Apotheose van de reis naar de stembus

De uitslag van de verkiezingen komt maar mijn indruk redelijk overeen met het beeld dat Trouw-verslaggever Hans Marijnissen schetste van de Nederlandse bevolking tijdens zijn reis door het land. In tien verhalen in de Verdieping ging hij op zoek naar de gevoelstemperatuur. En wat hij tegenkwam waren redelijke, betrokken en actieve mensen die vanzelfsprekend hun zorgen hadden, de een overigens wat meer dan de ander. Niet alleen over migratie of economie, maar bijvoorbeeld ook over de sociale verhoudingen in het land. Het boze volk kwam hij niet tegen, wel bezorgde burgers.


Dat beeld weerspiegelt zich in de uitslag van de verkiezingen. Het volk bestaat niet. Wat onze representatieve democratie afgelopen woensdag opnieuw overtuigend aantoonde is de variëteit aan meningen en opvattingen onder kiezers, gerepresenteerd in het brede spectrum van partijen die in het parlement al zaten of erbij zijn gekomen. Dus als figuren als Geert Wilders, Jan Roos of andere lieden spreken namens het volk, neem het met een korrel zout. Ze spreken hoogstens namens een deel van het electoraat, of vooral namens zichzelf.


Naar die veelkleurige bevolking en de politieke duiding zijn redacteuren van de parlementsredactie en verslaggeverij op zoek gegaan in tal van verhalen. De insteek was: inhoudelijke verhalen over alle relevante onderdelen van de verkiezingsstrijd. Politiek redacteur Romana Abels werd lid van politieke partijen en beschreef van binnenuit hoe op microniveau de boodschap aan de man of vrouw werd gebracht.


Onze politiek redacteuren interviewden lijsttrekkers en analyseerden verkiezingsprogramma's. Met de resultaten van het Kieskompas konden we regelmatig een beeld schetsen van de stemming in het land en in één geval de positie van politieke partijen in het schema van rechts-links en conservatief-progressief. In de verkiezingsrubriek 'Kruitdampen' werd kiesgerechtigden naar hun keuze voor een partij gevraagd. Het resultaat van dit alles was een groot aantal verhalen, interviews, artikelen, columns en opinie-bijdragen in vrijwel alle onderdelen van de krant.


De verkiezingsavond zelf vormde voor de krant de apotheose van de maandenlange reis naar de stembus. Een echte uitslag konden we door het handmatig tellen van de stemmen - wat dit betreft leven we in een bananenrepubliek - niet presenteren. Net als alle andere media waren we afhankelijk van de exitpolls van 21.00 en 21.30 uur. Doorgaans kloppen die vrij goed. Daarna was het een race tegen de klok om voor onze deadline van 23.15 uur zes pagina's tekst, foto's en infographics in de krant te krijgen. En natuurlijk het commentaar.


Vanzelfsprekend kregen we ook kritiek. Die concentreerde zich als vanouds rond Geert Wilders. De één vond dat we te weinig aandacht aan hem en zijn achterban besteedden en de ander vond juist elk woord over hem er één te veel. Gramschap riep Heere Heeresma op met zijn column van deze week waarom hij als niet-stemmer deze keer ging stemmen op Wilders. Volgens diverse lezers een verkapt stemadvies. Punt van kritiek kan ook zijn dat we weinig aandacht aan Thierry Baudet hebben gegeven. In andere media gebeurde dat meer - vooral bij radio en tv - en chef politieke redactie Bart Zuidervaart sluit niet uit dat hij juist om die reden met twee zetels in de Kamer is gekomen.


Daarmee is het hoofdstuk verkiezingen niet af. De komende maanden wacht ons - als we de experts mogen geloven - een langdurige, ingewikkelde formatie voor een nieuw kabinet.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden