Als een engel bevrijdde Bill Bright mij uit een diepe put

Zonder religieuze beleving geen religie – misschien is ze wel de kern ervan. Toch lees je er maar weinig over. In deze rubriek beantwoorden mensen vragen over wat ze op religieus gebied hebben beleefd.

Koert van der Velde

Wat hebt u meegemaakt?

„Na vier jaar predikantschap in Aardenburg besloot ik in 1970 een beroep aan te nemen in Wormerveer. We hadden in een prettige sfeer afspraken gemaakt en ik kon geen enkel bezwaar bedenken tegen een overstap. Maar vanaf het moment dat mijn besluit vaststond, overviel me hevige twijfel. Ik voelde weerstand maar wist niet waarom. Het probleem bespreken met de nieuwe gemeente was geen optie. Zij waren blij dat hun jarenlang vacante predikantsplaats eindelijk bezet was.

Ik voelde me schuldig dat ik mijn besluit kennelijk niet zorgvuldig genoeg had genomen. Ik was somber, tobde met negatieve gedachten, liep met lood in mijn schoenen in mijn nieuwe gemeente rond, hoe ze hun best ook deden het me naar de zin te maken. Niets of niemand kon mij uit de donkere put halen.

Ook mijn relatie met God leed eronder. Ik had gebeden om verlichting, maar hij verloste me niet van mijn twijfels en negatieve stemming. Na een jaar vroeg ik me wanhopig af of ik er ooit nog vanaf zou komen.

Uit nieuwsgierigheid ging ik naar een congres in de Rai van Campus Crusade for Christ, een evangelische, missionaire organisatie uit Amerika. Wat daar allemaal gezegd werd, weet ik niet meer, maar dat Bill Bright, de toenmalige directeur van Campus Crusade, daar op de laatste dag een preek hield, is me tot op de dag van vandaag helder bijgebleven. Hij preekte over Matteüs 28: 18-20, waarin Jezus zijn leerlingen opdraagt aan alle volken het Evangelie te verkondigen. Dat raakte me onverwacht diep in mijn hart. Na korte tijd waren al mijn twijfels weg, het nare gevoel dat al een jaar onafscheidelijk bij me was geweest, verdween als sneeuw voor de zon. Tot mijn grote verrassing was het alsof ik de zon weer volop kon zien schijnen, doordat een engel me ineens uit die diepe, donkere put had bevrijd.”

U zag een reddende engel?

„Die engel was Bill Bright. Of ik echt gered zou zijn, wist ik aanvankelijk niet zeker. Ik was na dat lange en treurige jaar zó ondersteboven van deze onverwachte en

radicale bevrijding, dat ik amper kon geloven dat het echt waar was. Ik was een beetje ongerust dat het maar een bevlieging was. Een

soort vuurwerk: even een groot licht zien, waarna het weer net zo donker zou worden als daarvoor.

Goddank was dat niet het geval. Niet alleen mijn vrouw merkte

de verandering, ook de gemeenteleden die ik de volgende zondag

enthousiast over mijn bevrijding heb verteld.”

Kon het niet zijn dat God misschien wilde dat u zich aansloot bij de club van Bright?

„Ik heb het gebeuren nooit zo vertaald, nooit die neiging gehad. Ik kwam daar in de Rai omdat ik in het gereformeerde deputaatschap voor evangelisatie zat. Ook al lag deze organisatie theologisch gezien wat ver van me af, ik ben op dat terrein nooit kieskeurig geweest. Alle kleuren van de regenboog samen vormen immers Gods kerk. De gereformeerde kerk bood mij echter voldoende voeding en ruimte om me daar thuis te voelen.

Wel kwam Bill Bright nog een keer op mijn weg. Jaren later aarzelde ik om het beroep naar Lelystad aan te nemen. Plotseling herinnerde ik me een artikel dat ik ooit had uitgeknipt van diezelfde Bill Bright met de titel ’Wat is Gods wil voor uw leven?’. Ik heb het opgezocht en er stond dat je, als je kon kiezen, het beste kon kiezen voor de manier waarop je het grootste aantal mensen kon bereiken voor het Evangelie. Lelystad was veel groter dan Wormerveer, dus ik ben toen overgestapt en heb geen spijt gehad. ”

Hoe lang beklijfde uw religieuze beleving?

„Tot op de dag van vandaag. Ik ben wel dezelfde gebleven, maar niet hetzelfde. Ik ben milder en geduldiger geworden, vooral wanneer

mensen last hebben van vragen en

twijfels. Ook mijn relatie met God als betrouwbare bondgenoot is na dat jaar van persoonlijk zuchten verdiept en verrijkt.

Als ik de barre werkelijkheid met al het onrecht en verdriet om me heen zie, denk ik nog best wel eens: ’Och, mijn hemel hoe kan dat nou?’ En: ’Hoe verhoudt zich dit tot Gods beloofde koninkrijk? Maar tegelijk met het zuchten van de schepping ben ik ervan overtuigd dat ook op de hoogste niveaus van de Heilige Geest wordt gezucht om alle ellende. ’Jezus is in doodsstrijd tot het einde van de wereld. Wij moeten in die tijd niet slapen’, heeft Pascal gezegd. Ik blijf me daarom met hart en ziel aan Hem toevertrouwen

en toewijden. Ik weet zeker dat

God niet met het kwaad onder één

hoedje speelt.”

Meer over

Wilt u iets delen met Trouw?

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van Trouw rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@trouw.nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden