elke vier jaar de Olympische Spelen een wervelende show van veelzijdigheid zijn tegen een sfeervol decor, blijken wereldkampioenschappen steeds moeilijker te verkopen.

Adriaan Paulen, de geestelijke vader van de WK, had het niet zo slecht gezien. De Nederlanderse voorzitter van de IAAF zette het evenement in 1983 vierjaarlijks op de agenda als opwarmer voor de Spelen. Zijn opvolger Primo Nebiolo zag in het succes een ongelimiteerde geldbron en verdubbelde het ritme. Meer blijkt al jaren niet beter, zelfs niet lucratiever.

Het contrast tussen de Olympische Spelen met de alle dagen uitverkochte arena in Londen en de sfeerloze boel in Moskou kon niet groter zijn. Het in 1956 gebouwde Luzhniki Stadion heeft in het verleden vaak genoeg vol gezeten voor atletiek, maar de Russen blijven nu thuis.

78.000 zitplaatsen telt het in een gigantisch sportpark gelegen stadion. Die capaciteit is voor de WK teruggebracht naar 45.000, maar zelfs dat blijkt te veel. Zondagavond waren er bij de 100 meter van Usain Bolt, de grootste publiekstrekker, slechts 25.000 toeschouwers.

De ochtendsessies trekken een paar duizend mensen. "Het is doods", zei tweevoudig Olympisch kampioen 400 meter Felix Sanchez gisteren na zijn series in de ochtend. Zelfs gisteravond, met een spectaculair programma, waren de lege stoeltjes in de meerderheid. Speelt dan nog altijd de Oost-West-rivaliteit een rol, op een avond dat de Russen bij voorbaat het onderspit moesten melden?

Achter de spectaculaire finish bij de 400 meter vrouwen (de Britse Ohuruogu won het op duizendsten van de Botswaanse Montsho) won Krivoshapka als troostprijs brons. Op de 110 meter horden was het brons van Shubenkov een Russische meevaller, hij voorkwam een American sweep.

Aan de finale van het Koninginnenummer, de 100 meter, deden Russinnen zelfs niet mee. Daarin werd de uitbundig gekapte Jamaicaanse Shelly-Ann Fraser-Pryce de evenknie van haar illustere landgenoot Bolt. Met 10,72 naderde zij het kampioenschaprecord uit 1999 van dopingzondares Marion Jones op 0,02 seconde. Het ging sowieso snel, met vijf vrouwen onder de 11 seconden. Niet minder dan twaalf vrouwen braken dit jaar die barrière. Alleen in 2000 waren het er meer: dertien. Ondanks de opgevoerde dopingjacht sprinten de vrouwen in de breedte dus sneller.

Achter Murielle Ahoure greep titelverdedigster Carmelita Jeter toch nog brons. De nummer twee van de Olympische Spelen, evenaarde daarmee het record van Merlene Ottey als viervoudig medaillewinnares.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden