Altijd is daar het besef dat de tijd dringt

Met 13 nominaties is ’The Curious Case of Benjamin Button’ de grote favoriet van de komende Oscaruitreiking (22 februari). De kracht van de film is, dat het om een bizarre fantasie gaat die vrij realistisch wordt gepresenteerd.

Zo wordt in 1918 een baby geboren met het verweerde gelaat van een oude man. Moeder sterft in het kraambed. Vader schrikt zich een hoedje, en legt ’het gedrocht’ onmiddellijk na de geboorte te vondeling, op de trappen van een bejaardentehuis.

Hier begint het leven van Benjamin Button zich in omgekeerde volgorde te voltrekken. Dat wil zeggen: zijn geest wordt wel ouder, maar zijn lichaam wordt steeds jonger. Zo kan hij op twaalfjarige leeftijd wel verliefd worden op een twaalfjarig meisje, maar hij ziet er ondertussen uit als haar opa. Dat meisje zal een belangrijke rol in zijn leven blijven spelen, maar het kan pas echt wat worden als zij de leeftijd heeft bereikt van Cate Blanchett en hij van Brad Pitt. Het moment waarop ze allebei even oud zijn, is kort. Ze swingen samen op een plaatje van de Beatles, maar ze beseffen ook dat de tijd dringt, en dat een leven met elkaar onmogelijk is. Hoe moet dat, als zij almaar ouder wordt, en hij almaar jonger?


Geleverd door Filmtrailer.com ]]>

’The Curious Case of Benjamin Button’ is geïnspireerd op een kort verhaal van F. Scott Fitzgerald. De film confronteert je continu met het verglijden van de tijd, met afscheid nemen, in extremere mate dan een ’gewoon levensverhaal’. Het is een beetje zoals in ’Irreversible’. Die film begon bij het einde, en eindigde bij het begin, en voltrok zich van de hel naar het paradijs, waardoor je ook op een bijzondere manier werd geattendeerd op de vluchtigheid van de dingen.

De film draait natuurlijk ook om Brad Pitt, door sommigen de knapste en best geklede man van Hollywood genoemd. Natuurlijk is het vreemd om hem te zien opdoemen uit een kleine gerimpelde man en dan zie je hem als het ware ook weer verschrompelen, totdat je in de baby aan het slot ook nog trekken van Brad denkt te ontwaren.

David Fincher slaagt er wel in om te laten zien hoe identiek het begin en het einde van ons leven kan zijn, en zijn aanpak is aangenaam kalm, zelfs wat rustiek, maar de hele metamorfose heeft ook iets van een goede truc, van de haas uit de hoed. Als je het nummer een keer hebt gezien, heb je de grootste pret ook wel gehad.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden