Arie Haan ergert zich aan opgeklopte berichtgeving over 'arrogant' Feyenoord

ROTTERDAM - “Je woorden worden voortdurend verkeerd uitgelegd”, zo beklaagt Feyenoords coach Arie Haan zich dezer dagen over de Oostenrijkse pers.

In de aanloop naar de dubbele ontmoeting met Rapid Wien wordt Feyenoord door de Oostenrijkers in de favorietenrol gedreven. Dat is nog tot daar aan toe, vindt Haan, “maar de kranten spelen het spel mee en dan zie je grote stukken terug waarin wordt gekopt dat Feyenoord om het Oostenrijkse voetbal lacht.”

Is dat nou van enig belang, zo kan men zich afvragen. Voor Arie Haan, als speler en als trainer gepokt en gemazeld in het Europese bekervoetbal, is die vraag een weet. “Natuurlijk is dat van belang. Als die Oostenrijkers dag in dag uit lezen dat wij neerbuigend over hun voetbal doen, worden die jongens van Rapid Wien toch extra geprikkeld.”

Voetbal als een stammenstrijd, waarin de berichtgevers een al dan niet ophitsende rol spelen. Zo wordt er in de top blijkbaar tegen aan gekeken. Arie Haan heeft gelijk dat dit hier en daar gebeurt; met name in de Britse en Duits sprekende landen. In Duitsland is Bild het ranzigste voorbeeld, maar in Oostenrijk anticipeert de populaire Kronen Zeitung ook gaarne op het massagevoel. Op sportgebied betekent dat maar al te vaak dat aan de tegenstander een vijandbeeld wordt gekoppeld. Het is en blijft een bizar en kwalijk verschijnsel, maar blijkbaar is het een manier om kranten te verkopen.

Toen Arie Haan acht jaar was, ontaardde een voetbalwedstrijd tussen Nederlanders en Oostenrijkers al eens in een schandaal: Oostenrijk - Nederland op 27 mei 1957 in het Prater Stadion van Wenen. In Nederland staat die wedstrijd als de grofste en gemeenste van de jaren vijftig bekend. Het grappige is dat achteraf bij een vergelijking van Oostenrijkse en Nederlandse kranten niet valt te beoordelen wie nu precies schuldig was aan dat schandaal. Het was een stammenstrijd, dat beslist. Maar wat Oostenrijks was beschuldigde Nederland en omgekeerd was precies hetzelfde het geval. Ernst Happel, de legendarische speler en coach wiens naam tegenwoordig aan het Prater-stadion is verbonden, heeft in zijn tijd als trainer van Feyenoord nog wel eens gelachen om die heisa van 1957. “Wij waren als Oostenrijkse spelers al gelouterde profs, de spelers van het Nederlands elftal waren kort tevoren nog amateurs. Zij waren niets gewend en, dat is waar, wij konden aardig uitdelen.”

Nederland stond dagen na de Slag van Prater op z'n kop. Roel Wiersma was de martelaar van het volk. De stoere rechtsback was door linksbuiten Haummer op de sintelbaan gekwakt. Met een hersenschudding werd de PSV'er per brancard weggedragen. Ook doelman Eddy Pieters Graafland werd door de constant spuwende linksbinnen Dienst ('de lama') flink te grazen genomen. En wat kopte de grootste krant van Oostenrijk over de volle breedte: Der Gegner war sehr unsympathisch!!! Met onderkoppen werd er bijgeschreeuwd: 'Eenduidig oordeel van ons publiek: Nederland speelde goed voetbal, maar was het unfairste elftal dat ooit in Wenen speelde.' In zijn verslag benadrukte Franz Fahrensteiner dat aan Oostenrijkse kant maar liefst zeven spelers geblesseerd raakten. Vooral Roel Wiersma, Kees Kuys, Cor van der Hart en Jan Klaassens werden door Fahrensteiner als criminelen op voetbalschoenen neergesabeld.

Hoe anders oordeelde na de wedstrijd het Hollandse persgilde. Twee voorbeelden:

Ru de Grood in het Algemeen Dagblad: “De Duitse scheidsrechter Schmetzer hielp Oostenrijk aan de 3-2 overwinning; een Oostenrijkse ploeg die de zege niet met voetbal verdiende, maar met het opvoeren van het gehele programma van de meest perfide foefjes, met gooi- en smijtwerk van het grofste soort. Dit had niets meer met voetbal te maken!”

Rien Bal in Het Parool: “In deze door het hysterische publiek gecreëerde voetbalhel mochten de Oostenrijkers alles en de Nederlanders niets.”

Waren Fahrensteiner, De Grood en Bal verblind door vaderlandsliefde?

Duidelijk in de huidige verhoudingen is bij voorbaat dat in geval van nieuwe, helse taferelen tussen Oostenrijkse en Nederlandse voetballers andermaal een mediaoorlogje zal ontstaan. De posities zijn wat dat betreft al door de massabladen ingenomen. Feyenoord heeft voldoende spelers die er meer dan stevig ingaan. Bernard Schuiteman, George Boateng, Ruud Heus, Rob Maas, Peter Bosz, Giovanni van Bronckhorst en Jean-Paul van Gastel - het zijn stuk voor stuk spelers wie op het vlak van hard voetbal niet gauw een zee te hoog gaat. Bovendien kan dit keer het agressieve Feyenoord-legioen voor een helse sfeer zorgen. En wat zegt Arie Haan aan de vooravond van deze stammenstrijd: “De Oostenrijkse school is enigszins Bourgondisch van aard. Oostenrijkse voetballers zijn slimmer dan bijvoorbeeld Duitse voetballers. Men houdt van de korte combinatie, maar men kan ook bijzonder hard spelen. Een man of zes van Rapid Wien begint in Rotterdam al met een gele kaart.”

De spelers van Rapid Wien laten zich mogelijk opnaaien door de in hun kranten gesignaleerde Hollandse arrogantie. Zo, die Hollanders lachen om ons?

Op het supportersfront houdt langzamerhand iedereen zijn hart vast.

Arie Haan weet precies wie er bij de tegenstander geel heeft. Arie wijst er op voorhand op dat Rapid hard spel niet schuwt.

En bij Feyenoord is men qua gele en rode kaarten in Europees verband de laatste jaren bepaald niet bang uitgevallen. In de laatste drie Cup-seizoenen kregen in de zestien wedstrijden 23 Feyenoorders geel en vijf rood. Laat de Kronen Zeitung het maar niet horen.

Voor een ongeluk mag enigszins worden gevreesd. En als dat gebeurt in deze stammenstrijd: hoe partijdig of onpartijdig zal er dan weer over worden bericht?

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden