Review

Applaus voor Allen en experimentele films

De wereldpremière van Woody Allens nieuwste komedie 'The Curse of the Jade Scorpion' werd het afgelopen weekeinde met angst en beven tegemoetgezien op het Lido. Bij de Amerikaanse première, een paar weken geleden, was de kritiek immers niet mals geweest. Ongegrond, want 'The Curse of the Jade Scorpion' is een alleszins geslaagde ode aan het verbale vuurwerk van de Spencer Tracy/Kathryn Hepburn-komedies uit de jaren veertig. In Venetië ging het publiek zelfs massaal plat voor Allens zoveelste trip 'down memory lane'.

Woody Allen was voor een nieuwe productie in New York gebleven en liet zich in Venetië vervangen door zijn producente Letty Aronson die voor de gelegenheid werd gecamoufleerd door twee blonde blikvangers: hoofdrolspeelster Helen Hunt en bijrolspeelster Charlize Theron. Met name voor Oscarwinnares Helen Hunt geen ontspannen uitstapje naar het Peggy Guggenheim-museum, zoals ze zich wenste, maar een dag lang de wereldpers te woord staan. Hollywoodsterren zijn tot nu toe schaars in Venetië. Behalve voor Nicole Kidman die dit weekeinde speciaal voor Alejandro Amenabars merkwaardige spookhuisfilm 'The Others' werd ingevlogen, was het flitslicht vooral bestemd voor Helen Hunt.

De actrice die faam verwierf als televisiecomédienne en die voor haar optreden in de komedie 'As Good as it Gets' werd bekroond met een Oscar, blijkt zich prima staande te kunnen houden tegenover Woody Allen. Als keiharde efficiency-medewerkster wordt ze toegevoegd aan het kantoor waar Woody Allen als verzekeringsagent al jaren werkzaam is. Zij begrijpt niet dat hij zijn eigen orde gevonden heeft in de chaos. De strijd die tussen hen ontbrandt, openbaart zich in snelle, oerkomische verbale twisten. Het voert te ver om de burleske juwelenroof-plot die zich vervolgens ontspint, helemaal uit de doeken te doen, maar een als magiër verklede boef zal het goede oude gezegde 'Was sich neckt, dass liebt sich' een hoogst originele draai geven.

Na het aanmerkelijk minder geslaagde 'Small Time Crooks' is Woody Allen met 'The Curse of the Jade Scorpion' weer helemaal terug bij de boevenkomedie uit zijn begintijd. Het is een kleinood dat in Venetië gelukkig wordt gekoesterd. Dat de films van Woody Allen op zijn aandringen altijd buiten competitie worden vertoond, is wel eens jammer. Het aantal komedies dat in aanmerking komt voor een bekroning, is toch al zo gering. Het is een merkwaardige wetmatigheid van internationale filmfestivals dat tranen van verdriet doorgaans hoger scoren dan tranen van vreugde.

Behalve applaus voor Woody Allen was er de afgelopen dagen ook applaus voor het experiment. Zo stond de onafhankelijke Amerikaanse regisseur Richard Linklater opeens volop in de schijnwerpers met 'Waking Life', een opmerkelijke avondvullende animatiefilm die zich bedient van ingekleurde 'live action'-scenes waarin onder anderen Ethan Hawke en Julie Delpy figureren, de twee hoofdrolspelers uit Linklaters 'Before Sunrise'. De techniek om vooraf opgenomen scènes te animeren wordt als sinds jaren door onze eigen animatiefilmer Gerrit van Dijk gehanteerd, maar voor het eerst is die techniek nu onderdeel van een lange film. Het aardige is dat Linklater via zijn experimentele vorm ook met een meer experimentele dramatische structuur op de proppen komt. In een vrij plotloze geschiedenis dist hij grotere en kleinere levensfilosofieën op, soms komisch, soms hooguit irritant. Helemaal overtuigend is het binnenkort ook in de Nederlandse bioscoop te verwachten 'Waking Life' niet, maar het experiment is prijzenswaardig. 'Waking Life' is even bekoorlijk als een tot leven gewekte, ingekleurde zwart-witfoto.

Digitale experimenten worden hier in Venetië uitgebreid belicht, met als voornaamste blikvanger een Koreaans drieluik met een dertig minuten durende, puntgave bijdrage van de Taiwanese meester Tsai Ming-liang. Voor 'A Conversation with God' sprong de regisseur met een digitale videocamera op de motorfiets. Zijn gesprek met God is een gesprek met een verlegen striptease-danseresje geworden, en met dode en half-dode vissen, kronkelend op de oever van een vervuilde rivier. Tsai Ming-liang trapt in zijn gesprek met God de onthutsende documentaire werkelijkheid op zijn staart. Het digitale medium dient om God ter verantwoording te roepen. Veel duidelijker kan een regisseur in zijn schepping niet zijn.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden