'Als je haar eenmaal hebt gezien, wil je haar steeds weer zien'

De collectie van het Stedelijk Museum in Amsterdam is vanaf komend weekend weer te bewonderen. Toen het museum in 2004 zijn deuren sloot voor een renovatie, wist niemand dat het acht jaar zou duren voor alle kunstwerken opnieuw te zien zouden zijn. Welk werk hebben kunstliefhebbers het meest gemist de afgelopen jaren?

KRISTEL VAN TEEFFELEN

"Dumas onderzoekt in haar werk steeds de relatie tussen de werkelijkheid en beeldvorming door de media - een thema dat mij altijd erg fascineert. Zo ook in dit werk: een litho van bescheiden formaat maar ongekend krachtig. De barbie is niet een aaibare verschijning en een geïdealiseerd beeld van de vrouw, maar een vinnige verschijning, met hooghartige blik, zielloos en karakterloos tegelijk. Bijna spooky ook. Ze zou in een nachtmerrie niet misstaan en je zou haar het liefst willen ontwijken, maar Dumas zorgt voor het tegenovergestelde effect: als je haar eenmaal hebt gezien, wil je haar steeds weer zien."

Kunstenaar Marc Mulders kiest voor Rosy-fingered dawn at Louse Point van Willem de Kooning.
"De geschilderde natuur op dit doek is een en al bewijs van leven. De dageraad, de zonsopkomst, het duurt langer dan dat ene moment. Dat geldt voor zowel de schilder als de toeschouwer. Het is een tijdloos, hypeloos, en pose-loos doek.

"Ik gebruik dit doek van Willem de Kooning als inspiratie voor een nieuw glas-in-loodraam dat ik aan het maken ben. Ik schilder niet meer zoals voorheen de bloemen na, maar ik kijk als het ware over de bloemen heen, de verte in, de horizon, daar waar de zon opkomt."

Jan Smeekens, naast schaatser een fan van moderne kunst, kiest voor Noord-Atlantisch licht van Willem de Kooning.
"Ik ben een groot fan van Willem de Kooning. Noord-Atlantisch licht vind ik een van zijn fascinerendste werken, omdat hij hierin het figuratieve (zeilbootje) nog niet helemaal heeft losgelaten, en steeds meer naar abstractie neigt. Deze fase spreekt mij aan, omdat ik het figuratieve werk van De Kooning niet mooi vind, maar het wel interessant vind hoe het zeilbootje nog figuratief is, terwijl de rest eromheen abstract is. Ook hou ik van de dikke verftextuur die de schilder heeft opgebracht op het doek, en de penseelstreken die vanuit allerlei verschillende kanten zijn aangebracht."

Schrijfster Nelleke Noordervliet kiest voor Quadratenreliëf van Jan Schoonhoven.
"Dit is een schilderij om rustig naar te kijken. Het is zo minimalistisch. Als je ervoor staat, zuigt het je naarbinnen. Je komt in een andere dimensie, zonder je af te vragen: wat betekent die nou? Dat vind ik positief: het werk is er gewoon, zonder dat het een geweldige bewering hoeft te doen. Ik erger me wel eens aan al die beweringen die in de kunst worden gedaan. Dit werk van Jan Schoonhoven is zoals het is: wit met reliëf."

Wim Pijbes, als directeur van het Rijksmuseum de buurman van het Stedelijk, kiest voor La perruche et la sirène van Matisse.
"Waar ik naast de werken vooral naar uitkijk nu het Stedelijk opengaat, is de opwinding. Een museum moet vooral ook fun zijn. Het werk van Matisse is een grote kunstenaar op zijn best, de Nachtwacht van het Stedelijk. Ik zou ze graag eens tegenover elkaar zien hangen."

Joop Daalmeijer, voorzitter van de Raad voor Cultuur, kiest voor De violist van Marc Chagall.
"Ik vind het werk van Marc Chagall schitterend. Bijvoorbeeld het plafond van Opéra Garnier in Parijs, daar gebruikt hij prachtige kleuren. Ook bij De violist doet hij dat: een man in een lange jas, een hoed, een viool en een groen gezicht. Het is treurig, maar een prachtige blikvanger. Het is mooi hoe Chagall in al zijn werken het jodendom er doorheen laat schitteren. Hier zit dat hem bijvoorbeeld in de orthodoxe huisjes op de achtergrond."

undefined

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden