Anna van der Breggen schaart zich tussen rijtje illustere Flandriens

Van der Breggen op weg naar haar overwinning Beeld Photo News

Vlaanderen weet sinds zondag ook wie Anna van der Breggen is. De Olympisch kampioen van Rio die vorig jaar al het Franstalige deel van België voor zich had gewonnen, liet in de Ronde van Vlaanderen een imposante impressie na.

 Eentje die zich mag meten met Flandriens als Briek Scholte, Johan Museeuw en na zondagmiddag ook Niki Terpstra.

Tussen de schoolgebouwen in Oudenaarde stak een gure wind op. Van der Breggen trok de kraag van haar dikke wielershirt op. Met een rillend lichaam wachtte de 27-jarige alleskunner haar beurt af bij de dopingcontrole. Het was de onwelkome bonus voor het winnen van een klassieker.

Zittend in een hoekje van een klaslokaal zag een verdwaalde fan haar kans schoon. “Even een fotooke trekken” zei de vrouw van middelbare leeftijd. “Dat meiske zit daar toch maar alleen. “ Van der Breggen schikte zich gedwee in haar rol van object.

Tijd om te praten over wat haar bezielde, had Van der Breggen genoeg. Als je met nog bijna dertig kilometer en drie helse kasseienklimmen te gaan hebt, besluit om alles schroom van je af te werpen dan vraagt dat om uitleg.

“Iemand moest het spel openen. Dus toen heb ik mij maar vrijwillig aangemeld”, zei Van der Breggen met een veel betekende grijns. De kopvrouw van Boels-Dolman is in vorm. Dat bewees zij een paar weken eerder in een verregende editie van de Italiaanse gravel-klassieker Strade Bianche. Ze overwon alles inclusief de barre condities.

'Hardmaken'

Eigenlijk wilde Van der Breggen op de Hotond de koers ‘hardmaken’ zoals dat heet: even stevig doortrappen en zien welk effect dat teweeg brengt. “Het idee was om onze twee sprinters Amy en Chantal (Pieters en Blaak, red.) in een goede positie te manoeuvreren. De groep met rensters was gewoon nog veel te groot.”

Met de uitbraak van Van der Breggen rekende de ploeg op een tegenreactie. Die bleef tot ieders verrassing uit. Leverend tussen angst en moedeloosheid bij de andere teams, kreeg Van der Breggens aanval de nodige seconden die het een kansrijke missie maken. “Ik hoorde van ploegleider Danny Stam dat Amy en Chantal alle aanvallen counterden. Op zulke momenten betaalt een sterke ploeg zich uit.

De vergelijking dringt zich op met dat andere team dat het profpeloton momenteel met ijzeren hand in toom houdt: het Quick Step van Terpstra. De Belgische formatie is als een roedel wolven zonder alfamannetje. Die analogie hoefde voor de Nederlandse nou ook weer niet.

De winnares vorig jaar van het Adreense drieluik, Amstel, Waalse Pijl en Bastenaken, weet ook zonder vergelijkingen wel dat haar zege in Vlaanderen mede te danken is aan de sterkte van Boels-Dolman.

Inmiddels was haar verzorger weer terug met haar licentie. Je kun wel beweren dat je Van der Breggen heet bij de dopingcontrole maar daar ziet de wielerbond toch graag administratief bewijs van.

“Vandaag zat tussen willen en kunnen niet veel lucht”, beschreef de Zwolse haar blakende vorm. “Ik had alleen zo’n grote voorsprong ook niet verwacht”, voerde zij als verrassing op. “Ik had wel aangegeven aan Amy en Chantal dat ik mij goed voelde. Maar dat dit het effect zou zijn?”

Lees hier het interview dat redacteur Edo Sturm in september had met Anna van der Breggen: 'Alleen goud telt voor Van der Breggen'

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden