Lucas (rechts) en Arthur (links) Jussen

Roaring TwentiesLucas en Arthur Jussen

Arthur en Lucas Jussen gaan voor de wereldtop. ‘We willen iets laten zien wat nog nooit is vertoond’

Lucas (rechts) en Arthur (links) Jussen Beeld Maartje Geels

Welke jonge kunstenaars bepalen het beeld de komende tien jaar? Trouw tipt de twintig van de jaren twintig. Op nummer 1 en 2 pianisten Arthur en Lucas Jussen. Die gaan voor de wereldtop. ‘We willen als duo iets laten zien wat nog nooit is vertoond.’

Zo maar twee maanden uit het reisschema van het afgelopen jaar van de broers Arthur (23) en Lucas (26) Jussen: Zuid-Korea, Duitsland, Taiwan, China, Duitsland, Spanje, Oostenrijk, Canada, Polen, Verenigde Staten, Nederland.

Vliegtuig in, vliegtuig uit: zo ziet het leven eruit, als je er alles aan doet om wereldberoemd te worden. Voor 2020 is hun agenda al helemaal gevuld. En ze weten gedeeltelijk ook al wat ze in 2021 en 2022 gaan doen. Beangstigend? “Helemaal niet,” zegt Lucas. “Het is juist positief dat die mooie projecten al gepland staan.”

2019 was een extreem druk jaar voor de twee pianisten. Een interview met hen is mogelijk, maar alleen tijdens de autorit van de ene fotoshoot naar het andere tv-interview. Het lijkt erop dat 2020 nauwelijks minder druk gaat worden. Lucas: “Dat hoort erbij, als je carrière in het buitenland wil maken. Dan duurt de reis nu eenmaal langer dan een halfuurtje.”

Arthur JussenBeeld Maartje Geels

Ze weten waarvoor ze het doen. Het pianoduo, dat zich de afgelopen vijftien jaar ontwikkelde van schattige broertjes tot professionele musici, wil naar de wereldtop. De komende tien jaar staan in het teken van de weg daar naartoe. Hoe die top eruit ziet? Lucas: “Er zijn een paar orkesten die je als maatstaf voor een geslaagde carrière kunt zien: de Berliner Philharmoniker, de Wiener Philharmoniker, daar moet je hebben gespeeld. En het Mariinsky Theatre, The London Philharmonic, het NHK symfonieorkest uit Tokio, het Concertgebouworkest. We boffen dat we een aantal daarvan al hebben gehad.”

Arthur: “Om daar te komen, moeten we nu zaaien. En dat is heel hard werken. De afgelopen anderhalf jaar hebben we veel eerste kansen gekregen: de eerste keer optreden in Wenen, Londen, Zürich, München, enzovoorts. Bij dat soort concerten zitten de orkestdirecteur en de zaaldirecteur te luisteren. Dan moet het gewoon goed zijn. Als je die eerste kans verpest, hoef je nooit meer terug te komen.

“Afgelopen jaar speelden we acht pianoconcerten en verschillende recitalprogramma’s door elkaar. Want de ene zaal wil dit en de andere zaal wil dat. We zijn nog niet in de positie dat we maar één of enkele programma’s kunnen aanbieden. We moeten alle kansen grijpen om de harten te veroveren en kwaliteit te leveren. Dan kunnen de grote orkesten niet om ons heen. We hopen de komende tien jaar te kunnen oogsten.”

‘Dit kan ik nog een jaar of vijf opbrengen’

Dat moet ook wel, want de drukte van het afgelopen jaar is niet lang vol te houden, zegt Lucas. “Dit tempo ambieer ik niet voor de rest van mijn leven: tien uur in het vliegtuig naar Azië voor één concert, spelen met een jetlag en studeren voor het concert een dag later in Duitsland. Ik ben heel realistisch voor mezelf: ik kan dit nog een jaar of vijf opbrengen. Tien jaar vind ik een te lange periode. Dan hebben we onderweg te veel fouten gemaakt.

“Het carrièreniveau dat we nu hebben is ook al goed, maar als ik heel eerlijk ben, moet ik toegeven dat ik hoop op een lijn die nog verder stijgt.”

Tot nu toe gaat het crescendo. Ze speelden Mozart in het Mozarteum tijdens de Salzburger Festspiele, openden het seizoen bij de Boston Symphony Orchestra met dirigent Andris Nelsons en zetten het Concertgebouw op zijn kop met een magistrale uitvoering van Messiaens ‘Visions de l’amen’. Van dit bijzonder moeilijke stuk, waarvoor ze te rade gingen bij specialist Reinbert de Leeuw, hebben ze veel geleerd.

Lucas Jussen Beeld Maartje Geels

Dat is erg belangrijk, want bovenal willen ze nog beter worden. Daarom studeren ze ook vijf tot zes uur per dag. Arthur: “Onze drang is om het duo echt heel, heel goed te maken. Natuurlijk willen we ook solo goed spelen, maar we voelen dat we als duo echt heel sterk en krachtig zijn. We willen daarmee iets brengen dat nog niet eerder is gedaan.”

‘Grote orkesten gaan niet voor spektakel, maar voor kwaliteit’

Kan dat? Hebben de zussen Katia en Marielle Labèque niet alles al gedaan? Nu klinkt Arthur opeens diplomatiek. “We hebben niet de behoefte om de nieuwe Labèques te worden. We voelen dat we onze eigen visie hebben op de dingen. Er is bij de solopianisten ten slotte ook niet slechts één soort pianist. Je hebt de Horowitzen van deze wereld, maar ook de Radu Lupu’s.”

Het gaat hen om de kwaliteit, om de diepgang van hun spel. Ze studeren al een half jaar op de twee suites van Rachmaninov, maar die voelen nog niet comfortabel genoeg voor een concert. Een moeilijk stuk van de componist Bernd-Alois Zimmermann schrapten ze onlangs van hun programma, omdat ze er nog niet rijp voor waren. Lucas: “We hadden het zo kunnen spelen, dat 95 procent van de luisteraars tevreden was. Dat wilden we niet. We willen honderd procent achter ons werk staan. Het hoogste doel is steeds beter worden. De echt grote orkesten gaan niet voor spektakel, maar voor kwaliteit.”

Lucas (links) en Arthur (rechts) Jussen Beeld Maartje Geels
Beeld Maartje Geels

Sta je aan de top, dan heb je meer invloed op de programma’s die je speelt. Ze zouden dolgraag het pianoconcert dat Joey Roukens voor hen schreef overal laten horen. Maar zo’n modern werk is moeilijk aan de man te brengen, zegt Arthur. “Mozart of Poulenc, met een beetje geluk Bartók. Maar Roukens is te vooruitstrevend voor de zalen, terwijl het een van de beste concerten voor twee pianisten is. We hopen dat we over vijf jaar zo’n reputatie hebben, dat ze ons vertrouwen als we een voorstel doen. Want we spelen liever Messiaen dan nog een keer Schubert.”

Hoe staat het er privé voor als jullie 36 en 33 jaar oud zijn? “Dan ben ik rijk!”, roept Lucas uit. “Grapje, dat is totaal onbelangrijk.” Arthur: “We komen uit een warm gezin. Ik zou het wel leuk vinden als ik dat ooit zelf heb, over een jaar of tien, vijftien. Dan moet je niet nog steeds 250 dagen per jaar onderweg zijn. Ik hoop dan een leuk leven te hebben met mooie concerten en met rust en ruimte.”

Lees hier alle tips van Trouw voor de jaren twintig.

Lees ook:

Pianobroers Jussen leken de sterren aan te tikken

Eind oktober gaf recensent Frederiek Berntsen nog de maximale vijf sterren aan een optreden van de Jussen-broers.

De broertjes Jussen tonen hun outfits met lef

Popsterren dragen bij optredens graag een outfit van wereldberoemde designers. De pianistenbroers Lucas en Arthur Jussen vertrouwen tijdens hun concerten steevast op een relatief onbekende Nederlandse ontwerper. 

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden