Als je hier in Rotterdam woont, hoort de weg erbij

Steden dreigen dicht te slibben, files schaden de gezondheid. Bewoners langs de A13 Rotterdam-Overschie malen er niet om.

De jaren-dertighuizen aan de westkant van de A13 bij Rotterdam-Overschie maken een mistroostige indruk. Hier en daar brokkelen stenen van de muur. Een paar honderd meter verderop hebben de bewoners ooit gekozen voor geluidsschermen. Hier besloten ze om hun woningen te laten isoleren. Aan de bruine ventilatiekastjes aan de dakkapellen is te zien wie er meededen. Op een enkele woning na hangen ze overal.


"Ik heb in de achtertuin weleens pepermunt laten groeien, om er thee van te zetten", zegt Ruben den Ouden (31), die op een steenworp afstand van de snelweg zijn auto wast. "De thee smaakte naar teer en roet. Dan weet je wel dat het niet goed zit." Den Ouden woont niet alleen aan de snelweg, hij werkt voor Rijkswaterstaat ook lángs de weg. "Ik geloof best dat ik een paar jaar eerder doodga, maar dat neem ik op de koop toe. Doordat ik hier woon, ben ik snel op mijn werk: op de snelweg."


Aan de overkant van de A13, willen Lia van der Spek (62) en Hans van Kempen (69) ook geen verkeerd woord horen over de snelweg. Vanaf hun balkon op de negende verdieping van wat in de volksmond 'de Mercedesflat' heet, hebben ze een weids uitzicht. Links de Rotterdamse hoogbouw, rechts Rotterdam The Hague Airport. Onder hun neus: de A13 met daarachter in de Delftse Schie een binnenvaartschip.


Al 33 jaar is het stel omringd door verkeer. Enkele jaren geleden verhuisden ze naar Vlissingen, maar ze vonden het 's winters te stil. En dus verhuisden ze terug naar 'hun' flat, waar alles nog hetzelfde was, alleen het enorme logo van Mercedes, sinds de jaren zestig op het dak, is weg.


"Voor mij hoort de snelweg erbij", zegt Van der Spek. "Ik vind het levendig." Toen de snelheid werd verhoogd van tachtig naar honderd kilometer per uur, hadden ze hun vorige appartement net verkocht. "Ging die nieuwe bewoner meedoen aan een actie met witte lakens voor zijn raam. Dan heb je echt een gaatje in je hoofd", vindt Van Kempen. "Als je hier komt wonen, dan hoort de weg erbij."


Als het stel wil ontspannen, dan lopen ze naar hun volkstuintje, dat verderop evengoed aan de A13 ligt. "Ons perceel ligt ook nog eens tegen de rijksweg aan", lacht Van der Spek. "We zitten er alleen in de zon, hoor. Groente verbouwen we niet. Dat zou niet verstandig zijn, want de tuinstoelen op ons balkon zijn soms zwart van de smog." Hij: "Nou, nou, zo erg is het ook weer niet - als je ze af en toe schoonmaakt."


Hij ziet het zo: Rotterdam heeft één van de grootste havens ter wereld. Dat geeft veel werkgelegenheid, en daar hoort een goede infrastructuur bij.


Weer op de begane grond, tegenover een witte lantaarnpaal waarvan de onderste helft zwart is uitgeslagen: "Jongen, ik heb in een garage gewerkt", zegt Jan Molders (70). "Asbest, remweringen; aan het einde van de dag zag je er niet uit. Ik woon hier al 28 jaar en ik ben er nog steeds. Wordt het straks nog drukker? Nou, als het vol staat, dan staat het vol. Nee, dat zwartsel ziet er inderdaad niet gezond uit. Ah ja joh, we rommelen maar wat aan."

De droom van de verkeerskundige

Controle over de navigatiesystemen, dat is de droom van de verkeerskundige. Het zou hem in staat stellen het verkeersaanbod te spreiden, waarmee de capaciteit van het wegennet veel beter zou worden benut.


Het navigatiesysteem in de auto doet dit nu al een beetje; als het systeem verderop een file ziet staan, berekent hij een alternatieve route.


Maar dat gebeurt pas als de opstopping al een feit is, en in al die auto's krijgen de bestuurders dan van hun navigatieapparatuur hetzelfde alternatief aanbevolen, dus kan op die alternatieve route ook weer een file ontstaan.


Een verkeerskundige zou in een eerder stadium het verkeersaanbod via de navigatiesystemen kunnen spreiden en zo files voorkomen.


De automobilist is inmiddels wel gewend te varen op zijn navigatiesysteem. En technisch is deze oplossing mogelijk.


De navigatiebouwers moeten alleen nog toestaan dat hun systemen overruled kunnen worden, om te beginnen in geval van een ramp.


Dat zal ongetwijfeld discussie over de privacy oproepen.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden