Angelina Jolie

Met het verhaal over haar borstamputatie wil Angelina Jolie andere vrouwen oproepen zich te laten testen. De actrice is niet de enige bekende persoonlijkheid die zich na een diagnose opwerpt als rolmodel. Hoe belangrijk zijn die beroemdheden?

Angelina Jolie schreef gisteren in een opiniestuk in de New York Times waarom ze haar borsten preventief liet verwijderen. Haar moeder overleed op 56-jarige leeftijd aan borstkanker en ook de actrice heeft het gen waardoor ze een sterk verhoogde kans op borstkanker en eierstokkanker heeft. Nu ze behandeld is, kan ze haar kinderen vertellen 'dat ze niet bang hoeven te zijn dat ze mij verliezen aan de ziekte', aldus de actrice in de Amerikaanse krant.

Jolie onderging de behandeling vorige maand. "Ik heb het voor mezelf kunnen houden en ben doorgegaan met mijn werk. Ik schrijf er nu over omdat ik hoop dat andere vrouwen hier baat bij kunnen hebben. Ik roep vooral vrouwen bij wie borstkanker in de familie voorkomt op na te gaan hoe groot de kans is dat zij het zelf krijgen."

Presentatrice Anita Witzier kreeg eind jaren negentig de diagnose reuma en werd niet lang daarna ambassadrice van het Reumafonds: "Van reuma hebben mensen altijd het beeld dat het een ziekte van oude mensen is. Toen ik ermee naar buiten kwam, kreeg ik reacties als: 'Jij? Maar je bent niet oud'.

"Als rolmodel laat je zien dat je ook met reuma nog gewoon je werk kunt uitoefenen. Ook laat je zien dat de buitenkant niet altijd wat zegt over de binnenkant. Ook als je rijk en beroemd bent, kun je tegenslagen kennen. Angelina Jolie is perfect, hoe ze eruit ziet, haar verkering, haar carrière. Niet dus, ook zij kent moeilijke momenten.

"Zelf heb ik nooit zo'n rolmodel gekend. Mijn moeder en oma hadden ook reuma, dus ik wist al wel wat de ziekte betekende. Ik heb er eigenlijk nooit bij stilgestaan om mijn ziekte privé te houden, ik schaam me er niet voor. Door er open over te zijn, heb ik denk ik bijgedragen aan het bespreekbaar maken van reuma. Mensen spreken me er ook op aan, ze willen er graag met me over praten."

Michael J. Fox kreeg in 1990 op 30-jarige leeftijd te horen dat hij aan de ziekte van Parkinson lijdt. De acteur, die bekend is om zijn rollen in de 'Back to the Future'-films en de tv-serie 'Spin City', heeft nog acht jaar gewacht voordat hij zijn ziekte wereldkundig maakte. Niet veel later stopte hij met acteren en is hij zich gaan richten op fondsenwerving voor stamcellenonderzoek. Hij gelooft dat die techniek in de toekomst neurologische ziektes kan genezen.

Zanger René Froger kreeg in 2005 te horen dat hij prostaatkanker had. Hij besloot dat bekend te maken toen de geruchtenmachine op gang kwam. In een interview met De Telegraaf zei hij daar later over: "Ik denk dat het taboe op prostaatkanker daarmee iets kleiner is geworden. Veel mannen denken dat prostaatkanker leidt tot impotentie. Dat kán, maar je hebt het in allerlei stadia. Gelukkig was ik er op tijd bij."

Rob Trip kreeg in 2001 een herseninfarct en zet zich sindsdien in voor de Hersenstichting. Trip presenteerde jarenlang het 'Radio1-Journaal' en werd in 2009 anchorman van het 'NOS Achtuurjournaal'. Hij herstelde volledig. "Het is een gek dilemma; aan de ene kant heb je ontzettend veel pech gehad, aan de andere kant heb je juist geluk dat je er zo goed uit bent gekomen", zei hij daar later over in Trouw. "Dat is ook de reden geweest dat ik soms een beetje terughoudend ben geweest in mijn rol als ambassadeur. Ik dacht aan wat mensen misschien zouden denken: 'Heeft hij soms een speciale behandeling gehad?'"

Wielrenner Lance Armstrong kreeg in 1996 te horen dat hij teelbalkanker had, met uitzaaiingen naar de longen en hersenen. Hoewel zijn overlevingskansen laag werden geschat, kwam hij er bovenop en werd hij twee jaar later weer professioneel wielrenner. Succesvol zo leek, tot hij onlangs zijn prijzen in moest leveren vanwege dopinggebruik. Armstrong richtte de stichting Lance Armstrong Foundation op, die zich inzet voor kankeronderzoek.

Sylvie Meis kreeg in 2009 de diagnose borstkanker. De ziekte werd in een vroeg stadium ontdekt, maar toch kreeg de presentatrice voor de zekerheid chemotherapie, waardoor ze last kreeg van haaruitval. Meis, tot voor kort getrouwd met voetballer Rafael van der Vaart, kreeg veel respect toen ze tijdens een tv-uitzending van de Duitse versie van 'So you think you can dance' resoluut haar pruik afdeed.

Earvin 'Magic' Johnson, een van de succesvolste Amerikaanse basketballers ooit, maakte begin jaren negentig bekend dat hij hiv-positief is. Hij wilde hiermee het taboe rond de ziekte doorbreken. Hij stopte met basketballen en doet sindsdien aan liefdadigheid. Zijn doel: meer bewustheid creëren rondom hiv en aids.

First Lady Nancy Reagan kreeg in 1987 te horen dat ze borstkanker had. De vrouw van de Amerikaanse president Ronald Reagan besloot haar borst te laten verwijderen. Volgens het Amerikaanse bureau voor ziektepreventie zette dat meer vrouwen in de Verenigde Staten aan tot het preventief laten onderzoeken van hun borsten.

Schrijver Joost Zwagerman vertelde eind vorig jaar in een interview in de Volkskrant en bij 'De Wereld Draait Door' openhartig over zijn depressie, het gevolg van een echtscheiding en een aantal sterfgevallen in zijn omgeving.

Hij gaf een tijd lang geen interviews, maar besloot erover te praten toen de depressie achter hem lag. Nooit eerder was hij zo openhartig in een interview, constateerde hij.

Lucille Werner heeft sinds haar geboorte een handicap waardoor ze moeilijk loopt. Dat verbergt ze niet. Zo loopt de presentatrice in 'Lingo' bewust van de ene desk naar de andere. "Waarom niet? Daarmee benadruk ik mijn beperking niet, ik loop zo. Als ik het zou verstoppen, zou ik het juist benadrukken."

Werner zet zich op verschillende manieren in voor de integratie van mensen met een beperking. Zo bedacht ze het tv-programma 'Mis(s)verkiezing', een schoonheidswedstrijd voor gehandicapte vrouwen, en richtte ze de Lucille Werner Foundation op. "De Foundation helpt gehandicapten bijvoorbeeld aan het werk. Dat is belangrijk. Ik word voortdurend aangesproken door mensen die zeggen dat ze daardoor zelfvertrouwen hebben gekregen. Dat ik een BN'er ben, draagt daaraan bij. Ik laat zien hoe ik omga met mijn handicap. Het relativeert, mensen gaan mogelijkheden voor zichzelf zien. Zelf heb ik geen rolmodel gehad. Nadat ik bedacht dat ik graag in de mediawereld wilde werken, moest ik dat pad zelf bewandelen. Dat was niet altijd makkelijk. Als er iemand mij voor was geweest, dan had ik minder onzekerheden gehad."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden