Muziekrecensie

Andris Nelsons maakt van Mozart een bleekneusje

Andris Nelsons, de nieuwe Kapellmeister van het Gewandhausorchester uit Leipzig Beeld Getty Images
Andris Nelsons, de nieuwe Kapellmeister van het Gewandhausorchester uit LeipzigBeeld Getty Images

Een lang en warm applaus viel het Gewandhausorchester en Andris Nelsons ten deel in het Concertgebouw. Het was dan ook feest. ★★★☆☆

Nelsons is de kersverse Kapellmeister van het beroemde Leipziger orkest, dat zijn 275-jarige bestaan viert. In Leipzig staat Nelsons' naam in een fraai rijtje dirigenten, onder wie heel vroeger Felix Mendelssohn, en in de recente geschiedenis Herbert Blomstedt en Riccardo Chailly. Hij heeft voor deze aanstelling zijn agenda wat moeten oprekken; Nelsons vervult een ander chefschap bij het Boston Symphony Orchestra.

Om de feestvreugde luister bij te zetten, was Thomas Larcher in de pen geklommen. In opdracht van het orkest componeerde hij 'Chiasma'. Grootse muziek, dit nieuwe werk, met futuristische kleurtinten die door de spelers flink werden uitgebuit. De Oostenrijker schreef voor groot orkest, maar o zo doorzichtig. Een bijzondere rol was weggelegd voor de accordeon. De klank van dit instrument zorgde voor een zweem nostalgie. Nelsons bracht op zijn beurt wat suspense in, en het resultaat was briljant.

Herkenbaar

Blijde zuchten waren vanuit het publiek te horen toen de eerste maten van Mozarts Veertigste symfonie werden ingezet. De collectieve gedachte moet ongeveer zoiets zijn geweest: heerlijk, herkenbare muziek. De hoge verwachting die met Larcher was geschapen, werd gedeeltelijk ingelost. Waar Nelsons minder van houdt, is het laten vieren van de teugels. Het is chic - en een must -om bij Mozart iedere frivoliteit achterwege te laten. Maar met weldoordachte nonchalance gaat zo'n symfonie leven, nu bleef het bij een bleekneuzige lezing.

In Tsjaikovski's Zesde symfonie, de 'Pathétique', zaten er meer kleuren op het palet. Deel voor deel werd in de juiste vorm gegoten en bevatte een gezonde kern. En hoewel het Gewandhausorchester niet spectaculair flexibel is, zelfs stug kan overkomen, klonken hier lef en passie door - nog steeds keurig binnen de lijntjes, dat wel. Een bewogen uitvoering, maar niet ontroerend.

De nieuwste recensies van pop, klassiek, wereldmuziek en optredens vindt u in ons dossier.

Lees ook: Het Radio Filharmonisch Orkest gaat gretig in op het waterwerk van Sebastian Fagerlund

Een traag stromende rivier, kolkend oceaanwater en golven met schuimkoppen aan de vloedlijn; deze associaties werden opgeroepen door een pennenvrucht van Sebastian Fagerlund.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden