Recensie

Amerikaanse soulzangeres Janelle Monáe balt de vuist met een glimlach

De Amerikaanse soulzangeres Janelle Monae in 2014 op Lowlands.Beeld ANP

Janelle Monáe in Paradiso
★★★★☆

Ja, jíj met dat kroeshaar! En jíj met die gekke roze coupe – jíj met die paar kilo’s extra en jij op die krukken. Janelle Monáe pikt de muurbloempjes er zo uit, vanaf het podium in Paradiso. En het wérkt. 

Het is verduveld knap hoe de Amerikaanse popster donderdagavond bij de eerste van haar twee Paradiso-shows de afgekloven boodschap van ‘je bent mooi zoals je bent’ alsnog vol zeggingskracht en actuele lading de zaal in slingert. “Vanavond vieren we self-love, óók als dat anderen oncomfortabel maakt.” Waarna het publiek massaal met de handen hartjes vormt.

Vloeiend verpakt

Dit is Janelle Monáe, de heldin van de lgbtq-gemeenschap. We hebben dan al Janelle, vlagdrager van de Black Lives Matter-beweging, gehad, wanneer ze in afrofuturistische dracht bovenop een troon haar ‘Django Jane’ rapt, met op de schermen een brullende panter. Janelle, muzikaal erfgename van Prince, komt voorbij – tijdens de dampende funksoul van ‘QUEEN’ en ‘Electric Lady’. En natuurlijk Janelle-met-de-pussy-power, als ze de roze vaginabroek aantrekt tijdens ‘Pynk’ en ze onder luid gejoel langzaam met haar gespreide vingers langs haar kruis loopt tijdens ‘Don’t Judge Me’.

De 32-jarige Monáe is dan ook een popster die verschrikkelijk veel in huis heeft, zowel inhoudelijk als muzikaal. Al haar talenten vloeien samen tijdens dit concert dat verloopt via de strak uitgedachte lijntjes van haar onlangs verschenen ‘Dirty Computer’. Tegelijkertijd voelt het tóch spontaan, oprecht en vol speelplezier aan. Aan het eind van de rit heeft zij de hele zaal nader tot elkaar gebracht.

Stroef begin

Dat terwijl het concert nogal stroef begint, als de in latex jas gehulde Monáe met haar dansers in rap tempo de eerste, wat vlakkere tracks van haar nieuwe plaat afwerkt. Het is wat stijfjes, ze lijkt vast te zitten in choreografie. Ook is het wennen aan die vier danseressen met hun overgeacteerd-enthousiaste gezichten, die Monáe vergezellen op en rond de grote, ruitvormige verhoging bovenop het verlengde Paradiso-podium.

Ook de muzikanten daarachter lijken nog niet echt te spetteren. Maar dan, tijdens een stapje terug, naar haar vorige plaat ‘Electric Lady’, gebeurt er iets - vooral tijdens het o zo prachtige liefdeslied ‘Prime Time’. Monáe schiet even uit de bocht tijdens de eerste uithaal, maar wordt prima opgevangen door haar achtergrondzangeressen. En na het in paarse gloed gebrachte eerbetoon van de gitarist op de koortjes van ‘Purple Rain’ eet iedereen uit haar hand.

Ze zegt het er voor de zekerheid toch maar even bij, deze funky-panseksuele-lgbt-voorvechtende-zwarte-trots-uitdragende ster: wij steunen níet onze huidige president. Om het concert af te sluiten met het spetterende verzetslied ‘Americans’. Prachtig, hoe Janelle Monáe met een stralende glimlach de vuist balt. 

Janelle Monáe treedt  7 september nog een keer op in Paradiso.

Meer muziekrecensies vindt u terug in dit dossier.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden