Apple kop van jut, maar de rest dan?

Toen enkele jaren geleden de zelfmoorden in een Chinese 'fabrieks-stad' (honderdduizenden mensen die wonen en werken in een fabriekscomplex) in het nieuws waren, meldde niemand dat de zelfmoordcijfers in die fabrieksstad op de helft van het Chinese landelijke gemiddelde lag en dat Apple van minder dan de helft van de productie klant was.

Maar de link tussen iPhone en zelfmoord was snel gelegd. Toen jaren daarvoor Apple uit de duurzame beleggingsfondsen werd gegooid, was dat omdat ze hun beleid niet in dikke plannen hadden gepubliceerd.

De bedrijven die mochten blijven, zoals HP en Dell, hadden grote plannen. Op papier. Die ze niet uitvoerden. Apple haalde daadwerkelijk de giftige stoffen (PVC, BFR) uit de producten, alleen vond het echte verbetering belangrijker dan publieke papieren plannen.

Ook nu worden de krantekoppen en de artikelen geschreven over 'Apple-fabrieken' en de 'iPad die minder mooi is vanwege de ellende' (Trouw, 20 december).

Dat de bedrijven zelf Apple belazeren inzake bijvoorbeeld kinderarbeid en dat Apple als een van de weinige bedrijven onafhankelijke inspecties stuurt en daadwerkelijk leveranciers de deur wijst, wordt ook zelden genoemd.

Het is ronduit opvallend dat artikelen over schrijnende omstandigheden in China (en het is inderdaad gruwelijk) vooral over Apple lijken te gaan.

Niemand heeft het over Samsung (de grootste smartphone producent) of over die Blu-ray speler van 39 euro en de rest van de inventaris bij de Mediamarkt en het speelgoed van de Bart Smit.

Dat komt doordat niemand zich eigenlijk een lor interesseert voor die arbeidsomstandigheden, maar iets negatiefs over Apple schrijven is gewoon lekkere sensatie omdat het Apple is.

Met die arme Chinezen heeft het weinig van doen.

De verhalen zouden over onszelf moeten gaan en over al onze consumptie uit dat land en hoe weinig wij ons aantrekken van die omstandigheden als we iets kopen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden