Asterix

Dat ik afgelopen weekeinde niet naar cabaretier Lebbis heb gekeken komt door mijn passie voor tennis. Overigens kijk ik vrijwel nooit naar cabaretiers die niets anders zijn dan gemankeerde columnisten, maar dan een tikkeltje oppervlakkiger en vooral ruimschoots vulgairder.

De aanloop naar de finales op Roland Garros werd telkens ontsierd door reclamefilmpjes over het aanstaande optreden van Lebbis op tv. Nu geloof ik best dat die man gedegen teksten schrijft die verdieping en zingeving bieden. Het probleem is dat de Vara ervoor gekozen had om iedere keer opnieuw dezelfde 'grap' van Lebbis uit te zenden om de potentiële kijker lekker te maken.

Zo moesten we tot vervelens toe bij herhaling vernemen dat de premier van dit land geen vrouwelijke partner kan vinden omdat zijn geslachtsorgaan even inefficiënt is als zijn beginselen. Nu heb ik die zogenaamde grap hier in mijn eigen gekuiste woorden vertaald en dus ontkracht, omdat ik weiger hier in mijn reine kadertje de gore smerigheid van die idiote Lebbis te reproduceren.

Maar wat ik niet begrijp, is dat bij die even smerige Vara niet iemand is opgestaan met een minimum aan beschaving om de stekker uit dat filmpje te trekken. Gelukkig boden de lange tennisuitzendingen genoeg spanning en spektakel om de ondraaglijke nietigheid van het cabaretierbestaan te doen vergeten.

Ik zat dus te genieten van de prachtige wedstrijden, de strijd van Serena Williams tegen de koorts, de tranen van Djokovic en de geruite broek van winnaar Wawrinka. Totdat deze laatste zoals gebruikelijk direct na de wedstrijd op het Court Central werd geïnterviewd. Wawrinka is een Franstalige Zwitser en daarom werd het gesprek tot grote tevredenheid van het Parijse publiek in het Frans gevoerd. Toen de interviewer door al zijn vragen heen was, vroeg hij de Zwitser om enkele vragen in het Engels te beantwoorden.

Toen gebeurde er iets merkwaardigs, ongehoord zelfs. Wawrinka werd gevraagd 'voor al zijn fans in de rest van de wereld' enkele zinnen in het Engels uit te spreken. De tennisser glimlachte, zat even aan zijn neus en schudde lichtjes met zijn hoofd: "Nee, niet, voor één keertje kan ik Frans praten, en dat doet me goed."

Het publiek ging joelend uit zijn dak. Daar stond hij dan, de Zwitserse Asterix! Leunend tegen een barricade van Emmental en Gruyère, volstrekt omsingeld door duivelse idiomen uit Albion, maar als laatste van allemaal strijdend voor de taal van Emile Zola en Albert Camus! Even betrapte ik mezelf op een gevoel van bewondering voor de weigeraar: 'Allons enfants de la patrie!' Maar snel kwam mijn verstand weer in zijn normale stand. Roland Garros is een internationaal toernooi en niet alle kijkers zijn het Frans machtig. Wat Wawrinka deed was niet een glorieuze daad van rebellie en verzet, maar van uitsluiting van het overgrote deel van de tennisfans op aarde. Niet slim.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden