'Als ik ga is er van alles mogelijk'

Een desastreus seizoen kan voor Wennemars komende week een bijzondere wending krijgen, als hij zich plaatst voor Vancouver. „In dat soort wedstrijden ben ik op mijn best.”

De man van duizend woorden wist het een paar weken geleden ook niet meer; het ging eenvoudig niet zoals hij het wilde. Een zomer lang trainde Erben Wennemars zich in het zweet, maar tot goede resultaten op de ijsbaan leidde die inspanningen vooralsnog niet. Vorige maand diende hij zich in een plaatsingswedstrijd te kwalificeren voor de wereldbekerwedstrijden in Vancouver en Salt Lake City. Hij was op de 1500 meter ruim drie seconden langzamer dan winnaar Simon Kuipers. En op de 1000 meter – de afstand waarop hij vroeger wereldkampioen was – ging het niet veel beter.

En dus greep Wennemars de laatste weken terug op een oud paar schaatsen, dat hij sinds 2005 bal niet meer had gedragen, maar waarop hij wel de grootste triomfen uit zijn carrière vierde. „Normaal doe je zoiets niet, vlak voor de Spelen. Maar dieper kon ik niet meer zinken. Het ging zo slecht dat het niets meer uitmaakte. Ik heb er in de zomer alles aangedaan; echt alles moest wijken voor die ene prestatie. Harder mijn best doen had geen zin meer. En dus kwam ik bij die schaatsen uit. Ik heb ze vijf jaar niet aangeraakt, maar ben er in 2005 wel wereldkampioen sprint op geworden in Salt Lake City.”

Bovendien schudde Wennemars het juk van het eeuwige moeten – dat hij vooral zichzelf had opgelegd – van zich af. Het ‘opgefokte’ moest verdwijnen. „Niet meer constant op zoek naar bevestiging”, zegt de schaatser. Hij reisde af naar Noord-Amerika om te kunnen trainen met zijn ploeggenoten van TVM, die wel in actie zouden komen in Vancouver en Salt Lake. Maar hij bezocht er ook een wedstrijd in het Canadian Football. Hij gaf zichzelf permissie om ‘leuke dingen’ te doen. „Nou ja, blijkbaar had ik even een moment van rust en relativering nodig.”

In Salt Lake City mocht hij als invaller onverwacht toch nog meedoen aan de wereldbekerwedstrijd op de 1500 meter. Hij schaatste er, ondanks een diskwalificatie, erg hard. Als zijn tijd (1.42,73) had geteld was hij daarmee derde geworden, achter de Amerikanen Shani Davis (schier onverslaanbaar op de schaatsmijl) en Chad Hedrick. De treurnis van een tot mislukken gedoemd seizoen werd ermee doorbroken. Plots is er weer hoop in het hart van Wennemars. Hoop dat hij zijn loopbaan op het hoogste niveau, de Spelen van Vancouver, kan afsluiten.

Want die droom koestert hij al jaren. Wennemars wil zich komende week op het olympisch kwalificatietoernooi in Heerenveen op eigen kracht plaatsen voor ‘Vancouver’. Een startbewijs op de 1500 is reëel, een ticket voor de 1000 wordt lastig omdat hij op die afstand dit jaar nog te weinig heeft gepresteerd. „Als ik me eenmaal plaats, is er van alles mogelijk”, aldus de Dalfsenaar. „Maar er is ook een kans dat het niet lukt. Niemand heeft zekerheid. Noem mij maar iemand die je met zekerheid kunt opschrijven voor een plaats op de 1500 meter. Die is er niet. Er zijn zeker tien schaatsers die zich op die afstand kunnen kwalificeren.”

Als het lukt om een startbewijs voor Vancouver te bemachtigen, treedt direct de volgende fase in werking. De kans dat Wennemars als individuele sporter met goud thuis zal komen is niet erg groot, zeker gezien de suprematie van Davis op de 1000 en 1500 meter. Maar als adjudant van Sven Kramer ligt de route naar de hoogste olympische eer wél open. Aan de zijde van de beste Nederlandse schaatser van dit moment zou een gouden medaille op de ploegenachtervolging de perfecte afsluiting van zijn loopbaan zijn. „Maar daarvoor moet ik me wel eerst plaatsen.”

De wedstrijd in Salt Lake City heeft hem het vertrouwen gegeven dat hij nog steeds met de besten mee kan: Met bravoure: „In dit soort wedstrijden ben ik altijd op mijn best. Kijk al mijn uitslagen maar na, als het er echt op aankomt sta ik er altijd. De momenten die er om gaan, zijn mijn beste momenten. Daar put ik vertrouwen uit, als moet ik er ook weer niet te makkelijk over gaan denken. Maar ik heb bewust naar deze wedstrijd toe gewerkt. Dit zijn eigenlijk de enige races waar het om draait. Dat zeg ik al het hele jaar.”

„En als het niet lukt, heb ik er in ieder geval alles aan gedaan. Ik zal nooit zo’n stakker zijn die later tegen zijn zoontje zegt, als hij ergens een schaatsbaan binnenkomt, ‘als papa nou eens wat langer door was gegaan, had er misschien meer ingezeten.’ Als ik stop heb ik er alles uitgehaald. En ik hoop dat het hoogtepunt nog moet komen.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden