'Alsof ik auditie moet doen om Atlas te vervangen'

De redacties van de weekbladen zullen zich verbijten deze week. Er was nauwelijks tijd om het aftreden van Elco Brinkman in de kolommen te verwerken en voor een portret van zijn opvolger was het ook te laat.

Vrij Nederland is er toch in geslaagd een pagina te wijden aan de perikelen die tot zijn aftreden leidden. VN concludeert dat Brinkmans opstand tegen de oude garde binnen de partij hem heeft opgebroken, en: “Helemaal ongelijk had hij niet: politici als Lubbers en De Vries sloten vaak dubbelzinnige compromissen. Ze hadden soms last van slappe knieën. Ze bedekten alles met de mantel der liefde. Ze hingen als een mistwolk boven Nederland.”

In VN ook veel over 'paars'. Achtereenvolgens worden paars en het geestelijk leven, paars en de bezuinigingen en paars en de student behandeld. Ageeth Scherphuis gaat in op de fondsen die een oplossing kunnen bieden voor studenten die niet genoeg hebben aan de basisbeurs of langer door willen studeren want paars is niet gul voor de student. Het geld is er wel, maar je moet het alleen weten te vinden. Helaas kunnen de fondsen niet gedwongen worden om in de openbaarheid te treden.

In VN verder een voorpublikatie van de door Alexander Münninghoff geschreven biografie van schaker, filosoof en schrijver Hein Donner. Het belooft een mooi boek te worden over Donners jeugd, zijn ontmoeting met Max Euwe, zijn vrouwen en kinderen en de laatste verschikkelijke periode in verpleeghuis Vreugdenhof. Ook mensen die niet van schaken hielden, raakten toen diep onder de indruk van de columns die hij tijdens zijn verblijf in Vreugdenhof schreef. Fysiek lukte het hem niet om nog lange stukken te schrijven. Zijn stukjes werden daardoor 'fonkelende minima' zoals Renate Rubinstein het eens omschreef. In VN ook het tweede deel van 'lezers over hun lichaam en dat van anderen', een keuze uit de de oogst van de lezersoproep 1994. Bijna alle vijfhonderd inzenders vonden dat het lichamelijke onrechtmatig is verdeeld. Een vrouw denkt: het lichaam van een man biedt meer weerstand tegen weer en wind, tegen enge dingen in de lucht, slaapgebrek en drank en drugs. Een man denkt: alsof alle zorgen op mijn schouders rusten en ik auditie moet doen om Atlas te vervangen. Ook deze tweede aflevering bewijst dat zich schrijftalent onder de lezers van VN bevindt.

HP/de Tijd moest blijkbaar vroeger naar de drukker, want zijn verhaal over Brinkman houdt maandagmiddag op. De CDA-fractie vergaderde toen nog en een woordvoerster meldde dat het nog wel eens héél lang kon gaan duren.

In HP/de Tijd ook een opmerkelijke reportage over Paul S., lid van een groeiende groep milieuactivisten die sabotage en brandstichting niet schuwt. Paul S. werd de eerste Nederlander die in verband met zijn activisme verminderd toerekeningsvatbaar werd verklaard. De ingenieur werd geboren vlakbij het Limburgse Jammerdal, dat werd afgegraven ten behoeve van de keramische industrie. Hij stak drie jaar lang graafmachines en transportbanden in het Jammerdal in brand. Volgens S. hangt het falende milieubeleid samen met een gebrekkig functionerende democratie. De na zijn arrestatie ingeschakelde psychiater constateerde “narcistische en schizoïde” trekken. Hij werd veroordeeld tot negen maanden gevangenisstraf en TBS met dwangverpleging. Na een hoger beroep en een onderzoek van het Pieter Baan Centrum in Utrecht verviel de TBS. Zijn advocaat vergeleek het eerste vonnis met de aanpak in het voormalige Oostblok. “Want als je iemand die zich beroept op politieke motieven de TBS tracht in te loodsen, ontneem je diegene de vrijheid politiek stelling te nemen.”

In dezelfde HP/de Tijd een voorpublikatie uit het boek van Koos Groen over oorlogsmisdadigster Ans van Dijk en haar slachtoffers. Ze spoorde tientallen joden op en verraadde ze vervolgens aan de Duitsers. Onder de slachtoffers waren ook haar broer en zijn gezin. Ans van Dijk was namelijk zelf ook joods. Haar doodvonnis werd in 1948 voltrokken.

In De Groene veel over het buitenland deze week: cocaïne in Suriname, problemen in Afrika en Qat in Somalië. Ook een verhaal over een man die verliefd was op de wereld en er prachtige boeken over schreef. Bruce Chatwin reisde naar Patagonië en China. Hij ging met Salman Rushdie naar Australië en alleen naar Mauretanië. Maar een van zijn mooiste boeken schreef hij over een dorp op de grens tussen Engeland en Wales: Hay-on-Wye. On the Black Hill gaat over twee broers die nooit ergens naar toe gaan. Hay-on-Wye kwam door Chatwin in de schijnwerpers te staan en aanvaardt de belangstelling dankbaar. Ieder jaar wordt er op een festival aandacht aan Chatwin en zijn werk besteed. De Groene gaat ook in op de verwarring rond de oorzaak van Chatwins dood in 1988. Volgens de overlijdensberichten had een geheimzinnige Chinese zwam zich in zijn beenmerg genesteld. Dat klonk chiquer dan aids. Het is een verhaal over een man met een obsessie om zich te verplaatsen. Zelf zei hij: “Het is vreselijk om te zeggen. We hebben alles maar toch verlang ik ernaar ergens anders te zijn.” Zijn collega/schrijver Redmon O'Hanlon vond dat niet zo vreemd want: Bruce Chatwin was niet alleen verliefd op de wereld, de wereld was ook verliefd op hem. Als hij de trein nam, had iedereen het gevoel dat Adonis was ingestapt.

In Elsevier een gesprek met een van de Nederlands sterren in het buitenland. Rutger Hauer wordt binnenkort vijftig en krijgt veel aandacht tijdens de komende filmdagen. In Elsevier ook een opsomming van de honderd mannen en vrouwen die Wim Kok zal raadplegen de komende tijd als ministerpresident: Rita en de 99 anderen. Op het laatste moment is een rood kruisje over het portret van Elco Brinkman gezet.

Hervormd Nederland portretteert onder meer theatergroep Diagonaal, bestaande uit acteurs met een lichamelijke handicap. Artistiek leider Joke Menssink: “Het bijzondere van toneel of dans door gehandicapte spelers is, dat hun handicap niet in de weg staat maar juist het wegdek vormt waarlangs het theatrale vorm krijgt. Niet dat ze blij moeten zijn met hun handicap maar ze kunnen die in theatrale zin wel uitbuiten.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden