Anouk Paradies, decorschilder 'Suggestie, illusie. Daar bestaan wij van'

Ons dagelijks werk is meer dan levensonderhoud alleen, we ontlenen er waardigheid aan. Maar wat doen we precies?

PETER HENK STEENHUIS

"Wij gaan vandaag een duikboot verroesten. Voor een korte film decoreer ik samen met Ernst, mijn man, het decorstuk. In dat filmpje loopt iemand met een metaaldetector op het strand. Hij vindt een verroeste duikboot, het ding moet zeventig jaar onder het zand hebben gelegen.

Naast de dependance van de kunstacademie waar ik mijn opleiding heb gedaan, zat een decorwerkplaats. Toen wist ik al: zodra ik klaar ben ga ik bij een decorbedrijf werken. Ik houd van schilderen, maar in de wereld van de kunst pas ik niet. Toegepaste kunst, dat vind ik prettig.

Wij hebben een tweemansbedrijfje, wij kennen elkaar ook van het schilderwerk, wij waren collega's. Het houten skelet van de boot hebben we vandaag binnengekregen. Het is gemaakt door collega's van ons, onze buren hier op het industrieterrein in Zaandam.

Dit is de bovenkant van de boot. Hij komt schuin in het zand te liggen, daarom is een van de kanten ook niet afgemaakt. In het filmpje ligt dat deel nog onder het zand. Ik ben nu met het voorbereidende werk bezig. De film zal ergens op het wad worden opgenomen. De boot komt dus echt buiten te liggen. Om te voorkomen dat de naden van de verschillende houten platen naar buiten kieren, lijmen we er eerst een soort kaasdoek overheen.

Voor een andere film hebben we een keer vijftig verroeste olievaten gemaakt. Maar we hebben nog nooit een boot verroest. Dat maakt dit werk ook leuk, je bent elke keer bezig met een ander decor. We zijn net gevraagd ooievaarsnesten te maken van vijf meter doorsnee. Hoe moet dat? Van welk materiaal? Piepschuim, staaldraden? Het moet vervoerbaar blijven. Daar praten we ook veel over, soms tot 's nachts toe. Zo'n idee groeit, tot we ineens weten: zo moet het. Dat doen we altijd samen. En als Ernst een idee heeft, belt hij mij, of andersom.

Ook het decoreren zelf vind ik fijn. Je hebt dagen dat alles wat je doet meer tijd kost dan verwacht, en er zijn dagen dat het floep-flap loopt zoals je wilt. Heerlijk. En dan werken in je eigen werkplaats - dat is echt geluk. Ik ga mijn eigen gang, soms barbecuen we tijdens de lunchpauze.

Ik pak het kaasdoek en trek het strak over de romp van de boot. Alle plooien wil ik eruit hebben. Eigenlijk is dat niet echt nodig, dadelijk komt er nog zo'n dikke fakelaag overheen dat je van een vouwtje niets meer ziet. Op de klep van de boot, die open en dicht gaat, komt nog een laag hars. Die klep moet er echt strak uitzien. Voor de rest van de romp gebruiken we een dikke laag structuur gemixt met easy cell, MTL pasta verf en coating. En dan, over een uur of vijf, is deze houten boot veranderd in een bonk roest en staal. Allemaal suggestie, allemaal illusie. Daar bestaan wij van."

Ook zin in werk? Publiceer op www.zininwerk.info uw eigen verhaal

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden