Amsterdammers zijn gek op 'hun' Keniaan

Wilson Chebet wint hoofdstedelijke marathon voor derde keer op rij. 'Iedereen krijgt van hem een brede glimlach.'

AMSTERDAM - Als hij door de straten rent gillen honderden toeschouwers vanaf de kant zijn naam. In Amsterdam kent iedereen de man uit Afrika met de brede witte glimlach. 'Mister Amsterdam', wordt hij liefkozend genoemd. Als vrouwen het over hem hebben krijgen ze een ondeugende twinkeling in hun ogen. Wilson Chebet staat niet op een kalender met mannelijk naakt, zoals misschien het vermoeden is. De Keniaan won gisteren voor het derde jaar op rij de marathon van Amsterdam. Dat maakt hem in Nederland populairder dan in zijn geboorteland, waar ze hem sinds vorig jaar zelfs aanspreken met zijn Amsterdamse bijnaam.

Chebet maakte zijn favorietenrol gisteren meer dan waar door met een tijd van 2.05.36 een paar seconden sneller te lopen dan zijn eigen parcoursrecord van vorig jaar. Toen de 28-jarige atleet na zijn race wat ging eten in het restaurant, vlogen een paar vrouwen van de organisatie hem om de hals. "Gefeliciteerd Mister Amsterdam", jubelden ze op Amerikaanse wijze. "Fantastisch."

De bescheiden hardloper antwoordde met een brede glimlach. Of hij het mooi vindt, al die aandacht? Natuurlijk, vertelt hij blij. De stad is mooi, het parcours is snel, en iedereen staat aan zijn kant. Het geeft hem extra energie. Chebet houdt van Amsterdam, en de stad is gek op hem.

De snelle Afrikaan is van oorsprong gespecialiseerd op de halve marathon, de afstand waarop hij in 2009 zesde werd op het wereldkampioenschap. In 2010 debuteerde hij in Amsterdam op de marathon, waar hij meteen tweede werd. Zijn tijd van 2.06.12 is de op twee na snelste debuuttijd op de marathon ooit gelopen. Een jaar later haalde Chebet in Rotterdam zijn eerste zege op de marathon.

Zijn manager Zane Branson spotte de Keniaan in 2008 voor het eerst in Rotterdam, waar Chebet derde werd op de halve marathon. "Het was een jonge gozer met een hoop talent", herinnert de Amerikaan zich. "Maar dat hebben er wel meer. Ik wilde met hem werken omdat hij droomde van een grote carrière en daar alles voor over had."

In de wedstrijd over 42,195 kilometer liep Chebet gisteren in de laatste fase weg zijn van concurrenten. Zijn landgenoot Bernhard Koech versnelde na 33 kilometer, waardoor de kopgroep uiteen viel. Chebet kon het tempo aanvankelijk niet bijhouden, waardoor er een gat ontstond tussen de twee.

Na een blik op zijn horloge besefte Chebet dat hij zich geen zorgen hoefde te maken. Zijn tempo was rap genoeg, waardoor hij vanzelf weer zou aansluiten. Na een inhaalrace zette Chebet op vier kilometer van de finish zijn laatste versnelling in. Hij kwam in zijn eentje het Olympisch Stadion inlopen, waar hij werd onthaald met veel gejuich. De Ethiopiër Birhanu Girma werd tweede, Koech finishte uiteindelijk als derde.

Volgend jaar komt de Keniaan graag weer naar Amsterdam. Maar hij wil ook de marathon van Berlijn lopen, een snel parcours waar hij voor een persoonlijk record gaat van rond de 2.04.

"Amsterdam zal met een mooi bod moeten komen", zegt Branson. "Door zijn overwinningen hier is hij ook populair geworden in andere steden. Dat komt ook door zijn open karakter. Iedereen krijgt van hem een brede glimlach. Dat doet het goed in de media en bij het publiek. Mensen gunnen hem de zege."

Miranda Boonstra: Het was één lange lijdensweg richting de finish
Miranda Boonstra had zich een ambitieus doel gesteld op de marathon in Amsterdam. De 41-jarige hardloopster wilde het voormalige Nederlands record uit 1987 van Carla Beurskens van 2.26.34 verbreken. Ze kwam er al snel achter dat ze die toptijd niet zou halen. "In het begin had ik het idee dat het heel snel ging", vertelt Boonstra. "Maar het bleek helemaal niet zo snel te gaan. Op 25 kilometer begonnen mijn bovenbenen pijn te doen en bij 35 kilometer was ik op. Vanaf dat moment was het één lange lijdensweg richting de finish. Mensen zeggen dat pijn bij de marathon hoort, maar ik had dat in mijn vier eerdere marathons nog niet ervaren. Nu weet ik hoe het voelt." Met haar zesde tijd van 2.31,49 haalde ze in ieder geval wel de limiet voor de Europese kampioenschappen volgend jaar in Zürich. De Keniaanse Valentine Kipketer won de wedstrijd bij de vrouwen in 2.23.02, ruim boven het parcoursrecord van 2.21.09. De Amerikaanse Serena Burla werd tweede in 2.28.01, de Keniaanse Alice Timbill derde in 2.28.36.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden