'Ambacht' krijgt een plek op de Woonbeurs

De jaarlijkse Woonbeurs in de Amsterdam se Rai is vooral het terrein van de grote producenten die de nieuwste trends en producten tonen. Maar de organisatie wil dit jaar ook het traditionele handwerk, unica en kunstzinnige ontwerpen meer ruimte geven. Omdat de bezoekers steeds meer op zoek zijn naar ’unieke meubels op maat en een persoonlijke statement’. Onder de noemer Ambacht In Uitvoering zijn er papierknipkunstenaars, hout- en metaalbewerkers en meubelmakers aan het werk. Op deze pagina komen drie van die eigenzinnige ontwerpers alvast aan het woord.

Ook is er dit jaar op de Woonbeurs een ’Klusideeën Kafé’, waar het opknappen van tweedehands meubels centraal staat. Maar natuurlijk zijn er ook bekende ingrediënten, waaronder een compleet ingericht, huis.

Op het eerste oog lijken de ontwerpen van het stel Carole Scholten en Stefan Baijings strak, minimalistisch en sober. Maar wie goed kijkt, ontdekt op de onder-, achter-, boven- en binnenkant allerlei verrassende, artistieke details. „Wat wij maken is minimalistisch qua stijl, maar de vele kleuren en versieringen zorgen voor gelaagdheid”, zegt Carole Scholten.

De kast Amsterdam Armoire is hier een goed voorbeeld van. Pas als je goed kijkt, zie je de poten van geblazen kristal en aan de binnenkant de gestoffeerde planken en ’stillevens’. Deze stillevens zijn foto's van ontwerpen uit de collectie van Scholten & Baijings, die dit jaar de winnaars zijn van de Woonbeursprijs Pin 2010.

Het ontwerpersduo gebruikt een combinatie van ambachtelijke en nieuwe technieken. Het ambachtelijke ’fijnscheenwerk’ bijvoorbeeld, is een 16de eeuwse techniek voor manden maken. Wilgentenen worden hierbij in ruitvorm gevlochten. Slechts één persoon in Nederland beheerst deze techniek nog. Scholten: „We hebben daarom een mal gemaakt van zo’n mand. Zo kunnen we het patroon ook op glas, keramiek en andere materialen laten terugkomen.” De poten van de Armoire hebben ook zo’n ruitpatroon.

Scholten & Baijings willen met hun ontwerpen zoveel mogelijk mensen bereiken. Maar van de Amsterdam Armoire bestaan nu slechts vijf exemplaren, die maarliefst 36.000 euro per stuk kosten. Daarom is het ontwerp geschikt gemaakt voor een grote en betaalbare oplage. Het Britse designmerk Established & Sons heeft de kast – à 8000 euro per stuk – in de collectie opgenomen.

www.scholtenbaijings.com

Locatiekunstenaar Geertje Tjalma werkt op de meest uiteenlopen plekken; een bunker, kindermuseum, school of psychiatrische kliniek. Tjalma’s locatiekunst is vrolijk en verrassend, maar niet functioneel. Je kan je afvragen of hier nog wel sprake is van meubels – banken en stoelen zijn niet bedoeld om op te zitten, de tafel niet om aan te eten en de lampen geven geen licht. Het zijn eerder ’geraamtes’. Tjalma ziet een heel andere functie voor de objecten: „Ik wil de toeschouwer deelgenoot maken van mijn werk en saamhorigheid creëren. Men mag mijn werk aanraken en meehelpen bij het maken.”

Materiaal haalt ze uit kringloopwinkels, of ze vindt het op straat. „Ik vind het mooier als iets kapot is of vervallen, want dan kan ik daar weer op reageren. Als er niets aan mankeert kan ik er weinig mee.” Tjalma ’ontleedt’ de spullen eerst. Zo haalt ze het zitvlak van de stoel of omwikkelt ze het geraamte van ouderwetse lampenkappen met kleurrijke stoffen. Haar werk heeft een vervreemdend effect en zet de kijker aan het denken.

Zo ging het ook bij het peuterfestival in Almere, waarvoor Tjalma de opdracht kreeg om de hal te versieren. Tjalma: „Het was een wit, klinisch en zelfs kil gebouw. Ik miste warmte en vroeg me af hoe ik hier zelf als peuter op zou reageren. Ik zou me geloof ik verstoppen onder moeders rok.” Deze associatie met moeders rok groeide uit tot het project Memsrok, met tientallen geraamten van lampenkappen, variërend in grootte en kleur. „De peuters reageerden enthousiast. Ze renden van de ene lampenkap naar de andere en speelden verstoppertje.”

www.geertjetjalma.nl

Roestend staal is het kenmerk van de meubels van Dennis Slootweg. Hij maakt er kroonluchters van, maar ook stoelen, tafels en vooral kasten. Zijn vitrinekast heeft glazen deurtjes, sierlijke stalen pootjes en een roestige romp. „Maar ik wil geen stempel krijgen dat ik enkel roestmeubels maak”, zegt Slootweg, die al ruim dertien jaar meubels ontwerpt én produceert.

Zijn fascinatie voor metaal heeft hij van zijn vader, die ook metaalbewerker is en hem veel heeft geleerd. „Ik associeer roestend metaal niet met kilte, want het leeft, het heeft een karakter en vertelt een verhaal.” Slootweg struint groothandels en industrieterreinen af om aan materiaal te komen.

De afgelopen jaren maakt hij vooral kasten. „Ik houd ervan om me vast te bijten in een thema. Tijdens het ontwerpen van een kast borrelen er namelijk tientallen ideeën op voor andere kasten. Ik ben een ontwerper die al bouwend ontwerpt.” Hij maakt wel schetsen, maar zit bijna nooit achter een tekentafel.

Slootwegs werk verschijnt altijd in een beperkte oplage. Vaak zijn het unica, soms maakt hij meerdere exemplaren. Maar zelden meer dan vijf. Het gaat er bij hem niet zozeer om dat hij zoveel mogelijk mensen bereikt, maar eerder de juiste mensen. Slootweg: „Daarom zou ik graag met galeries willen werken om zo een groter en specifieker publiek te bereiken. En later zou ik met personeel willen werken, zodat ik me meer op de ontwerpen kan richten. Maar nu ben ik bezig zoals ik bezig wil zijn.”

www.dennisslootweg.nl

Woonbeurs. Vanaf vandaag t/m 3 oktober in de Rai in Amsterdam. Meer info: www.woonbeurs.nl

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden