Antimusical tegen populisme verzandt in onmacht

’Mightysociety8 de musical’ door Mightysociety en TG 42 (ondersteund door Toneelgroep Amsterdam); tekst: Joeri Vos; regie: Eric de Vroedt; tournee t/m 27-11; inl: www.mightysociety.nl

Eén ding moet je regisseur Eric de Vroedt en de zijnen nageven: ze weten prima de publiciteit te halen. Onder meer via de met veel bombarie omgeven openbare audities voor de ’meest begeerde bijrol van het seizoen’. Die bijrol bleek er niet te zijn, maar was wel goed voor voldoende publiciteit vooraf.

Dat was alvast mooi afgekeken van een van de te wraken exponenten van commercie en simplisme. En moest leiden tot de nu gepresenteerde antimusical tegen de twee bekendste voormannen van populisme en culturele verplatting in ons land, elk op hun gebied: die van de podiumkunsten en van de politiek.

Kortweg: Stage Entertainment, het bedrijf van Joop van den Ende, produceert ’Geert Wilders de Musical’ en weet het radicale statement, dat een aantal linkse theatermakers hiermee hoopt te maken, efficiënt te ontzielen. Dat is het raamverhaal, maar het gaat natuurlijk om het aan de kaak stellen van dit soort mechanismen en impliciet om een helder standpunt tegen het verfoeide politiek-maatschappelijke populisme.

Het komt er niet van. Dat ligt aan tal van verkeerde keuzes. Er wordt op locatie gespeeld, zogenaamd in de nabijheid van grote musicaltheaters, maar een troosteloos verlaten kantoorpand ergens in de stad roept zo’n associatie niet op. Het publiek wordt als groep figuranten verwelkomd en krijgt een hoofdbedekking aangesmeerd, maar het blijft onduidelijk waarom nu precies.

Tijd van handeling is twee uur voor de première van bedoelde musical, maar de hogedrukspanning op zo’n moment blijkt slechts uit geruzie op het niveau van platte verwijten, gespeend bovendien van elke originaliteit. Vaag gegoochel met echt en onecht – de hoofdrolspeler/theatermaker als kopie van de echte regisseur – werkt als (herkennings)grap niet, omdat De Vroedt daarvoor niet bekend genoeg is (sorry) en de andere personages – op ’Blondie’ na – stereotypen in plaats van dubbelgangers zijn.

Behalve in een gloedvol betoog van Rick-Paul van Mulligen (subliem als clichénicht) over het fenomeen musical, gloort pas in de laatste minuten – de ’slotsong’ van de musical – iets van wat het had kunnen en moeten worden: een ware antimusical die het te hekelen onderwerp met eigen wapens had bestreden. Want heus, een echt goede musical is ook kunst, en knap lastig te maken. Nu is Mightysociety verzand in de onmacht om een rake theatervorm te kiezen en blijft elk statement uit. Erger: geen idee waar dit over gaat.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden