Ambitieuze plannen Nederlands team

Vanaf deze plaats wil ik alle lezers een voorspoedig en gezond 2003 toewensen met veel mooie spellen!

door Henk Willemsens

Zoals ik vorige rubriek terugblikte, werp ik in de eerste rubriek van het jaar een blik vooruit. Wat de Nederlandse Bridge Bond een beetje zorgen baart, is dat de Nederlandse mannen de aansluiting met de top in Europa dreigen te verliezen. Na het succes van 1993, toen de Nederlandse ploeg in Chili de Bermuda Bowl won, zijn er door het open team geen aansprekende successen meer gehaald.

Hoe komt het toch dat het de Nederlandse vrouwen (Europees kampioen) wel lukt en de mannen niet? Van gebrek aan talent is zeker geen sprake, gezien de twee gouden plakken die de aspiranten en junioren vorige week haalden bij de Channel Trophy. Het is eerder een kwestie van geld. Momenteel valt het niet mee om de concurrentie aan te gaan met goedbetaalde profs van landen als Italië en Frankrijk. Zij kunnen zich met uitgekiende trainingsprogramma's veel beter voorbereiden op grote kampioenschappen, waardoor de Nederlandse mannen een steeds grotere achterstand oplopen.

Als alles volgens plan verloopt, gaat hier dit jaar verandering in komen. De BCT (Bestuurlijke Commissie Topbridge, een commissie van wijze mannen en sponsors) heeft een ambitieus plan met een flink budget opgesteld, waarmee op semi-professionele wijze een team gesmeed gaat worden. De BCT heeft net een paar 'zware jongens' benoemd om de plannen te verwezenlijken. Toine van Hoof wordt de nieuwe manager, Piet Jansen en Henk Schippers de nieuwe trainers van het te vormen team.

Van Hoof was al eerder non playing captain van het Nederlands team, Jansen was lid van het 'Chili'-team, Schippers fungeerde bij het Chili-team als coach, het zijn dus alle drie spelers die over een grote dosis internationale bridge-ervaring beschikken. Zo boekte Van Hoof zijn eerste successen al bij de jeugd. Op een haar na miste het juniorenteam waarin hij zat het EK-goud in 1977 in Lund (Zweden). Dankzij dit spel uit de selectiewdstrijden van 1979 plaatste hij zich voor het open team van destijds (zie diagram 1).

Zonder dat Van Hoof (zuid) de hartenkleur had hoeven te bieden, was hij leider geworden in 4. Hiertegen kwam west uit met B. Hoe zou u spelen?

Van Hoof nam in de hand met A en speelde B na! West nam met H en speelde nietsvermoedend ruiten na voor de vrouw van Van Hoof. Nu speelde hij AH en zag dat de schoppen 1-4 zaten. Via een afgetroefde harten kon hij de dummy bereiken om op H een klaveren weg te werken; alleen twee schoppen gingen nog verloren. René Zwaan, zijn evenknie aan de andere tafel, zat ook in 4 en koos voor een rechttoe rechtaan speelwijze: hij nam met H in de dummy en sneed op H. Toen die mis zat en de schoppen 1-4 bleken te zitten, was één down onvermijdelijk.

Henk Schippers speelt nog steeds op het hoogste niveau, de laatste paar jaar met zijn vrouw Elly. Zijn laatste succes dateert van nog niet lang geleden. In 2002 namen Elly-Henk nog deel aan het EK (Italië) in het seniorenteam van Boegem-Janssens en Kokkes-Verhees en werden daar heel verdienstelijk vierde. Voor een spelletje als dit (zie diagram 2) draait Henk zijn hand niet om.

West Noord Oost Zuid

Elly Henk

- - 3 3

pas 4SA pas 5 1)

pas 6 pas pas

pas

1) Een sleutelkaart (H)

West kwam uit met troef. Henk nam en gaf een ruiten af. Hij nam het troef naspel en speelde A, schoppen getroefd (bij oost viel de vrouw), gevolgd door een ruiten getroefd en nog een schoppen getroefd (oost ruiten weg). Bij het afdraaien van de harten had hij een show-up squeeze tegen west in de zwarte kleuren (oost heeft zeker zeven ruiten, dus maximaal twee klaveren). Het spel won een bak imp's, omdat aan de andere tafel Boegem (oost) in 5 gedoubleerd twee down ging.

Van Piet Jansen hebben we al een tijdje niets vernomen, hij was 'even aan het afbouwen'. Als een door de wol geverfde international kan hij natuurlijk een belangrijke bijdrage leveren aan het nieuw te vormen team, vooral op het gebied van afspel heeft hij een enorme reputatie. Dit spel (zie diagram 3) uit de 25ste (en laatste) finale van het Interpolistoernooi is legendarisch.

West Noord Oost Zuid

Wester- Jansen

hof

- - - 1

1 dbl 1) 2 4

pas 6 pas pas

pas

1) Negatief doublet (belooft vierkaart harten)

Het eindcontract van 6 was veel te hoog. Aan alle andere tafels waren leiders in een hartencontract niet verder gekomen dan 10 of 11 slagen. Alle kibitzers stonden zich al af te vragen hoeveel down Jansen zou gaan...., maar Jansen had heel andere plannen! Hij troefde de A uitkomst af met 9 (!), speelde ruiten naar 10 (!) en troefde een schoppen met B. Een kleine ruiten was voor H en weer werd een schoppen getroefd, nu met V. De zorgvuldig bewaarde 7 werd voorgespeeld voor de 8 (!) van de dummy. Deze risicovolle onderneming was nodig om drie schoppen getroefd te krijgen en de controle over het spel te bewaren. Nog was Jansen niet thuis. Hij trok met A en H de troeven en speelde B die hij overnam met A. Nu speelde hij H waarop in de dummy een schoppen wegging voor A van oost. Oost had geen schoppen meer en mocht kiezen: of V naspelen (dan troeft de leider met 5 in de dummy en steekt met 2 over naar de acht om de vrije B als twaalfde slag te benutten) of een kleine klaveren naspelen, wat hij in de praktijk deed, maar Jansen had geen keus en legde B. Zo maakte hij een onmaakbaar geacht slem.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden