Als een feniks herrezen uit het oeverloze gezeik

Als ik aan vrouwenturnen denk, denk ik aan gedoe. Er is altijd wat. Al jaren. Jaloezie, intimidatie, anorexia. Intriges. Landjepik. Dreigt er een parel op te staan, dan gooit een coach of de turnbond of wie dan ook roet in het eten.

Tot dit weekend. Als een feniks rees de Nederlandse vrouwenploeg op uit het oeverloze gezeik.

Zes frisse meiden. Ze kijken helder uit hun ogen. Zijn extreem atletisch, maar niet graatmager. De coach ziet er niet eng uit en spreekt nog eens zinnige taal ook. Deze meiden hebben een ticket voor Rio verdiend. Want ze horen bij de beste acht teams van de wereld, voor het eerst sinds 1976.

In al dat geouwehoer van de afgelopen jaren hield ik de namen niet echt meer bij, want voor je het wist was een rijzende ster om welke droevige reden dan ook weer van het podium verdwenen.

De tweeling Wevers, die al vanaf piepjong meedoet, ken ik natuurlijk wel - vooral vanwege de prachtige pirouette die Sanne voor zichzelf uitvond op de balk. Maar ook bij hen: gedoe, rondom hun trainer/vader en de hal waar ze wel of niet in mochten trainen.

Ze lijken allemaal op elkaar, die zes meiden met hun keurige knotjes. Maar omdat ze vast niet inwisselbaar zijn, deed ik een onderzoekje naar wie onze potentiële Spelen-deelneemsters eigenlijk zijn.

Lisa Top is de Jerommeke van het stel - met armspieren en brede schouders. En haren die moeilijk te temmen zijn. Ik wil wedden dat zij voor elke wedstrijd het langst staat te prutsen aan dat knotje. Tijdens een slepende elleboogblessure probeerde ze zo'n beetje elke sport die er bestaat: mountainbiken, zwemmen, squash, hardlopen - maar nooit dacht ze: dit is leuker dan turnen. En dat zie je, aan dat blije koppie op elke foto die voorbij komt.

De zeventienjarige Eythora Thorsdottir heeft twee paspoorten: een IJslands en een Nederlands. Vandaar die naam die perfect past bij een ster in wording. Want dansen, zingen en acteren kan Eythora ook. Na haar turncarrière wil ze de kleinkunst in. Ze houdt van de spotlights. Dat zie je als de camera aan gaat: een stralende lach, lichtjes in haar ogen. Genieten. Sierlijk is ze, zoals ze in roze bikini een handstand doet op de zwarte rotsen van Lanzarote.

Van haar twee weken geleden gebroken teen trok Mara Titarsolej (16) zich niks aan, ze tapete het ding aan haar andere tenen vast en turnde door. Typisch Mara. Keihard. Ze komt nu pas een beetje bovendrijven - groeipijnen hebben haar lang tegengewerkt. Maar dan bleef ze kalm, wachtte ze tot haar lichaam het groeisprongetje gemaakt had en pakte ze de draad weer op. Want turnen moest en zou ze, dat wist ze al toen ze als kleuter boven op alle kasten klom en dat heerlijk vond.

De jongste van het stel is vandaag jarig: Tisha Volleman wordt zestien. Geboren in het jaar van de Nacht van Wiegel, het optreden van de Rolling Stones in het Stadspark in Groningen en de eerste 'Big Brother' op tv. Jong maar kordaat: niet gescout als talent, maar gewoon zelf naar turnclub FlikFlak gestapt met de mededeling dat ze topturnster wilde worden, no matter what. Omdat ze dingen wil doen die anderen niet kunnen. En beter wil zijn dan de rest.

Op hun instagramaccounts kijken al deze meiden je met twinkelogen aan, hun lange haren los, tussen vriendinnen, met hun hondje of met familie. Ze showen hun sixpacks niet, ze plaatsen nauwelijks bikinifoto's - zoals veel meiden van die leeftijd doen. Je ziet alleen vrolijkheid. Levensvreugde. Daar waar ze vroeger nog wel eens moesten van pa, ma of de trainer, zie je hier maar één ding: ze vinden turnen leuk. Echt leuk.

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden