Als Weinstein zich roert, is er wel iets aan de hand

Nog twee weken te gaan voordat de rode loper in Cannes wordt uitgerold, maar de eerste controverse heeft zich al aangediend. Het rumoer betreft de openingsfilm van het festival, de Grace Kelly-biopic 'Grace of Monaco'.

Eigenlijk zou de film vorig jaar al verschijnen, en meedoen aan de Oscar-race. De Amerikaanse distributeur Harvey Weinstein verhinderde dit echter. 'Grace of Monaco' zou nog niet klaar zijn. En daar bleef het niet bij. Inmiddels gaan Weinstein en de Franse regisseur van de film Olivier Dahan rollebollend over straat.

Dahan, eerder verantwoordelijk voor de Edith Piaf-biopic 'La Vie en Rose', sprak in de Franse krant Liberation schande van Weinsteins inmenging. De Amerikaanse distributeur zou vóór voltooiing van de film al een trailer hebben gemaakt, waaraan de film vervolgens moest voldoen. Bij de bekendmaking van het festivalprogramma gooide artistiek directeur Thierry Frémaux nog wat olie op het vuur, door te beweren dat er slechts één versie van de film is: de versie van de regisseur. Dit geheel in overeenstemming met de 'politique des auteurs'.

Deze week berichtte Variety dat Weinstein voornemens zou zijn de film te dumpen, en niet uit te willen brengen in de VS. Hij zou meer details willen zien over Grace Kelly's Hollywoodjaren. Ook het conflict tussen Monaco en de Franse president De Gaulle, dat de kern vormt van de film, zou volgens de Amerikaan meer context behoeven.

Nieuw is Weinsteins artistieke bemoeienis allerminst. De Amerikaanse distributeur heeft een naam hoog te houden als het om het knippen in films gaat. Hij heeft er zijn bijnaam aan te danken: Harvey Scissorhands. Sommigen spreken ook van Harvey the Butcher. Zo kocht hij twintig jaar geleden Chen Kaige's Gouden Palm-winnaar 'Farewell to my Concubine', om er meteen twintig minuten uit te knippen voor de Amerikaanse markt. Cannes juryvoorzitter Louis Malle was furieus, en sprak van verminking van een kunstwerk.

Er zijn genoeg regisseurs die nooit meer met hem te maken willen hebben. In 1995 weigerde Jim Jarmusch 'Dead Man' aan te passen, waarna de film door Weinstein werd gedumpt. Er zijn duidelijk artistieke en commerciële belangen in het spel. Doorgaans worden die uitgevochten door regisseur en producent.

Vaak meldt zich ook de schrijver. Een beroemd geval is 'Breakfast at Tiffany's'. Truman Capote wilde Marilyn Monroe voor de rol van Holly Golighty, en was ziedend toen Audrey Hepburn werd gecast. Of denk aan het geval 'Citizen Kane', het meesterstuk van Orson Welles over krantenmagnaat William Randolph Hearst, die er alles aan deed om vertoning van de film te voorkomen.

Een herrieschoppende distributeur is een zeldzaamheid, maar feit is: als Weinstein zich roert, is er meestal wel iets aan de hand. Denk aan twee recente Aziatische giganten die door hem niet geheel ten onrechte onder handen werden genomen, Wong Kar-wai's 'The Grandmaster' en Bong Joon-ho's 'Snowpiercer'. Wat 'Grace of Monaco' betreft: het Filmfestival van Cannes vaart ondertussen wel bij het opgestookte vuurtje. Harvey misschien ook.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden