Arts zweeg te lang over reanimatie

Frank Bosch en Yvo Smulders, vooraanstaande internisten, maken zich zorgen over de populariteit van de niet-reanimatiepenning van de NVVE (Trouw, 30 augustus). Ze zijn bang dat mensen een te negatief beeld van reanimatie hebben en vinden dat de penning te gemakkelijk verkrijgbaar is. In gesprek met hun arts kunnen mensen wel tot een verantwoorde keuze komen, aldus beide artsen.

Het pleidooi voor een gesprek met de dokter over reanimatie klinkt mij als muziek in de oren. Het komt echter rijkelijk laat. De publieke ruimte hangt op instigatie van de Hartstichting al jaren vol met draagbare defibrillatoren. Wie tot voor kort op straat een hartstilstand kreeg werd haast per definitie gereanimeerd, ook kwetsbare ouderen en terminaal zieke mensen. Noch de KNMG, noch de Hartstichting, noch de overheid maakte zich druk over deze kwalijke behandeldwang. Die penning van de NVVE was er nooit gekomen als artsen vijftien jaar terug al in gesprek waren gegaan met patiënten over de wensen rondom reanimatie. Nu voorziet hij in een grote behoefte.

De informatie die de NVVE bij de penning verstrekt is behoorlijk volledig. Dat erkennen Bosch en Smulders ook. Desondanks zijn ze bang dat mensen een misplaatste angst hebben om na een reanimatie in een kasplantje te veranderen. De angst voor verkeerde beeldvorming is begrijpelijk, zeker na de reanimatie van prins Friso. Het riekt echter wel naar selectieve verontwaardiging. Een paar jaar terug, mede door campagnes van de Hartstichting, hadden mensen juist een buitensporig positief beeld. Minstens de helft zou een reanimatie overleven, geloofde men, terwijl het toen rond 15 procent was. Over die misplaatste beeldvorming heb ik nooit een arts gehoord.

Het neemt allemaal niet weg dat een gesprek met de dokter over reanimatie verstandig is. De individuele situatie van de patiënt kan aan de orde komen, net als de vraag wat de patiënt verstaat onder reanimatie. Wat dat betreft hebben Smulders en Bosch een punt. Een ritmestoornis op de Eerste Hulp is iets anders dan een hartstilstand in de achtertuin. In beide gevallen is sprake van een reanimatiesituatie, maar is dat wat de patiënt bedoelt? Dat gesprek zou echter een aanvulling moeten zijn op de niet-reanimeren-penning en geen vervanging. Dat de regie voor nu even bij de NVVE ligt is iets wat artsen vooral zichzelf mogen verwijten.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden