Atleten mogen starten uit angst voor claims

De internationale atletiekfederatie (IAAF) zit met het eigen dopingreglement in de maag. Vooral met een regel die ze pas begin dit jaar invoerde. En die er in voorziet dat atleten die in een dopingprocedure zijn verwikkeld automatisch een startverbod hebben.

Rob Velthuis

Vandaag kan dat anders zijn. De council van de federatie gooit in Monaco alle lopende zaken, waaronder die van de Nederlandse sprinter Troy Douglas, op één hoop en besluit vermoedelijk het verbod op deelneming aan wedstrijden op te heffen. Tot vast staat dat de betreffende sporter daadwerkelijk het reglement heeft overtreden.

Een dergelijke beslissing wordt ingegeven door de vrees voor forse schadeclaims. Die ongetwijfeld zullen volgen indien atleten ondanks een positieve dopingtest toch onschuldig blijken. En hen tijdens de procedure de kans is ontnomen zich voor de Olympische Spelen te plaatsen.

Met name de nandrolon-gevallen baren zorgen. Steeds meer nationale federaties raken doordrongen van het feit dat de bewijslast in die kwesties op drijfzand is gefundeerd en moeten atleten na een positieve dopingtest vrijspreken. De gebruikelijke procedure is dan dat de IAAF zo'n zaak doorverwijst naar haar arbitragepanel. Hangende die procedure, die niet zelden meer dan een jaar duurt, is de atleet ondanks zijn vrijspraak niet startgerechtigd.

Deze maand werd wat dat betreft een precedent geschapen door Troy Douglas deel te laten nemen aan de NK atletiek. Dat gebeurde nadat de Nederlandse atletiekunie daartoe een verzoek had ingediend (dat zich dom genoeg tot de NK beperkte) en op een afwijzing van de IAAf een dreigement tot schadeclaim volgde van Douglas' raadsman Emile Vrijman.

Daarvoor is de IAAF steeds gevoeliger geworden. Deze maand moest zij de Jamaicaanse sprintster Merlene Ottey na een positieve dopingtest toch vrijuit laten gaan, omdat het onderzoek van haar urine aan alle kanten lekte. Vergelijkbaar geklieder staat nog op de rol. Zo sprak de UK Athletics gisteren het Britse lid Mark Richardson vrij.

De Britten kampten de afgelopen achttien maanden met zeven nandrolon-gevallen. Vier keer (Richardson, Christie, Cadogan en Walker) volgde bij de nationale federatie vrijspraak. Brits onderzoek heeft uitgewezen dat de verhoogde waarde van het lichaamseigen nandrolon zou kunnen zijn veroorzaakt door een combinatie van het eten van 'vervuilde' voedingssupplementen en hoge inspanning.

Voormalig olympisch kampioen op de 100 meter Linford Christie wacht al bijna anderhalf jaar op afronding van zijn zaak. Hij is inmiddels gepensioneerd, dat zijn de anderen niet. Walker weigerde zich aan dergelijke rechteloosheid te onderwerpen en klaagde de IAAF deze week in Londen aan bij het gerechtshof. De rechter stelde hem gisteren in het gelijk; hij mag hangende zijn onderzoek aan wedstrijden deelnemen.

In het verleden was zo'n uitspraak geen enkele garantie. De inmiddels overleden IAAF-dictator Primo Nebiolo zei in dat soort gevallen steevast niets te maken te hebben met nationale regelgeving en ging over tot de orde van de dag. Of hij regelde de kwestie onder tafel met de betreffende atleet.

Daarvoor is het aantal discutabele kwesties te massaal geworden, de bewijslast te moeilijk leverbaar en de mogelijke financiële schade te groot. Het is niet voor niets dat de Britse atletiekfederatie pal achter haar verdachte leden blijft staan. Haar voorloper ging failliet door de schadeclaims die Diane Modahl neerlegde, nadat zij ten onrechte geschorst bleek.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden