Antisemitisme als provocatie

Ik was een week in Jeruzalem. Daar kunnen onze Marokkaanse pleinprinsjes hun hart ophalen. Overal keppeltjes, hoeden en pijes. Overal Joden om te treiteren. Ook veel Arabieren trouwens, afhankelijk van de wijk waar men zich bevindt. Ongetwijfeld zijn er veel spanningen die voor een buitenstaander niet altijd voelbaar zijn. Soms wel zichtbare uitingen van conflict, ook binnen de Joodse gemeenschap. Ultra-orthodoxe ouders dwongen op een school gesegregeerd onderwijs af voor hun dochters, gesteund door hun rabbijn, die de wet van God boven de wet van het land stelde. Het Hooggerechtshof argumenteerde echter dat de ouders vooral etnische overwegingen handelden: een gewenste scheiding tussen Asjkenazische joden (uit Midden- en Oost-Europa) en Sefardische joden (uit onder meer Afrika). De vaders zitten inmiddels in het gevang. Biddend en zingend.

Politiek en godsdienst, kerk en staat vormen een onontwarbare kluwen in de zeldzaam harde samenleving die Israël is.

Wat nu te doen met de toenemende manifestaties van antisemitisme in Nederland? Het internet is een riool waar mensen anoniem hun geestelijk vuil spuien, tegen Joden, tegen moslims, tegen homo’s, tegen vrouwen. Zo’n uitlaatklep is in zekere zin gezond. Laat maar gaan. Dan zijn ze het kwijt.

Anders ligt het met pesterijen in de niet-virtuele openbare ruimte, waar mensen elkaars vrijheid dienen te waarborgen. Over de lange, ingewikkelde geschiedenis van het antisemitisme hoef ik het hier niet te hebben, hoewel die natuurlijk meeklinkt in de reacties. Natuurlijk ‘weten’ de Marokkaanse pestkoppen dat en spelen ze erop in. ‘Weten’ heb ik tussen aanhalingstekens gezet, omdat ik niet de indruk heb dat de jongens gebukt gaan onder veel kennis, noch van hun eigen geschiedenis noch van die van anderen.

Daarom zie ik de scheldpartijen vooral als het resultaat van groepsgedrag, gebrekkige opvoeding, en puberale provocaties tegenover autoriteit. Autoriteit lijkt in de gezinnen van de prinsjes afwezig te zijn, al is het evenzeer mogelijk dat hun gedrag wordt gesteund en bewonderd door het thuisfront. De Nederlandse maatschappij is de dichtstbijzijnde weerstand om tegenaan te trappen. En ze zullen ons pakken waar we het gevoeligst zijn. Het is, net als de andere vormen van jeugdcriminaliteit, een in principe voor het merendeel overwaaiend verschijnsel. Maar je moet er wel wat aan doen.

Mijn eerste neiging is te verwijzen naar onderwijs en opvoeding. Daar ligt de oplossing. Wat de jonge Marokkaanse antisemieten betreft, die de politiek van Israël niet weten te onderscheiden van het jodendom, vrijheid van meningsuiting niet van verbale en fysieke aanranding, hebben we een probleem.

In zijn inaugurele rede constateert onderwijssocioloog Jaap Dronkers dat islamitische leerlingen op hun 15de jaar slechter presteren dan alle andere groepen leerlingen. Etnisch diverse scholen hebben geen positief effect op hen. Het integratievoordeel is beperkt. Daar hoef je scholen dus niet voor te mengen om allochtone leerling betere kansen te geven. Etnisch homogene scholen zijn beter. Daar zitten weer andere, evidente nadelen aan. Dronkers stelt ons voor de politieke vraag ‘wat is belangrijker voor onze samenleving, een kleinere sociale afstand tussen etnische groepen of betere onderwijsprestaties van immigrantenleerlingen.’ Daar staat de ezel tussen twee schelven hooi.

Intussen hebben docenten op overwegend ‘zwarte’ scholen de grootste moeite een historisch feit als de Holocaust aan moslimkinderen te presenteren. Ze zijn geïndoctrineerd met het idee dat die niet heeft plaatsgevonden en voelen de ’leugen’ als een persoonlijk affront.

Je zou bijna denken dat religieuze vooroordelen de cognitieve vermogens van de kinderen aantasten. Voor weldenkende mensen is een dergelijke houding onaanvaardbaar en onbegrijpelijk. Toch blijft het vreemd dat juist diegenen die de Holocaust wensen te ontkennen, zelf pleiten voor de vernietiging van Israël, en het jodendom.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden