Arts-seksuoloog AMC: Chemische castratie is een onzinnig middel

Van een onzer verslaggevers AMSTERDAM - “Chemische castratie is een onzinnig middel om mensen met een extreme seksuele voorkeur daarvan af te helpen”, zegt de arts-seksuoloog dr. Rik van Lunsen, hoofd van de afdeling seksuologie van het Amsterdamse Academisch medisch centrum.

Dit weekeinde opperde het CDA-Kamerlid Hans Hillen de mogelijkheid dat de rechter veroordeelden wegens seksuele delicten die sanctie oplegt. Chemische castratie kan worden uitgevoerd met middelen als MPA, CPA of LHrH, die de productie van het hormoon progesteron afremmen. Het effect bij de patiënt is, dat de seksuele verlangens en gedachten wat van hun intensiteit verliezen en hij minder frequent overvallen wordt door ongeremde seksuele fantasieën.

Maar Rik van Lunsen ziet er niets in. “De therapeutische waarde is uiterst beperkt”, waarschuwt hij. “De inhoud van het gedrag verandert niet, het wordt hoogstens minder heftig. Tenzij de behandeling samen gaat met een psychotherapie, gericht op gedragsverandering, is het een onzinnige maatregel. Wordt de behandeling gestaakt, dan valt men terug in de oude fout.”

Iemand verplichten tot de behandeling sluit Van Lunsen uit. “Het is medisch-ethisch onverantwoord. De dokter mag niemand medisch behandelen zonder diens toestemming, al zou de rechter dat bevelen. Dat is de praktijk van het ledematen afhakken.”

In Nederland wordt bij extreme seksuele voorkeuren - met toestemming of op verzoek van de patiënt - enige tientallen malen per jaar zo'n behandeling toegepast als ondersteuning van een psychotherapie. “Ik ben in Nederland de enige behandelaar van 'wurgseks', maar heb nooit iemand MPA, CPA, LHrH of zo gegeven. Parafilie zit niet onder de gordel, maar in het hoofd. Dat vergeet Hillen blijkbaar. Mensen die zulke extreme seksuele voorkeuren hebben, voelen zich dikwijls zelf schuldig over hun gedrag, dat ze niet in de hand hebben. Ze kunnen er met niemand over praten, waardoor de obsessie alleen nog maar toeneemt. Willen we zo'n neiging wegnemen of beheersbaar maken, dan moet er iets in iemands hoofd veranderen. Helpt psychotherapie niet, dan is een hersenoperatie het enige.”

Het ontstaan van parafilia schrijft Van Lunsen vooral toe aan opvoedingsgebreken. “Bij zo iemand is iets misgegaan in de affectieve sfeer, hij is mishandeld of misbruikt. Dikwijls in een omgeving waarin de seksualiteit voor het overige werd onderdrukt. Wanneer alleen het seksuele gedrag is ontspoord, is er nog kans op succes. Maar wanneer er ook sprake is van een anti-sociale persoonlijkheid en men ook op andere terreinen een ongestuurd projectiel is, wordt het heel moeilijk. Daaraan denk ik bij mensen zoals Marc Dutroux.”

- Meer nieuws op pagina 4

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden