Als zijn jukbeenderen uitsteken, is Koen Naert klaar voor de marathon

Koen Naert, vlak voordat hij als eerste de finishlijn passeert tijdens het Europees kampioenschap marathon, vorig jaar in Berlijn. Beeld HH

De Belgische Europees kampioen Koen Naert wil in Rotterdam zijn persoonlijk record op de marathon aanvallen.

Zijn vrouw Elise is nooit ver weg tijdens de persconferentie van de Rotterdam Marathon. Ze zorgt dat Koen Naert tussen de gesprekken door te drinken krijgt. De Europees kampioen werkt ook wat ontbijtkoek weg. Hij is de enige toploper die tussendoor eet.

Je kunt erom lachen, maar Naert is nogal van de details. De marathonloper gelooft dat hij, door op de kleinste zaken te letten, de kloof met de snelle Afrikanen kan dichten. “Abdi (Nageeye, red.) was aan het ­lachen toen hij hoorde dat ik mijn spaghetti afweeg. Voor mij is dat de normaalste zaak van de wereld. Ik volg een strikt voedingsschema. Als ik een training heb gedaan compenseer ik dat met de juiste hoeveelheid voeding”, vertelt Naert.

Niet gezond

Niet dat hij altijd oogkleppen op heeft. Integendeel. “Sommige ­mensen denken dat ik het hele jaar zo leef”, zegt hij terwijl hij zijn ­handen als een koker voor zijn gezicht houdt. “Dat is niet waar. Ik ga ongeveer tien weken voor een marathon in die modus. Daarna laat ik de touwtjes weer vieren. Dan eet ik weer frituur en chocola en ga ik ­gewoon uit eten.”

Een dag voor Rotterdam steken zijn jukbeenderen uit. Dat betekent dat hij klaar is voor de race. Echt ­gezond is het natuurlijk niet om een vetpercentage van slechts 4,5 procent te hebben. Maar het is nodig om te kunnen pieken. Naert, 1.82 meter lang, weegt op dit moment 63 kilo. “Als ik dit het hele jaar zo doe, ben ik binnen de kortste keren ziek of ­geblesseerd. Ik ga straks weer ­bij-eten.”

Naert is pas sinds 2016 profatleet. Tot die tijd werkte hij naast zijn loopcarrière nog als verpleger bij een brandwondencentrum. Hij vond zijn werk zo leuk, dat hij het moeilijk vond om volledig te kiezen voor ­atletiek. Naert heeft veel respect voor de patiënten die hij daar heeft verpleegd. “De pijn die zij hebben, kun je niet vergelijken met de pijn die je tijdens een marathon ervaart. Ik heb twee keer per jaar pijn, zij ­elke twee dagen als je het verband moet verwisselen. Dat is verschrikkelijk. Daarna moet je nog leren ­leven met de littekens.”

Zijn collega’s spoorden hem aan toch het roer om te gooien en voor sport te kiezen. “Werken moet je nog tot je 67ste, zeiden ze. Straks krijg je spijt dat je niet alles uit je ­carrière hebt gehaald. Toen besloot ik er toch helemaal voor te gaan. Werken kan altijd nog. Maar ik weet zeker dat ik ooit weer de verpleging inga.”

Vier jaar verlof

Naert heeft zelfs nog een contract bij zijn oude werk. Hij heeft vier jaar bijzonder verlof gekregen om te kijken wat hij zou bereiken. Het ziet er niet naar uit dat het brandwondencentrum de 29-jarige Belg snel terug ziet. Zijn carrière heeft een enorme vlucht genomen in de afgelopen twee jaar.

De bekroning op zijn harde werk kreeg Neart afgelopen zomer in ­Berlijn, waar hij Europees kampioen werd. Hij liep in een persoonlijk van 2.09.51 naar de Europese titel. In Rotterdam hoopt hij zijn beste tijd aan te scherpen.

Naert is nog steeds dezelfde ­persoon. Maar niet dezelfde atleet. Zijn titel bracht hem meer zelfvertrouwen. “Ik loop nu tijden die ik nooit liep. Ik durf nu meer. In Rotterdam ga ik proberen een tijd onder de 2.09 te lopen. Maar ik laat liever mijn benen spreken dan mijn mond.”

Lees ook:

In 2032 duikt een marathonloper onder de twee uur - maar dan is de rek eruit

Het wereldrecord op de marathon nadert de magische twee-uursgrens. Mei 2032 is het zover, denkt econoom Simon Angus.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden