'Amstel Gold Race voor vrouwen is een grote stap naar meer gelijkwaardigheid'

wielrennen - interview - Koersdirecteur Leontien van Moorsel gunt de huidige generatie toprensters wat zij ooit mocht meemaken.

Morgen in de auto rijdend achter het vrouwenpeloton in de Amstel Gold Race is haar aanspreektitel het laatste waarover Leontien van Moorsel zal vallen. "Ze mogen mij koersdirectrice of directeur noemen, het maakt mij niet uit." In de auto hoopt Van Moorsel vooral terug te kijken op een zege, niet sportief maar voor het vrouwenwielrennen, merkt de 47-jarige oud-renster op. "Los van de koers zelf of van mij is de Gold Race een belangrijke stap naar meer gelijkwaardigheid. De huidige generatie verdient dat ook."


In navolging van grote klassiekers en meerdaagsen als de Ronde van Vlaanderen, Waalse Pijl en Giro is ook de Amstel Gold Race overstag gegaan met een vrouweneditie. "Eindelijk weer", zegt Van Moorsel opgewekt en terugblikkend. Helemaal nieuw is die dubbele koers door het Limburgse heuvellandschap niet. Tussen 2001 en 2003 werden drie vrouwenedities verreden. Van Moorsel won in 2002. Een jaar later liep het spaak toen de mannen de vrouwen dreigden te dubbelen. Voor de organisatie en koersdirecteur Leo van Vliet aanleiding om de vrouwenkoers te schrappen. Van Moorsel zag wat het destijds deed met Van Vliet. "Hij kreeg er zowat grijzen haren van. Een situatie als die wilde hij niet meer."


Die beslissing viel echter niet langer meer te verdedigen. Vorig jaar besloot de organisatie de vrouwenkoers in ere te herstellen. Van Moorsel: "Dat is vooral de verdienste van rensters als Marianne Vos, Anna van der Breggen, Chantal Blaak, Ellen van Dijk en Annemiek van Vleuten geweest. De Nederlandse top presteert internationaal. Deze generatie steekt erbovenuit. Het zou toch gek zijn dat ze niet op het hoogste platform in Nederland te zien zijn?" Er was wat overredingskracht nodig, geeft Van Moorsel toe. "Ik heb het met Leo gehad over mijn herinneringen. Hier rijden is voor elke Nederlandse speciaal. Ik weet hoe ik in de Gold Race kippevel had. Dat moeten die meiden ook een keer kunnen ervaren."


Van Moorsel brengt de olympische wegwedstrijd in Rio de Janeiro van vorig jaar ter sprake. Die koers had alles in zich wat wielrennen mooi maakt. "Daar hebben de vrouwen dit zelf afgedwongen denk ik. Er zat emotie in, valpartijen, een veld dat uit elkaar was geslagen, Van der Breggen die zich terugvocht."


Het was volgens Van Moorsel geen onwil van de organisatie om de boot af te houden. Een dubbele koers is een dubbele aanslag op de middelen, de mensen. "Leo is afhankelijk van de hoofdsponsor en andere partijen als provincie en gemeenten. Zo simpel of lastig is het eigenlijk." Zij sluit een herhaling van het bijna-debacle van 2002 uit, zegt Van Moorsel stellig. "Alles is wel tien keer doorgesproken en nagelopen."


Voor Van Moorsel stond vanaf het begin vast dat de vrouwen geen andere koers voorgeschoteld zouden krijgen dan de mannen, afgezien van de afstand. Dus dezelfde heuvels: Cauberg, Keutenberg, Eyserbosweg, enzovoort. "Ze rijden bijna alle zware beklimmingen. De ploegenpresentatie is op hetzelfde plein in Maastricht. Dat soort zaken vind ik belangrijk. Uiteindelijk kwamen we bij de huldiging. Met alle respect hoor, maar waarom staat er altijd een burgemeester van boven de 50 naast een renster en geen mooie man? Het heeft iets van 'oh, ze moeten ook nog gehuldigd worden'." Een oproep van de rensters op Facebook leverde 17.000 reacties op. Twee gelukkigen mogen morgen de prijzen uitreiken.


Van Moorsel laat het aan anderen over om te oordelen over haar inzet voor gelijke sportieve kansen op de fiets. "Ik help waar nodig. Er zijn veel WorldTour-wedstrijden bijgekomen. Volgende week de eerste Luik-Bastenaken-Luik voor vrouwen. Misschien Parijs-Roubaix in de nabije toekomst. Het gaat stukje bij beetje beter. Er valt tegelijk nog veel te winnen. De Tour voor vrouwen moet terug."


Van Moorsel is 'best wel een beetje zenuwachtig' voor morgen. Gelukkig is er een hotline met Van Vliet, zegt ze. Aan ambities om hem op te volgen wil ze nog lang niet denken. "Eerst deze vuurproef doorstaan." Of Van Moorsel eerste keuze was om de vrouweneditie van Nederlands enige klassiekers in goede banen te leiden, weet ze niet. Het doet er ook niet toe, merkt zij op. "Ik had het niet erg gevonden als ik gepasseerd was. Het blijft een fantastische sport maar het leven heeft meer te bieden dan wielrennen." Zij begeleidt tegenwoordig mensen met eetstoornissen. Van Moorsel was jarenlang anorexiapatiënt.


Het is morgen aan de rensters. "Als ze er een mooie race van maken dan is het een geslaagde missie geweest. Ik hoop op een Nederlandse. De kans daarop is heel groot. Bij de mannen allang niet meer, hè."

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden