Anouk krijgt Popprijs op Noorderslag

'Herman krijgt 'm!'', roept een fan van Herman Brood vlak voordat de organisatie BV Pop zaterdag de winnaar van de Popprijs in de Groningse Oosterpoort bekendmaakt tijdens het tweedaagse festival Noorderslag.

Maar Brood had de prijs, bestemd voor de groep of artiest die in het voorbije jaar de belangrijkste bijdrage heeft geleverd aan de Nederlandse popmuziek, al eens gewonnen, net zoals onder meer de Postmen, Marco Borsato, Bettie Serveert, Junkie XL, de Nits en Osdorp Posse. Het publiek wikt en weegt: Bl weer terug met nieuwe drummer en cd, zou een goede kans maken. Veel fans zetten hun geld op de Haagse band Kane, overigens de grote afwezige in het programma. Gevreesd wordt ondertussen dat de commercieel succesvolle Sita en K-otic, voortgekomen uit het tv-programma Starmaker, de prijs gaan krijgen. En Anouk? Die naam valt nauwelijks: afgezien van de cd 'Lost Tracks' en een geslaagd optreden op Lowlands, was het vorig jaar immers vrij stil rond de zangeres.

Maar als even later de prijs wel degelijk blijkt te zijn toegewezen aan Anouk, de Haagse artieste die in het jury-rapport wordt omschreven als een 'veelzijdige, eigenwijze en krachtige zangeres', en zij, hoogzwanger, de cheque van 10000 euro (22037,10 gulden) in ontvangst neemt, juicht iedereen dat toe. De jury vindt dat de zangeres 'in betrekkelijk korte tijd' een hoog niveau heeft bereikt. Hoog niveau, vooruit, maar in korte tijd? Vier jaar geleden, toen haar succesvolle debuutalbum 'Together Alone' verscheen, had die uitspraak nog enige zin gehad. De keuze voor Anouk is niets minder dan een inhaalslag, nóg meer uitstel zou gênant zijn geweest. Zelf merkt Anouk kortweg op dat ze de prijs ,,wel iets eerder had verwacht'', maar dan vertolkt ze, begeleid op akoestisch gitaar, gloedvol enkele nummers.

Het programma van Noorderslag is nog altijd gevarieerd, maar lijkt wat naar het muzikale midden te zijn verschoven. Niet alleen bieden de zeven podia ruimte aan aanstormende bandjes en artiesten, zoals in eerdere jaargangen Krezip en Kane, maar vooral ook wil het festival terugblikken op het voorbije Nederlandse popjaar en aanstippen wat komen gaat.

En het publiek vond dat zaterdag niet eens zo gek. Zoals de wat alternatieve meerstemmige gitaarsongs van Johans grandioze comeback-plaat 'Pergola' enthousiast werden onthaald, zo vielen ook de populaire radiohits van Bl))n goede aarde. De Zeeuwse band presenteerde vorige week in het Amsterdamse Paradiso drie avonden achtereen de nieuwe cd 'Blauwe ruis'. Na alle media-aandacht van enkele maanden terug, toen de oefentournee van start ging, is de inspeelfase nu achter de rug. Met Norman Bonink achter de drums op de plaats van de vorig jaar verongelukte Chris Götte, is het geluid steviger geworden, zo bleek zaterdag. Was Götte een drummer om als band tegenaan te leunen, Bonink ondersteunt zijn nieuwe collega's en stuwt ze op tot een dynamischer optreden.

Ook de band 16 Down, voortgekomen uit de Prodigal Sons van zanger Erwin Nijhoff, heeft (op iets andere wijze) baat gehad bij personele veranderingen. Na de breuk met Nashville-rocker Nijhoff werkten zanger-gitarist Marco Hovius en partners vier jaar in kleinere zalen naar de vorig jaar verschenen debuut-cd 'Headrush' toe. De Zwollenaren klinken nu zelfverzekerder dan in die groeifase. De ondergrondse agressie in meeslepende nummers kreeg zaterdag fysieke vorm in het gastoptreden van Rudeboy, wiens massieve lijf explodeerde in felle bewegingen tijdens de refreinen van 'If the money's right'. Met de verovering van de grote zaal van de Oosterpoort bewees 16 Down nog niet aan zijn plafond te zitten.

Het spannendst zijn optredens van artiesten die bestaande vooroordelen willen uitwissen, zoals eerder Ellen ten Damme en Kane. Deze keer wilde Birgit afrekenen met het beeld dat het publiek van haar heeft, het was haar eerste optreden op Noorderslag sinds 1995. De katachtige zus van soapster Katja Schuurman sloeg als een elektrische Minoes haar klauwen uit, haar stevige rocksongs en performance, waarbij ze steun kreeg van onder anderen voormalig Kane-drummer Cyril Directie, maakten een verrassend solide indruk.

Helaas waren de onbekende artiesten, die het festival het krachtigst kruiden maar veelal in uithoeken van het Oosterpoort-gebouw worden weggestopt, moeilijk te bereiken. De relaxte, jazzy en soulvolle potpourri van voormalige house-muzikant Floris en zijn gastmuzikanten verdiende een groter podium, net als het werk van de veelbelovende Haarlemse singer-songwriter Kirsten, die veroordeeld was tot een optreden in een overvolle, onneembare kelder.

Dat het obscure wel degelijk goed gedijt op een groter podium, bleek uit het concert van de Eindhovense geweldenaren van de band Peter Pan Speed rock in de centraal gelegen Foyer. Voor de vaste aanhangers van de band, een kruisbestuiving tussen AC/DC en Motörhead, werd het een serieus crowdsurf- en biergooi-festijn. Neutrale toeschouwers ervoeren het strakke gebeuk van het drietal eerder als een amusante komedie. De verwilderd ogende drummer sloeg met stokken op zijn kit als een Neanderthaler met een scheenbeen op een schedel.

Het cliché 'beestachtig goed' was op dit concert zowaar ten volle van toepassing.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden