Arme boeren

De hele week heb ik ze gezien: zware trekkers met enorme giertanks met van die injectoren achterop, die door de weilanden van de Kop van Overijssel daverden. Sommige boeren reden ook ’s nachts, hielden waarschijnlijk erg van een mooie sterrenhemel. Wat gisteren nog mooie groene weilanden waren, waarboven kieviten buitelden, wulpen hun rollend gejodel lieten horen en zelfs een enkele grutto de lucht kliefde, was de dag erna veranderd in een stinkende, drijfnatte bruingroene vlakte waar verdwaasde weidevogels door de stront ploeterden op zoek naar hun nesten, eieren en, misschien wel, jongen. Want niets is bestand tegen het geweld van dit soort landbouwmachines.

Hoezo verbaasd dat het slecht gaat met de weidevogels? Hoezo de boer als hoeder van het landschap? Ons land is een van de dichtstbevolkte landen ter wereld, en toch produceert de landbouwsector zoveel vlees, zuivelproducten en eieren dat het gros ervan wordt geëxporteerd naar het buitenland. Om dat te kunnen doen voeren we enorme voorraden veevoeders in. Wat hier achterblijft zijn hopen stront, een verwoest milieu en inderdaad een klap geld.

Maar wie krijgt dat geld? „De landbouw blijft een economische grootmacht in Nederland”, meldde deze krant zaterdag in een verhaal waarin ook een aantal boeren aan het woord komt. Zelden zulke trieste boerenkoppen gezien. Eén ding is duidelijk: zíj krijgen dat geld niet. Maar wie dan wel? Misschien wel types als Jan Bennink, die aan de overname van voedingsmiddelenbedrijf Numico door de Franse gigant Danone een bonus van ruim 80 miljoen euro overhield. Daar moeten zo’n 4000 boeren een jaar voor werken.

Johan ten Hove lezer te Sint Jansklooster

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden