Anton Pauw verrast op Müller-orgel

Pauw - Motette CD 11961 Matthias - Nimbus Records NI 5367 Vierne - Marcato Keyboard MCD 159302

Op de cd die Pauw recent maakte, laat hij onverwachte kanten van het Bavo-orgel orgel. Behalve het zeldzaam briljant gespeelde Concerto in a naar Vivaldi van J.S. Bach speelt hij uitsluitend vroeg-twintigsteeeuwse werken.

De sonatine in a, opus 54 van Sigfrid Karg-Elert is een licht verteerbaar stuk, waarin Pauw in staat blijkt romantische registraties zeer overtuigend te realiseren. In deze sonatine is goed te horen waar Jan Zwart en Feike Asma hun stijl vandaan hebben gehaald.

Diepgravender zijn de 'Tre Pezzi' van Ottorino Respighi. De Italiaanse nationaliteit van deze componist is overigens in deze stukken, waarvan er twee bewerkingen zijn van 'Bach-koralen', niet te horen. De stijl staat dicht bij die van de orgelwerken van Brahms.

Indrukwekkend is vooral de Partita 'Es ist ein Schnitter, heisst der Tod (Dies Irae)' van Johann Nepomuk David. Dit omvangrijke, in 1947 geschreven variatiewerk, wordt door Pauw indringend gespeeld. Ondanks zijn grote kwaliteiten is David niet erg bekend.

Dat geldt in nog sterkere mate voor de in 1992 gestorven William Matthias. Op de spectaculaire cd die John Scott in St. Paul's Cathedral opnam met 10 orgelwerken van deze Engelse componist wordt wel duidelijk waarom zijn oeuvre niet zo veel gespeeld wordt: het is namelijk razend lastig en vraagt over het algemeen om een uitzonderlijk groot orgel met typische Engelse hogedruk trompetten en een kerk met veel galm. Al deze factoren zijn aanwezig in de St. Paul. Bovendien is John Scott een groot virtuoos.

Het ruimtelijk van de immense kathedraal is prachtig vastgelegd. Deze plaat is een must voor wie zich zo nu en dan eens volledig wil laten onderdompelen in orgelklanken.

Interessant is het verschil tussen de typisch Engelse stijl van Matthias en de Duitse of Duitsgetinte werken die Pauw in Haarlem speelt. Een derde cd voegt hieraan de wereld van de Franse stijl uit het begin van deze eeuw aan toe. Het repertoire, de 'Pièces de Fantaisie' Louis Vierne, is bekender dan de stukken van David of Matthias. De opname die Piet van der Steen van de suites opus 51 en 54 uit deze fantasiestukken maakte, verdient echter zeker de nodige aandacht.

Afgezien van het feit dat Van der Steen deze werken uitstekend speelt, is het de keuze van het orgel die de cd interessant maakt. Van der Steen heeft de plaat namelijk opgenomen in de Eglise-Collégiale Saint-Pierre te Douai. Het prachtige orgel in deze Franse kerk werd gebouwd door Charles Mutin, de opvolger van de bekende Aristide Cavaillé-Coll. Het bezit de rijke klank van een Cavaillé-Coll-orgel, met daarbij enkele toevoegingen die kenmerkend voor de periode van de orgel-reform zijn. Het aardige is dat Vierne zelf dit orgel bij de inwijding in 1922 heeft bespeeld. Dat geeft deze cd een documentaire waarde.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden