Armeense illegaal vreest Turkse vergelding

Terwijl Frankrijk vergadert over een wet die het ontkennen van de Armeense genocide strafbaar stelt, zint Turkije op wraak. Zo dreigt het 70.000 illegale Armeniërs uit te zetten.

Voor Nona gaat het niet om de gebeurtenissen in 1915. Genocide of geen genocide, wat nu telt is dat ze het land niet wordt uitgezet. Ze komt uit Armenië, werkt illegaal in Istanbul als kinderoppas, en onderhoudt met haar salaris van 300 dollar haar gezin in Armenië. „Frankrijk moet ophouden met het treiteren van de Turken. Wij Armeniërs in Turkije worden er straks de dupe van”, vindt Nona.

Zij en haar landgenoten dreigen slachtoffer te worden van een ruzie die eigenlijk tussen Frankrijk en Turkije gaat. Vandaag stemmen Franse parlementariërs waarschijnlijk vóór een wetsvoorstel dat het ontkennen van de Armeense genocide strafbaar stelt. Turkije, dat ontkent dat er in 1915 een georganiseerde moord is gepleegd op de Armeense bevolking van het Ottomaanse Rijk, is er woedend over.

Die woede richt zich niet alleen op de Fransen maar ook op de Armeniërs in Turkije. Enkele dagen geleden heeft een parlementaire commissie voorgesteld om illegale Armeense arbeiders (naar schatting zo’n zeventigduizend) het land uit te zetten.

In Kumkapi, in het centrum van Istanbul, is sprake van paniek. De duizenden Armeniërs die illegaal werken in Istanbul leven vooral in deze wijk. Elke dag arriveren minstens vier bussen vol Armeniërs in de stad, op zoek naar werk.

VERVOLG OP PAGINA 2

’Ik maak me zo kwaad over die Westerse schijnheiligheid’

Een van die illegale Armeniërs, Nelson, die schoonmaakt en thee rondbrengt bij een groot internetcafé, zegt: „Armenië is failliet. Iedereen is werkloos daar. Als de Fransen de Armeniërs willen redden, moeten ze ons land uit het slop halen. Het zou voor mijn gezin een ramp zijn als de Turken me uitzetten. Dan gaan we dood van de honger.”

Zijn baas is blij met de woorden van zijn werknemer. Ilhami Paydas vindt dat Frankrijk zich moet schamen: „Wij Turken hebben de schoonste handen. Europeanen hebben de hele wereld afgeslacht vanwege hun dorst naar goud. Kijk maar naar de Indianen, naar Afrika. Ik kan me zo kwaad maken om de westerse schijnheiligheid.”

Veel Turken overwegen een boycot van Franse producten. Daarmee staan ze in een traditie. Het overkwam bijvoorbeeld Italië, toen de PKK-leider Abdullah ücalan enkele weken in dat land verbleef. Italiaanse stropdassen gingen in de straten van Istanbul in vlammen op.

Vijf jaar geleden overkwam het Frankrijk, toen het parlement daar vaststelde dat de Armeense genocide had plaatsgevonden. ’Hier worden geen Franse mobiele telefoons gerepareerd’, stond toen op een winkelruit in de drukke straat Istiklal. Nu is er geen A4-tje te bekennen. Eigenaar Ramazan Bala: ,,Vijf jaar geleden had je Sagem-telefoons, maar die heb je niet meer in Turkije. Er valt voor mij niets te boycotten, anders had ik het wel gedaan.”

Turkse kranten staan inmiddels vol met Franse producten die geen kans meer maken. Daarnaast worden ook staatsopdrachten opgesomd. Grootste project is de bouw van een kerncentrale ter waarde van vier miljard dollar.

Maar een Turkse wet om het vroegere optreden van Frankrijk in zijn voormalige kolonie Algerije als genocide aan te merken en ontkenning daarvan strafbaar te stellen, is van de baan. De wet moest een vergelding zijn voor de Franse wet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden