Angst regeert op de Dordtselaan

Rotterdam wil dat het rijk illegaal verblijf in Nederland strafbaar stelt. Op de Dordtselaan, op Zuid, wonen veel illegalen. De angst regeert, terwijl de oplossing ver weg lijkt. Bij automaterialenhandel Wiveco aan de Dordtselaan kunnen ze de woningen zo aanwijzen. ,,Zie je die pitrieten mat voor dat raam? Da's een postadres. En laatst liep ernaast het vocht van de ramen. Wietplantage. En je wilt niet weten hoeveel illegalen er hier wonen.''

De meeste werknemers van Wiveco slaan de verloedering van de Dordtselaan al jaren gade, door de etalageruit. Met de blik naar boven is het inderdaad niet zo moeilijk vast te stellen dat hier achter de vijf verdiepingen tellende gevels een hoop (woon)leed schuilgaat. Verkleurde, gescheurde lappen textiel sieren veel ramen. De huisjesmelkers verhuren en stellen geen vragen.

Van alle woningen in de Dordtselaan wordt veertig procent bewoond door mensen die niet officieel op het bewuste adres staan ingeschreven. Dit bleek tijdens huis-aan-huis bezoeken van speciale interventieteams. Wie je er op straat naar vraagt, snelt weg, of doet er wat geïrriteerd het zwijgen toe.

,,De angst is enorm'', zegt Paula Rotteveel, vluchtelingencoördinatrice bij de Pauluskerk. Ook onder de naar schatting 11000 illegalen in Rotterdam roffelt de tamtam, waardoor sporadische voorvallen de angst om gepakt te worden enkel versterken.

De meeste illegalen onttrekken zich volledig aan het zicht, erkent ook een verloskundige, werkzaam op Rotterdam-Zuid. ,,Met alle gevolgen van dien'', weet ze. ,,Soms krijgen mensen kinderen en die verdwijnen volledig in het niets. Het is een zeer complexe situatie. Als ik met mijn naam in de krant kom, kan dat bij sommige patiënten alweer angst oproepen.''

Het is die volstrekte ondoorgrondelijkheid van het circuit, die ook de overheid parten speelt. Rotterdam wil dat het rijk illegaliteit strafbaar stelt, zodat mensen makkelijker kunnen worden aangehouden en verwijderd. ,,Op zich een legitieme vraag'', zegt Rotteveel met pijn in haar hart. Sommige gezinnen zitten al negen jaar in abominabele omstandigheden te beven achter de gordijnen. ,,De gemeente heeft een dilemma. Ze willen ze niet zomaar op straat zetten. Dan is het logisch dat je om een beter uitzetbeleid vraagt. Aan de andere kant worden mensen van deze stoere praat alleen maar banger, terwijl een oplossing nog geen stap dichterbij is.''

De meest recente stroom nieuwkomers, uit voormalige sovjetrepublieken, vraagt niet eens meer asiel aan. Uit het circuit vernemen ze dat dat toch zinloos is. Op het spreekuur in de Pauluskerk staan per week minimaal zes gezinnen voor Rotteveels neus. Het topje van de ijsberg, vermoeden ze daar. ,,Ik heb geen werk voor ze, geen opvang, helemaal niets.''

Dus komen deze mensen terecht op locaties als de Dordtselaan, waar veel particuliere verhuurders zitten. Meerdere gezinnen op enkele kamers is geen uitzondering. Rotteveel is pessimistisch: ,,Ik zou niet weten hoe je deze situatie onder controle zou moeten krijgen.''

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden